سطح داستان‌های جوانان بالاتر رفته است

در نشست خبری جایزه «ارغوان» به حاشیه‌های پیش آمده برای انتخاب یکی از آثار این جایزه پاسخ داده شد، همچنین در این نشست گفته شد سطح داستان‌های جوانان بالاتر رفته است.

به گزارش ایسنا بر اساس خبر رسیده، نشست خبری سومین دوره جایزه «ارغوان» از  طریق لایو اینستاگرام جایزه با حضور اوژن حقیقی – دبیر جایزه -، مهسا محبعلی – عضو هیئت انتخاب – و احمد پوری – عضو هیئت داوران – برگزار شد. همچنین همزمان با نشست خبری این جایزه، از تندیس جدید آن به طراحی ابراهیم حقیقی در حضور شورای سیاست‌گذاری و لیلی گلستان رونمایی شد.

در این نشست که اجرای آن را عسل عباسیان – مسئول روابط عمومی جایزه ارغوان – برعهده داشت، اوژن حقیقی درباره چرایی تعویض تندیس جایزه، گفت: دلیل تعویض این تندیس این بود که تندیسی شبیه به همین در یکی از مسابقات مجسمه‌سازی اهدا شد، ما هم تصمیم گرفتیم تندیس جدیدی را طراحی کنیم. 

اوژن حقیقی درباره حواشی‌ای که حول برگزیده‌شدن یکی از بازیگران در ۳۰ ‌نفر منتخب هیئت انتخاب پیش آمده، گفت: ما خودمان بعد از برگزیده‌شدن ۳۰ ‌نفر متوجه شدیم یکی از داستان‌ها متعلق به خانم ندا جبرائیلی، بازیگر است. لازم به ذکر است که بعدا با مرور اسامی متوجه شدیم که سحرناز افتاده و شادی کرم‌رودی هم از بازیگرانی بودند که در مسابقه شرکت کرده اند. اگر قرار بود ناداوری‌ای صورت گیرد آن دو بازیگر دیگر هم باید برگزیده می‌شدند. ما فرم‌های داوری را بدون اسم برای داوران می‌فرستیم.

او همچنین توضیح داد به دلیل تمدید یک‌ماهه مهلت جایزه به دلیل شرایط کرونایی بالغ بر ۷۰۰ داستان به دبیرخانه رسید که ۵۳۶تای آن ها واجد شرایط بودند و از این بین ۳۵۴ داستان متعلق به خانم‌ها و ۱۸۲ داستان متعلق به آقایان بود.

مهسا محبعلی – عضو هیئت انتخاب این جایزه – نیز در نشست اظهار کرد: تعداد زیادی از داستان‌ها چنان قوتی داشتند که کاملا پیدا بود نویسندگان آن ها حتما کارگاه رفته‌اند یا روی تئوری داستان خیلی جدی کار کرده‌اند. در داستان‌ها مطالبه‌گری کودک یا نوجوان حتی از طریق مازوخیسم یا آسیب به خود بسیار واضح بود. جالب است سال به سال که داستان‌ها را می‌خوانم می‌بینم بچه‌های نسل جدید حق بیشتری را از جهان طلب می‌کنند: حق جهان تمیز، جهان بدون فقر و… بیشتر مطالبه می‌شود و آن‌ها کاملا با جامعه درگیرند و رد آن در داستان‌ها پیداست. برای من دهه پنجاهی جالب است که جوان‌ها این همه میل به ارتباط با جهان پیرامون دارند و از آن حق طلب می‌کنند.

این نویسنده همچنین درباره تفاوت دغدغه‌های نسل تازه داستان‌نویسان با نسل خودشان در همین سن و سال برحسب مطالعه داستان‌های جایزه ارغوان گفت: الان شرایط برای انتشار خیلی بهتر شده است. زمان ما فقط مجلات کارنامه، دنیای سخن و آدینه بودند که داستان از جوان‌ها منتشر می‌کردند. ما جایی برای عرضه نداشتیم. اولین مجموعه داستانم را یک نشر حقوقی منتشر کرد که همه در انبار ماند و پوسید. هیچ همدلی ای وجود نداشت و حس می‌کردم داستانم را در خلأ منتشر کرده‌ام اما با شروع دهه ۸۰ جوایز ادبی خیلی خوبی راه افتادند و همچنان هم هستند و فضا را برای جوانان باز کرده‌اند.

او افزود: فضای رقابتی خیلی خوبی برای داستان کوتاه به وجود آمده است. کاری که جایزه ارغوان کرده هم بسیار خوب است که داستان‌های برگزیده را به شکل کتاب منتشر می‌کند و این هویتی به جوان زیر ۳۰ ‌سال می‌دهد که داستانش برگزیده چند داور متخصص است. این جوانان را به رقابت وامی‌دارد و داستان‌نویسی تبدیل به دغدغه جدی آن‌ها می‌شود. پس جوانان این نسل خیلی خوشبختند چون مسیرها برایشان هموارتر است.

احمد پوری – عضو هیئت داوران جایزه ارغوان -درباره داوری این دوره از جایزه گفت: کار هیئت انتخاب جایزه بسیار سخت بوده که داستان‌های زیادی خواندند و درنهایت ۳۰ تا را به ما برای داوری دادند. اولین چیزی که بعد از مطالعه این ۳۰ داستان به نظرم رسید این بود که سطح داستان‌ها خیلی بالاتر رفته و جوان ها قدم بزرگی برداشته‌اند. داستان‌ها به لحاظ فرم و بینش و روایت بسیار قوی‌تر شده‌ و از شکل انشاگونه بیرون آمده‌اند. حتی من داستانی خواندم که حیرت‌زده شدم و حتی وقتی یک‌بار خواندم بلافاصله دوباره خواندم و شگفت‌زده شدم.

این نویسنده و مترجم خاطرنشان کرد: با وجود رشد محتوایی داستان‌ها، آسیب عمومی در فارسی‌نویسی وجود داشت. تم مشترک داستان‌ها یأس و نابودی بود و اغلب داستان‌ها تراژیک بودند.

ابراهیم حقیقی – طراح تندیس این جایزه – هم در جلسه خصوصی رونمایی این تندیس درباره ایده طراحی آن گفت: همیشه سعی کردم در طراحی تندیس‌ها از نشان آن جشنواره ایده بگیرم و آن را بسط دهم مثل طراحی سیمرغ جشنواره فیلم فجر، مگر این که آن نشان ظرفیت تصویری نداشته باشد و یک نام‌نوشته باشد. گرچه با نوشته هم می‌شود گاهی تندیس ساخت. مثلا در طراحی تندیس آکادمی سمندریان از نوشته ای که طراحی مرتضی ممیز بود ایده گرفتم. در طراحی تندیس جایزه ارغوان هم از نشان جایزه ایده گرفتم که درخت ارغوانی‌ است که ظاهرا پریشان است اما همچنان گل‌های زیبا دارد که نشانه‌ای بود بر ایده مسابقه که فرصت‌دادن به جوانان قصه‌نویس و کشف آن‌هاست. این بار تلاش کردم تندیس را از ایده نشان جایزه بسازم.

انتهای پیام

منبع: ایسنا

چقدر به این مطلب علاقه داشتید؟

برچسب ها :

این مطلب بدون برچسب می باشد.

مطالب مشابه