آرشیو خبرهای سایت پیامک

یافته‌های یک مطالعه مروری نشان داد استفاده طولانی مدت از تلفن همراه، موجب عارضه سر به جلو، شانه گرد و همچنین دردهای مزمن در گردن، شانه‌ها، دست‌ها و انگشتان می‌شود.

به گزارش ایسنا، امروزه کاربردهای متنوع تلفن همراه، باعث شده که این دستگاه در هر لحظه از زندگی افراد حضور داشته باشد. برای استفاده از تلفن همراه، بدن از وضعیت طبیعی خود خارج می‌شود و این تغییر وضعیت، خطر بروز ناهنجاری‌های اسکلتی و عضلانی را به همراه دارد. 

یکی از اختلالاتی که به دنبال خم کردن گردن برای استفاده از تلفن همراه ایجاد می‌شود؛ «سندرم گردن پیامکی» است. با خم شدن سر به سمت جلو، وزن آن بر روی گردن افزایش می‌یابد.

پژوهشگران دانشگاه بوعلی‌سینای همدان در یک مطالعه مروری به بررسی سیستماتیک اختلالات مرتبط با سندرم گردن پیامکی پرداختند. حسین احمدی، علی یلفانی و بهنام غلامی بروجنی؛پژوهشگران گروه آسیب‌شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، محققانی بودند که در انجام مطالعه همکاری داشتند. 

این مطالعه مروری با جستجوی جامع مقالات منتشر شده در بانک‌های اطلاعاتی PubMed، Science Direct و Google Scholar طی سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۹ انجام شد و در نهایت ۱۰ مقاله مورد بررسی قرار گرفت. 

از میان مقاله‌های بررسی‌شده، پنج مقاله به صورت پرسش‌نامه‌ای و مقطعی، سه مقاله مروری و دو مقاله نیمه تجربی بودند.

مطالعات بررسی‌شده تایید کرد که مدت زمان استفاده از تلفن همراه، وب‌گردی و تعداد پیامک دادن با آن در طول روز می‌تواند عاملی برای اختلالات اسکلتی-عضلانی باشد. همچنین استفاده مداوم از این دستگاه می‌تواند موجب وضعیت سر به جلو، شانه گرد و همچنین دردهای مزمن در گردن، شانه‌ها، دست‌ها و انگشتان شود. 

در این مقالات برای درمان سندرم گردن پیامکی، تکنیک‌های کاربردی و ساده‌ای ذکر شده است: 

–    بعد از هر ۳۰-۴۰ دقیقه استفاده از تلفن همراه، عضلات گردن خود را با برخی از تمرینات کوتاه گرم کنید و حداقل ۱۰ بار این کار را تکرار کنید. ( چرخش سر، تغییر جهت یا وضعیت)

–    کشش عضلات گردن، مانند: بالابرنده کتف و عضلات قسمت قدانی گردن (۱۰ تا ۳۰ ثانیه)

–    انجام چین‌تاک (نوعی تمرین گردن) و نزدیک کردن کتف‌ها (۲۰ -۳۰ ثانیه نگه‌داشتن)، به تقویت و ثبات عضلات گردن کمک می‌کند.

–    کمتر پیام دهید و بیشتر صحبت کنید. 

با توجه به گسترش استفاده از تلفن همراه، پژوهشگران این مطالعه پیشنهاد می‌کنند: «متخصصان بهداشت حرفه‌ای، فیزیوتراپی، کاردرمانی، ارگونومی و علوم ورزشی با توصیه به مراجعه کنندگان خود و همچنین رسانه‌های جمعی با آموزش اصول صحیح و پاسخ مناسب در هنگام استفاده از تلفن همراه، آگاهی عموم افراد جامعه را بیشتر کنند».

نتایج این مطالعه، تابستان سال جاری (۱۳۹۹) به صورت مقاله علمی پژوهشی در دوماهنامه فیض وابسته به دانشگاه علوم پزشکی کاشان منتشر شده است. 

انتهای پیام

منبع: ایسنا

آلمانی ها بیشتر از هر کشور دیگری در جهان خودرو صادر کرده اند.

به گزارش ایسنا به نقل از سایت ورلد اکسپورتس، در سال ۲۰۱۹ در مجموع ۷۵۸.۴ میلیارد دلار خودرو در جهان صادر شده است و بدین ترتیب، خودرو دومین محصول با ارزش صادراتی در جهان بوده است. این رقم اگرجه در مقایسه با سال ۲۰۱۵ به میزان ۱۱.۸ درصد افزایش یافته اما در مقایسه با سال قبل آن ۲.۴ درصد کاهش داشته است. انتظار می رود در نتیجه شیوع کرونا و کاهش تقاضا و تولید جهانی، این روند نزولی در سال جاری نیز ادامه داشته باشد. 

کشورهای اروپایی با سهم ۵۴.۶ درصدی ( معادل ۴۱۴.۴ میلیارد دلار) بیشترین سهم را از صادرات خودرو در جهان تا پایان سال ۲۰۱۹ داشته اند. آسیا با ۲۴ درصد و آمریکای شمالی با ۱۹.۳ درصد در رده های بعدی قرار دارند. از سوی دیگر اما سهم کشورهای آفریقایی از صادرات خودرو تنها ۱.۳ درصد و آمریکای لاتین تنها ۰.۷ درصد بوده است. 
در ادامه با بزرگ ترین کشورهای صادرکننده خودرو در جهان آشنا می شوید. لازم به ذکر است این فهرست تنها شامل خودروهای صادراتی است و شامل خودروهای مونتاژی یا تولید مشترک با دیگر برندها نمی شود. 

۱- آلمان

مجموع صادرات خودرو تا پایان سال ۲۰۱۹: ۱۴۲.۳ میلیارد دلار

سهم کشور از مجموع صادرات خودرویی جهان: ۱۸.۸ درصد

۲- ژاپن

مجموع صادرات خودرو تا پایان سال ۲۰۱۹: ۱۴۲.۳ میلیارد دلار

سهم کشور از مجموع صادرات خودرویی جهان: ۹۸ درصد

۳- آمریکا

مجموع صادرات خودرو تا پایان سال ۲۰۱۹: ۵۶.۲ میلیارد دلار

سهم کشور از مجموع صادرات خودرویی جهان: ۷.۴ درصد

۴- مکزیک

مجموع صادرات خودرو تا پایان سال ۲۰۱۹: ۴۹.۷ میلیارد دلار

سهم کشور از مجموع صادرات خودرویی جهان: ۶.۶ درصد

۵- کره جنوبی

مجموع صادرات خودرو تا پایان سال ۲۰۱۹: ۴۰.۵ میلیارد دلار

سهم کشور از مجموع صادرات خودرویی جهان: ۵.۳ درصد

۶- بلژیک

مجموع صادرات خودرو تا پایان سال ۲۰۱۹: ۳۸.۶ میلیارد دلار

سهم کشور از مجموع صادرات خودرویی جهان: ۵.۱ درصد

۷- انگلیس

مجموع صادرات خودرو تا پایان سال ۲۰۱۹: ۳۸.۶ میلیارد دلار

سهم کشور از مجموع صادرات خودرویی جهان: ۵.۱ درصد

۸- اسپانیا

مجموع صادرات خودرو تا پایان سال ۲۰۱۹: ۳۵ میلیارد دلار

سهم کشور از مجموع صادرات خودرویی جهان: ۴.۶ درصد

۹- اسلواکی

مجموع صادرات خودرو تا پایان سال ۲۰۱۹: ۲۳.۹ میلیارد دلار

سهم کشور از مجموع صادرات خودرویی جهان: ۳.۲ درصد

۱۰- فرانسه

مجموع صادرات خودرو تا پایان سال ۲۰۱۹: ۲۳.۶ میلیارد دلار

سهم کشور از مجموع صادرات خودرویی جهان: ۳.۱ درصد

انتهای پیام

منبع: ایسنا

روسیه ماه میلادی گذشته ۱.۰۷۸ میلیون تن نفت کوره به آمریکا صادر کرد که معادل بیش از هفت میلیون بشکه بود.

به گزارش ایسنا، آمار واردات ژوییه ۱۶ درصد بالاتر از ژوئن بود زیرا پالایشگاههای آمریکایی ناچار بودند جایگزینی برای نفت ونزوئلا پیدا کنند که هدف تحریمهای واشنگتن قرار گرفته است. بسیاری از پالایشگاهها به دلیل تحریمها مجبور شده اند به استفاده از نفت کوره روی بیاورند زیرا نفت کوره می توانند در پالایشگاههایی که نمی توانند بدون نفت سنگین فعالیت کنند، به عنوان خوراک مورد استفاده قرار گیرد.

در حقیقت تحریمهای ونزوئلا به همراه کاهش تولید اوپک پلاس کمبود جدی نفت سنگین را در بازار به وجود آمده و به بالا رفتن قیمتها و در برخی از موارد تعطیلی برخی از پالایشگاهها منجر شده است.

آمریکا سال گذشته با هدف سرنگونی دولت سوسیالیست نیکلاس مادورو، رییس جمهور ونزوئلا صادرات نفت این کشور را هدف گرفت و صادرات ونزوئلا اکنون به پایینترین حد در حدود ۸۰ سال گذشته سقوط کرده است. اما با وجود بحران اقتصادی وخیم، مادورو همچنان در قدرت مانده و موفق شده بخشی از صادرات نفت را حفظ کند.

همچنین بخشی از دلیل کمبود این سوخت به دلیل افزایش فصلی مصرف مشتقات نفت سنگین در خاورمیانه و واردات نفت کوره در طول ماههای گرم تابستان به منظور افزایش تولید برق در دوره پیک مصرف بوده است. همزمان هند هم نفت کوره حاوی سولفور بالا خریداری می کند و واردات این کشور در فاصله ژانویه تا ژوییه سه برابر میزان واردات در مدت مشابه سال گذشته بوده است.

با این حال اکنون که اوپک پلاس محدودیت عرضه خود را تسهیل کرده، ممکن است نفت بیشتری به بازار عرضه شود و کمبود عرضه نفت سنگین از نیم میلیون بشکه به حدود ۱۰۰ هزار بشکه در روز تا پایان سال ۲۰۲۰ کاهش پیدا کند.

بر اساس گزارش اویل پرایس، صادرات نفت کوره روسیه به آمریکا حتی پیش از آغاز بحران فعلی هم رو به افزایش بود. طبق آمار رفینتیو آیکان، روسیه در سال میلادی گذشته ۱۱ میلیون تن نفت کوره به آمریکا صادر کرده که دو برابر میزان صادرات در سال ۲۰۱۸ بود زیرا پالایشگاههای آمریکایی جذب قیمت پایین این خوراک و هزینه پایین حمل آن شدند.

انتهای پیام

منبع: ایسنا

مدیرعامل شرکت عمران شهر جدید پرند گفت: سهم آورده متقاضیان در مسکن مهر پرند به نیابت از متقاضی از سوی شرکت عمران این شهر پرداخت خواهد شد.

محسن وطن‌خواهی، مدیرعامل شرکت عمران شهر جدید پرند با اشاره به کمک‌های دولت برای تکمیل هرچه سریع‌تر مسکن مهر گفت:  لازم است از کمک‌های شخص وزیر در این مورد تشکر کنم. آنچه در بضاعت وزارت خانه است به سرعت انجام می‌شود و تاکنون وزیر به هرچه گفته عمل کرده است.

وطن‌خواهی پرداخت نامنظم آورده‌های متقاضیان را علت اصلی تاخیر در تکمیل پروژه‌های مسکن مهر دانست و افزود: یکی از مشکلات این است که اهرم لازم برای فشار به متقاضیان برای تکمیل آورده را در اختیار نداشتیم. این مساله باعث شده جریان پایدار تامین مالی احداث مسکن مهر وجود نداشته باشد.

وی ادامه داد: سه محل برای تامین منابع مالی مسکن مهر وجود دارد: یکی آورده متقاضی است. یکی وام بانک است که بازپرداخت آن به عهده متقاضی است. دیگری نیز کمک های دولت در محوطه سازی است. کمک های مربوط به محوطه سازی انجام شده است. بخش عمده وام بانکی نیز پرداخت شده و بخش کمی از آن مانده که برای پرداخت آن در حال فشار بر بانک مسکن هستیم. بنابراین بخش عمده پولی که هنوز پرداخت نشده، آورده متقاضی است.

مدیرعامل شرکت عمران شهر جدید پرند با بیان اینکه دولت امسال در بند ب تبصره ۸ قانون بودجه اجازه داد که در مسکن مهر هزینه شود، گفت: به همین منظور، با توجه به عزم دولت برای تکمیل مسکن مهر و با اتکا به مصوبه هیات مدیره شرکت عمران شهر جدید پرند بنا شد کل آورده متقاضی به نیابت از طرف متقاضی از سمت این شرکت به عنوان تنخواه پرداخت شود.

وی ادامه داد: روز یکشنبه، صد درصد هزینه باقی مانده پروژه از محل منابع باقی مانده و تهاتر تامین می‌شود. هزینه این کمک مالی بین ۶۰۰ تا ۷۰۰ میلیارد تومان است.

وطن‌خواهی در توضیح نحوه پرداخت این کمک مالی گفت: با اخذ تعهد از پیمانکار برای انجام خریدها، به نسبت صورت وضعیت خرید، از منابع و یا زمین هایی که در اختیار داریم به سازنده کمک خواهیم کرد.

وی افزود: پروژه ها باید از این پس به صورت دو شیفت و سه شیفت فعال باشند. تنها پاشنه آشیل پروژه‌های مسکن مهر منابع مالی بود که تامین شده است و بهانه ای برای پیمانکار باقی نخواهد ماند. به همین دلیل با اطمینان می گویم که امسال مسکن مهر در همان زمانی که آقای وزیر وعده داده اند، تکمیل خواهد شد.

این مقام مسئول ادامه داد: با توجه به تغیرات قیمتی و تورمی که اتفاق افتاده، حداکثر مساعدت را انجام خواهیم داد و حتی مواردی که ممکن است اضافه پرداخت باشد، پرداخت خواهد شد تا بعدا در مورد نحوه بازپسگیری آن تصمیم‌گیری شود.

مدیرعامل شرکت عمران شهر جدید پرند در مورد نحوه بازپرداخت این کمک نیز گفت: بازپرداخت بخشی از این کمک در سهم متقاضی است. به عنوان مثال در یکی از پروژه‌ها، سهم متقاضیان ۲۲۰ میلیارد تومان است. این ۲۲۰ میلیارد به پیمانکار پرداخت شده و نهایتا از محل آورده متقاضی تسویه خواهد شد. البته با توجه به اینکه ممکن است متقاضی نتواند همه آورده را بپردازد، این امکان به صورت قانونی وجود دارد که بخشی از این کمک بلاعوض باشد.

وی افزود: این مساله حتی در مورد روبناها نیز انجام می‌شود. به عنوان مثال با توجه به گران شدن انشعابات آب و برق، شرکت به نیابت از مردم پرداخت این هزینه را بر عهده گرفته است.

انتهای پیام

منبع: ایسنا

«کمتر از یک‌هفته بعد جمالزاده به اولین نامه‌ام جواب مفصلی داد و از خط خوب اما ناخوانای من همان اول گلایه کرد و گفت: قلم‌خودنویس‌ات را عوض کن!»

به گزارش ایسنا، روزنامه ایران نوشت: «روزنامه‌نگاری از آن دسته‌ حرفه‌هاست که شیرینی‌ها و بخت‌هایی در خود دارد که در هیچ شغل و حرفه‌ دیگری (البته بر حسب روحیات اشخاص) نمی‌توان نمونه‌اش را پیدا کرد. یکی مثلاً گفت‌وگو و نشست و برخاست با آدم‌هایی است که همیشه آرزوی دیدارشان را داشته‌ای و حالا عمر و بخت روزگار همراهی کرده یا نکرده که این معاشرت دست بدهد یا نه. یکی از خوشبختی‌های نگارنده این سطور اما اقبالی است همیشه ذوق‌آور که حتی یادآوری‌ خاطره‌های دیدار با کسی را برایش هر بار هیجان‌انگیز است. دیدار با مردی که باید او را از شاخص‌ترین اسطوره‌شناسان، تئاترشناسان و نظریه‌پردازان حوزه فرهنگ و اندیشه در ایران دانست و در مجموع و زیر سایه همه اینها یک انسان والا مقام، خاضع و فروتن. او جلال ستاری‌ است. نویسنده، پژوهشگر و اسطوره‌شناسی که سال ۱۳۱۰ در رشت به دنیا آمد و به قول و تکیه‌کلام خودش «تا امروز روز» بیش از ۹۰ اثر با ارزش تألیف و ترجمه در زمینه‌های افسانه‌شناسی، ادبیات نمایشی و نقد فرهنگی منتشر کرده که یکی از یکی درخشان‌تر. در واقع این صفحات، تقدیم می‌شود به جلال ستاری بزرگ، به بهانه تولدش؛ با این حسرت که این ویروس لعنتی و حرمت خلوت و دیگر پابندهای بهداشتی اجازه نمی‌دهد که دیداری با او تازه کنیم و دل نمی‌دهد که به بهانه قلمی و صفحه‌ای و تبریک تولدی، از وقت استراحت او بگیریم؛ آن‌ هم در روزگاری که سلامت او و دیگرانی چون او بر هر چیزی ارجح است. این صفحه تقدیم می‌شود به مردی که سینه‌ و حافظه‌ای دارد پر از داستان‌های عجیب و غریب و تلخ و شیرین از روزگاری دور و چهره‌هایی که با آنها دوستی نزدیک داشت که امروز دیدارشان حسرت بسیاری از هم‌نسلان ما در حوزه فرهنگ است. از ژان پیاژه و یونگ فرنگی تا جمالزاده ایرانی و بسیاری دیگر. کوتاه‌تر بنویسیم درباره ستاری که شرح بر زندگی و کارنامه درخشان او اضافه‌گویی و تکراری‌نویسی است.

ستاری در سوئیس درس خواند. تقریباً همه‌ جا در شرح حال و زندگینامه او نوشته شده که او از همین کشور دکترا گرفت اما این واقعیت ندارد. ستاری اما داستان پایان تحصیلاتش در سوئیس را این‌ طور روایت می‌کند که «همان زمان، تحصیل در مقطع دکترا را نیمه‌کاره رها کردم و به‌دلیل شرایط خاص خانوادگی به ایران برگشتم» و شاید تنها سؤالی که هرگز در این گفت‌وگوها دوست نداشت به ‌آن پاسخ بدهد و حتی درباره‌اش حرف بزند، موضوعی بود که برای ارائه پایان‌نامه‌اش در نظر گرفته بود. ژان پیاژه بزرگ یکی از استادان ستاری در سوئیس بود که مثل کارل گوستاو یونگ در رشته روانشناسی درس خواند و مثل پیاژه دغدغه‌ای فراتر از روانشناسی فردی داشت و تمرکزش را بر روانشناسی جمعی و شناخت تأثیر مثبت یا منفی کهن‌الگوها و اسطوره‌ها و افسانه‌ها در ناخودآگاه جمعی گذاشته بود و ستاری هم که به گفته‌ خودش یک بار دیدار کوتاهی با یونگ داشته که در واقع رقیب علمی پیاژه بوده و سلسله مباحث علمی در آن روزگار با هم داشته‌اند. گفت‌وگوی پیش‌رو، بخش‌هایی از کادر بیرون مانده و کمترخوانده‌ شده‌ای از مجموعه گفت‌وگوهایی با جلال ستاری است که می‌خوانید.

عشق دیرینه‌ به تئاتر

ستاری از همان ابتدای نوجوانی به تئاتر علاقه داشت و در هنرستان هم درس هنرپیشگی ‌خوانده بود. وقتی هم وارد سوئیس شد و در جمع هم‌دوره‌هایش مثل داوود رشیدی قرار گرفت هر کاری کرد تا بتواند ارتباط خود را با تئاتر نزدیک‌تر کند، حتی برای داوود رشیدی هم بازی کرد اما سرنوشت او را به سمت دیگری می‌برد. با این‌ حال‌ حوزه گسترده فرهنگ، به ستاری این اجازه را می‌داد که تئاتر را هم طوری زیرسایه تحقیق، پژوهش و ترجمه‌های خود ببرد و هنوز که هنوز است آثار او در این حوزه را باید جزو بهترین‌ها یا حتی بهترین کتاب‌ها در حوزه تحقیق و پژوهش در زمینه تئاتر و آیین و اسطوره‌هایش دانست؛ مثلاً می‌شود به کتاب «آئین و اسطوره در تئاتر»اش اشاره کرد که کتابی است مرجع که در واقع، دومین جلد از کتاب «نماد و نمایش» است و برخی از مقاله‌های آن سال‌هایی نه چندان دور در «مجله نمایش» چاپ شده است، یا کتاب «جادوی تئاتر» که باید آن را به همه اهل تئاتر پیشنهاد داد و کتابی است به قلم خود ستاری که دربرگیرنده خاطرات او از دوران هنرستان است و تحصیل در رشته هنرپیشگی و حرف و بحث درباره تئاترهایی که جزو تئاترهای مورد علاقه او هستند. ستاری در این کتاب مهم از زاویه اول شخص، تحلیل و دیده‌های خود را از تئاتر قبل و بعد از انقلاب روایت می‌کند و البته به جریان‌شناسی تئاتر در ایران هم می‌پردازد و ضمن آن تحلیلی هم پیرامون نقطه‌ضعف‌ها و قوت‌های تئاتر ایرانی ارائه می‌دهد.

خودش درباره این کتاب می‌گوید: «یکی از نقطه‌ضعف‌های تئاتر ما تأثیرپذیری یا حتی شاید بشدت زیر سایه‌ ادبیات قرار گرفتن‌اش است. در واقع نکته اینجاست که اگر هنر نمایش یعنی تئاتر، روی سخنش با توده‌های مردم است پس باید از عمومی‌ترین نگرانی‌های مردم حرف بزند و دغدغه‌ها و نگرانی‌هایشان را در قالب اسطوره‌هایی که همه مردم با آنها آشنا هستند، بیان کند.» یا مثلاً ستاری کتاب دیگری در حوزه نمایش دارد که ترجمه‌ مقاله‌ای‌ است با ‌عنوان «تئاتر ایرانی» نوشته آدولف تالاسو. ستاری داستان این کتاب و ترجمه‌اش را این‌طور شرح می‌دهد: «در زمان مظفرالدین شاه، آدولف تالاسو مقاله‌ای مصور در یکی از مجله‌های بسیار معتبر و معروف فرانسه چاپ کرد به اسم «تئاتر ایرانی». من این مقاله را تمام و کمال و عیناً ترجمه کردم و لحظه ترجمه با این که به نکته‌هایی درباره اطلاعات او تشکیک داشتم اما نخواستم در متن دست ببرم یا چیزی کم و زیاد کنم. مثلاً نویسنده از لحاظ تاریخی خاصه در باب تشیع و تسنن کمی به بیراهه می‌رود که خب شاید در آن دوران دلایل زیادی بشود برای این مسأله آورد که از آن می‌گذرم. خب آن زمان این آدم به ایران آمده و تصوراتش بر همین اساس شکل گرفته و دیده‌هایش را مکتوب کرده و خلاصه این که چیزی که تالاسو درباره تئاتر ایرانی می‌گوید بسیار در بحث تبارشناسی تئاتر ایرانی حائز اهمیت است و جاهایی هم البته همان‌طور که گفتیم از سر ناآگاهی مسیر را اشتباه رفته است.»

ستاری علاوه‌ بر این کتاب‌ها در حوزه تئاتر، کتاب‌های پژوهشی درجه یکی هم درباب تعزیه دارد. یکی‌ از آنها مثلاً کتاب «زمینه اجتماعی تعزیه و تئاتر در ایران» است که این کتاب‌ هم جزو کتاب‌های مرجع است و حیف که … کتاب‌های جلال ستاری در زمره کتاب‌های درسی و دانشگاهی نیستند.

ستاری خودش در توضیح این کتاب می‌گوید: «فی‌الواقع این کتاب ماهیت و کیفیت نوع نمایشی که در ایران پیش از اسلام متداول بوده را مورد بررسی قرار می‌دهد و در کتاب «زمینه اجتماعی تعزیه و تئاتر در ایران» تا حدود زیادی تلاش کردم ریشه‌های اجتماعی و فرهنگی ظهور و رونق تعزیه و تئاتر در ایران، که کمتر مورد توجه بوده را مورد بحث و تحلیل قرار بدهم.»

جلال ستاری از علاقه‌ به داشتن یک دستگاه هوشمند می‌گوید که با وجود لرزش دست‌هایش بتواند به‌وسیله چنین دستگاهی آن چه می‌خواهد را بنویسد. از همسرش لاله تقیان می‌پرسم آقای ستاری وقتی هم برای استراحت دارند؟ می‌گوید برای جلال، نوشتن هنوز بهترین استراحت است. حرفی که شاید نسل ما و بعدتر از ما، برایشان غریبه به‌ نظر برسد.

نامه‌نگاری و دیدار با جمالزاده

من با داوود رشیدی و احسان نراقی و دیگرانی که هم دوره بودند روزگاری داشتیم آن‌جا. چه سفرها رفتیم و چه کارها کردیم. در ژنو با محمدعلی جمالزاده آشنا شدم. در واقع بارها جمالزاده را از پنجره اتاق شخصی‌ام  دیده بودم که تقریباً هر روز غروب به کافه‌ای که طبقه همکف محل سکونت من بود می‌آمد تا بیلیارد بازی کند. تا اینجا من فقط جمالزاده را می‌دیدم اما آشنایی به‌معنی واقعی‌اش از زمانی شروع شد که «یکی بود یکی نبود»اش را خواندم و درست یادم هست که ژوئیه ۱۹۵۵ برای او نامه‌ای نوشتم و سؤالی پرسیدم. جمالزاده در این کتاب به نمونه‌ آثاری سمبولیستی، سوررئالیستی و اگزیستانسیالیستی در ادبیات ایران اشاره کرده است و من هم به محض خواندن این کتاب در اولین نامه از او پرسیدم منظورش دقیقاً کدام آثار است. البته با کلی احترام و ادب شاگردی جرأت کردم  این سؤال را از جمالزاده پرسیدم و اتفاقاً یادم هست که انتهای نامه از او خواستم که اگر مشکلی ندارد و منعی، از دیدار و مراوده و دوستی‌اش با صادق هدایت برایم بنویسد. کمتر از یک‌هفته بعد جمالزاده به اولین نامه‌ام جواب مفصلی داد و از خط خوب اما ناخوانای من همان اول گلایه کرد و گفت: قلم‌خودنویس‌ات را عوض کن! خلاصه این نامه‌نگاری‌ها ادامه پیدا کرد و رابطه من با او به‌ همین شکل مکتوبش منتهی می‌شد و سؤال و جواب و نه دیدار حضوری. جمالزاده با وجود چیزی که درباره‌اش می‌گفتند با من بسیار خوب بود، حتی در همین شکل مکتوب. یعنی جواب سؤالات مرا در نامه بسیار مشروح و مفصل می‌نوشت و آن عتاب و سرسختی که با دانشجویان ایرانی داشت و به محفلش می‌رفتند (بعدها خود من یکی از این دانشجویان شدم) را با من نداشت. خلاصه که بعد از این نامه، نامه‌ دیگری به پیوست نامه قبلی برایم فرستاد و گفت: فلان جای نامه‌ات را که نتوانستم بخوانم دوباره بنویس و عین نامه‌ام را برایم فرستاد.

نامه‌های ما از قالب پرسش و پاسخ، اصولاً به گفت‌وگو درباره موضوعی رسید از همین اولین نامه‌ها و بحث مکتوب درباره موضوعات مختلف در حوزه فرهنگ و ادبیات. تقریباً چهار سال بعد از اولین نامه بود که من برای مشورت با او درباره مجله که انجمن ادبی دانشجویان ایرانی مقیم ژنو به مدیریت احسان نراقی تأسیس کرده بودند از استاد وقت ملاقات گرفتم و رفتم تا در این مورد از او راهنمایی‌هایی بگیرم و البته از جمالزاده اجازه نمایشنامه‌اش را بگیرم که داوود رشیدی می‌خواست آن را کارگردانی کند. بعد از این جلسه نامه کوتاهی برایم فرستاد و نوشت من نمی‌دانستم شما همان کسی هستید که مدام با من مکاتبه می‌کند و به همین خاطر آشنایی ندادم. معذرت‌خواهی کرده بود. رشیدی دوست بسیار نزدیک و عزیز من بود و روحش شاد یادم می‌آید سال ۱۹۵۹ میلادی یک شب مجمعی فرهنگی در ژنو برگزار کرده بودیم که جمالزاده هم حضور داشت و داوود که آن زمان هم در دانشگاه درس می‌خواند (و هم در آموزشگاه‌های هنرپیشگی تعلیم می‌دید و چند نمایشنامه از راسین و برنار شاو را کارگردانی کرده بود) داستان‌ کوتاهی را که من از جمالزاده به فرانسه برگردانده بودم با آب و تاب خاصی خواند و جمالزاده هم آن قدر خوشش آمد که فی‌المجلس نطق قرایی درباره هدایت کرد و بسیار خوش گذشت. به‌ هر صورت خیلی‌ها با او خوب نبودند و می‌گفتند او دولتی‌ است و آدمی سازشکار. برای من اما استادی بی‌بدیل بود که از او بسیار یاد گرفتم. دانشجوهای ایرانی هم آنچنان از جمالزاده خوششان نمی‌آمد چون جمالزاده سواد و فهم درک آنها را کم می‌دانست و گاهی هم با تندی با آنها حرف می‌زد و آنها را می‌رنجاند و کلاً به آنها بدبین بود. خلاصه که به ایرانی به فرنگ آمده تا زمانی که خلافش ثابت نشود بدبین بود اما وقتی این بدبینی کنار می‌رفت و کسی را باور می‌کرد در دوستی از هیچ‌ چیز دریغ نداشت و هر چه می‌دانست و در توان داشت چه مالی و چه معنوی را دو دستی تقدیم می‌کرد. از گزافه‌گفتن و لاف و مبالغه هم خیلی بدش می‌آمد و از رفتارهای نمایشی بیزار بود. این داستان دیدارهای ما با جمالزاده و آن حلقه از نزدیکان خیلی مفصل است.

شاگرد پیاژه و عاشق هانری ولون

شاید آن قدر که نام یونگ و فروید به گوش‌تان خورده باشد، نام پیاژه، جز برای اهل فن، شناخته شده نباشد. ژان پیاژه سوئیسی را که استاد مستقیم ستاری در سوئیس بود  باید روانشناس، زیست‌شناس و شناخت‌شناس دانست که به خاطر تحقیقات بزرگش در روانشناسی رشد و شناخت‌شناسی شهرت بسیاری دارد و نظریه مهمی دارد به‌ نام «نظریه رشد مرحله‌ای پیاژه.» با این حال، شاگرد پیاژه، با همه عشق و علاقه‌ای که به استاد خودش داشت می‌گوید: «روانشناسی پیاژه باب طبع من نبود. روانشناسی او بسیار بسیار بر منطق استوار بود. بنابراین روانشناسی که او درس می‌داد خیلی سریع و راحت از کودکی به بزرگسالی می‌رفت و به خاطر همین هم منتقدانش، یعنی کسانی مثل یونگ مدام در حال نقد کردنش بودند. خلاصه که استاد بزرگ و آدم نازنینی بود اما متُد روانشناسی‌اش باب طبع من نبود. این «هانری ولون» بود که من را بسیار تحت تأثیر خود قرار داد. من با پسر و خواهر پیاژه دوست بودم و به همین دلیل هم زیاد به خانه‌شان می‌رفتم و از خواهرش مطالب زیادی درباره پیاژه می‌شنیدم. طی تمام این سال‌ها، خیلی‌ها به کنایه به خودم یا پشت‌ سرم گفته یا شاید هنوز هم می‌گویند که ستاری از پیاژه بت ساخته. خنده‌دار است! آخر شما کی هستید که خودتان را در این حد می‌دانید که بگویید پیاژه آدم کمی است یا آن قدرها هم بزرگ نیست. علم و دانش کسی مثل پیاژه و امثال او، هنوز که هنوز است تمام اروپا را در سیطره خودش دارد. من که تا قبل از رفتن به فرنگ نمی‌دانستم پیاژه کیست یا قرار است استاد ما باشد. اما این بعضی‌ها طوری حرف می‌زنند یا از «فرهنگ عامه» می‌گویند که انگار نبض فرهنگ در دست‌های‌شان است. این‌طوری نیست. انصاف باید داشت. من کجا پیاژه کجا؟»

از خرابی‌ها تا فرهنگ

آن‌ سال‌ها که ستاری جوان در ژنو مشغول تحصیل بود یکی از دغدغه‌های اصلی‌اش تعریف فرهنگ بود و آن‌چنان که خودش تعریف می‌کند در رد و بدل نامه‌هایش با جمالزاده هم خط و ربط این موضوع بوضوح مشخص است و آنها درباره همه زیرعنوان‌های فرهنگ با هم مکاتبه داشته‌اند و این مکاتبه‌ها بیشتر حاوی سؤال‌های ستاری و جواب‌های جمالزاده است.

همین سال‌ها سفرهای او شروع می‌شود. ستاری عطش دیدن و تجربه کردن داشت و برای فرونشاندن این عطش سیرایی‌ناپذیر، سر از بسیاری جاها و مراکز فرهنگی و هنری در کشورهای مختلف درآورد و این سفرها هم اصولاً با دوستان همفکر می‌گذشت. درباره سفرش به برلن، که شاید مهم‌ترین سفر در ذهن اوست خاطره‌های جالبی دارد و حافظه بی‌نظیری. تعریف می‌کرد که: «سال ۱۹۵۱ بعضی دوستان که در انجمن دانشجویان ایرانی دانشگاه ژنو، بسیار فعال بودند به من و چند نفر دیگر پیشنهاد دادند که اگر بخواهیم می‌توانیم با پول خیلی کمی برای ۱۵ روز به جشنواره جوانان در برلن شرقی برویم و من هم از خداخواسته سریع قبول کردم چون می‌دانستم بهترین برنامه‌های فرهنگی در این جشنواره اجرا می‌شود. در نهایت قرار شد که به‌ صورت زمینی و با قطار و بعد از گذراندن مرزهای اتریش، چک‌ اسلواکی و از آنجا به آلمان شرقی برویم چون عبور از آلمان غربی برای ورود به آلمان شرقی غیر ممکن بود.»

اما آن‌ طور که ستاری تعریف می‌کند خیلی هم سفر آسانی نبود آن هم بعد از جنگ جهانی و خرابه‌ای که از آلمان و بسیاری شهرهای اروپایی درگیر جنگ باقی مانده بود و مناسبات سیاسی آن ‌روزگار. «نکته پیچیده در آن زمان کشورهایی بود که تحت نفوذ امریکا و شوروی بودند و ما برای رسیدن به برلن شرقی باید از آنها می‌گذشتیم و خود ما تازه وقتی سفرمان به مشکلاتی خورد متوجه جدیت مسأله شدیم. خلاصه که هیچ‌کدام ما نمی‌دانست چه سفر پرماجرایی در پیش داریم. در نهایت ۲۰ ایرانی، ۲۰ سوئیسی و ۱۵ فرانسوی، زن و مرد و دانشجو و کارمند و کارگر پنجم آگوست ۱۹۵۱ ساعت چهار صبح از ژنو عازم آلمان شرقی شدیم. شرح ماجرای این سفر طولانی است فقط بگویم که جانمان به لب‌مان آمد تا برسیم و جشنواره تازه در استادیوم بزرگ شهر شروع شده بود که قطار ما با عبور از شهرهایی کاملاً ویران و با خاک یکسان‌ شده‌ای مثل «درسدن» بالاخره بعد از دو روز و دو شب به آلمان شرقی رسیدیم. مردم دو طرف قطار ایستاده بودند و با لبخند به ما نان و کالباس و میوه می‌دادند و خوشامد گویی می‌کردند و ما هم دوان‌دوان رفتیم تا زودتر به جشنواره برسیم و اصلاً به سر و وضع خودمان نرسیدیم چون مجالی نبود. در این سفر بود که پای شعرخوانی ناظم حکمت نشستم و ناگهان دیدم که روی شانه انبوه جمعیت بیرون می‌رود و من در آن شهر کاملاً مخروبه‌ای که انگار نوعی جدید از زندگی در آن تزریق شده بود کوچه به کوچه و شهر به شهر می‌گشتم و به تماشای خرابی‌ها می‌نشستم و فرهنگ.»

جلال ستاری وقتی پای خاطراتش وسط می‌آید چنان ذوق و شوقی به چشمانش می‌آید که آدم حظ می‌کند. سفرهای بسیاری هم داشته آن هم در دورانی که مرزی وجود نداشت یا حداقل مرزی به این شدت و حدت‌های امروزی وجود نداشت. در دورانی سفر رفته که خاندان «ایشی‌ گورو»یی که ما امروز فقط داستان‌نویس مشهورشان را می‌شناسیم زندگی می‌کردند و هنرمندانی بوده‌اند سرشناس و مشهور در ژاپن که ستاری به دیدار نمایشگاه نقاشی یکی از اعضای این خاندان نجیب‌زاده می‌رود و ذکرها می‌کند از آن سفر به ژاپن ، چین و…. درباره سفر به ژاپن اما نکته‌های ظریف دارد و آن را حاصل یک نوع اشتراک و توجه به فرهنگ می‌داند. فرهنگی برآمده از دل آیین. ذکر خیر سفرش به ژاپن را این‌طور تعریف می‌کند: «سفری پرخاطره به ژاپن داشتم. در همین سفر بود که برای اولین‌بار تئاتر سنتی ژاپنی‌ها یعنی همان کابوکی را دیدم که بسیار باشکوه بود. نمایش به مدت ۶ ساعت در سالن عظیمی اجرا می‌شد پر از تماشاگرانی که از پیر و جوان کنار هم نشسته بودند. بازی در حد کمال ظرافت‌ و هنرمندی بود و نقش زنان در نمایش کابوکی را مردان، با چنان مهارتی ایفا می‌کردند که تشخیص جنسیت واقعی آنها کار بسیار دشواری بود. آن‌طور که من فهمیدم همه هنرمندان آن نمایش، بازماندگان نخستین بازیگران کابوکی بودند که گویا چندین قرن پیش در ژاپن بنیان گرفته بود و نسل به نسل تا به امروز هم رسیده است.»

ستاری در جواب به‌ سؤال من درباره ژنو آن روزگار این شهر را این‌ طور به تصویر می‌کشد: «ژنو شهری بود لبریز از برخورداری. برخوردار از فرهنگ فرانسه و اروپا توأمان و برای توریست‌ها شرایطی را فراهم می‌کرد که جذاب بود و دسته‌ اول. از کنسرت و تئاتر و نمایشگاه و بازار کتاب بگیرید تا جشن‌های خیابانی. همان سال‌هایی که آنجا درس می‌خواندم به اپراهای مشهور بزرگترین آهنگسازان جهان رفتم و کنسرت‌هایی را از نزدیک تجربه کردم به رهبری نوابغی مثل «اتو کلمپرر» و «فورتو انگلر» و همین‌طور «روبرتو بنزی» که آن‌زمان خردسال بود و یادم نمی‌رود که شلوار کوتاه و جوراب سفید و کفش مشکی براقی پا کرده بود و سمفونی پنجم را رهبری می‌کرد و کمی بعدتر از اوج فرود آمد و بازیگر فیلم شد. زندگی فرهنگی اروپا آن زمانی که من به سوئیس رفتم با آن چیزی که امروز از آن سراغ داریم تفاوت‌های آشکاری دارد. آن سال‌های بعد از جنگ، همه جا جوش و خروشی خلاق و پرنشاط به چشم می‌خورد و کسی از زوال محتوم فرهنگ غرب که از جمله ایدئولوژی‌های جدید غرب است، حرفی نمی‌زد. شور و شوق خستگی‌ناپذیری برای سازندگی وجود داشت و آفرینش‌های هنری و ادبی. دوران، دوران شکوه و درخشندگی سارتر بود و آلبر کامو، فرانسوا موریاک، ژاک پره‌ور، لویی آراگون، پل الوار، مارسل کارنه، لویی ژووه، کولت، ژان کوکتو، لوکوربوزیه، لویی ماسینیون و بسیاری شاعر و نقاش و سینماگر و تئاتری و هنرپیشه و روشنفکری که همه در این دوران درخشیدند.»

پیشگام مطالعات بین رشته‌ای

جلال ستاری که این روزها پا به ۸۹ سالگی می‌گذارد از اندیشمندان و نظریه پردازان جامع‌الاطرافی است که جزو اولین نفراتی است که به مطالعات بین‌رشته‌ای ورود کرد و همه را زیر سایه فرهنگ آورده و حرف زدن از تمام آن چه جلال ستاری‌ است واقعاً بخت و فرصتی بیش از این می‌خواهد. این صفحه همان‌طور که گفته شد تنها ادای دینی بود به مردی که تسلط و حرف‌ها و نظریه‌هایش در قامت مسائل حوزه فرهنگ از ادبیات کلاسیک ایران دامنه می‌گیرد تا اندیشه‌های متفکران اروپایی بویژه فرانسوی در زمینه‌های گوناگون و بخصوص اسطوره‌شناسی، تئاتر، ادبیات و تاریخ. ستاری بخش بزرگی از زندگی و اندیشه خود را طی سال‌های عمرش پای ترجمه گذاشته و این موضوع نشان‌دهنده تمایل قلبی و نظریه او در مورد لزوم انتقال فرهنگی است. ستاری کسانی را به ایرانی‌ها معرفی کرد که تا پیش از او شاید کسی نامی از آنها نشنیده بود.

آقای ستاری امروز در مهرشهر کرج، با وجود کهنسالی و لرزش دست و … همچنان در خلوت خود می‌نویسد و فارغ از هیابانگ دنیا، از معدود بازماندگان غول‌های فرهنگ، هنر و اندیشه ایرانی است که عمرش دراز باد و سایه‌اش مستدام.»

انتهای پیام

منبع: ایسنا

موزه ملی ایران همزمان با عید غدیر، ۱۲ اثر موزه‌ای مرتبط با حضرت علی (ع) و کلمه «علی» را که در آثار تاریخی مختلف این موزه حک شده‌اند رونمایی کرد.

به گزارش ایسنا، موزه ملی ایران در تیزری با عنوان «جلوه‌های نام امام علی (ع) در آثار موزه»، ۱۲ اثر موزه‌ای خود را این‌طور معرفی کرده است:

نسخه قرآن کریم با رقم الحاقی «کتبه علی بن ابیطالب»، که به شماره ۴۲۷۹ در موزه ثبت شده، به خط کوفی روی پوست در سده چهارم هجری قمری تالیف شده است. این اثر تاریخی از اردبیل به دست آمده است.

کاسه سفالی لعابدار مزین به کتیبه حدیث از امام علی (ع) به خط کوفی و متعلق به سده‌های سوم و چهار هجری قمری در نیشابور به دست آمده است. روی این ظرف سفالی که به شماره ۲۱۳۰۱ در موزه ملی ایران نگهداری می‌شود، نوشته شده است: «حرص و تنگ‌نظری نشانه تهی‌دستی است»

کاسه سفالی لعابدار مزین به کتیبه احادیث از امام علی (ع) به خط کوفی و متعلق به سده‌های سوم و چهارم هجری قمری است که در نیشابور به دست آمده است.

در دایره اول این کتیبه که به شماره ۳۷۶۱ در موزه ملی ایران نگهداری می‌شود، نوشته شده «آزادمرد همواره آزاد است هر چند که دچار سختی شود». دایره دوم این کتیبه نیز این متن را در خود دارد: «حرص و تنگ‌نظری نشانه تهی‌دستی است»

کاشی فیروزه‌ای مزین به نقش با نام امام علی (ع) متعلق به دوره ایلخانی (سده هفتم هجری قمری) که در تخت سلیمان به دست آمده است.

این اثر تاریخی که به شماره ۲۳۵۲۹ در موزه ملی ایران نگهداری می‌شود، یک کاشی شش‌ضلعی به شیوه قالبی و از خمیر شیشه با لعاب فیروزه‌ای است که نقش کنده‌کاری‌شده فیروزه‌ای «علی» به خط کوفی سه بار در حالت چرخان روی آن تکرار شده و نقش مکمل که فاقد لعاب است تداعی‌کننده «علی» به خط کوفی است.

نسخه خطی مزین به صد کلمه از امام علی (ع) متعلق به سده ۹ هجری قمری (دوره تیموری) است که روی کاغذ دولت‌آبادی و در ۳۵ صفحه تدوین شده است.

این اثر تاریخی که در آستانه شیخ صفیالدین اردبیلی به دست آمده است، اکنون به شماره  ۳۷۰۸ در موزه ملی ایران نگهداری می‌شود. این اثر به خط نسخ و نستعلیق و با قلم دودانگ با طلا و لاجورد نوشته شده است، همچنین هر صفحه سه سطر درشت و هفت سطر ریز دارد.

محراب سنگ مرمر مزین به کتیبه با نام امام علی (ع) به خط ثلث و کوفی از دوره تیموری (سده ۹ هجری قمری)، که از ابرقو در استان یزد به دست آمده و اکنون به شماره ۳۳۱۱ در موزه مادر ایران نگهداری می‌شود.

این محراب مزین به کتیبه‌ای به خط ثلث و کوفی و دارای نگاره‌های اسلیمی، گیاهی و هندسی است که برجسته و کنده‌کاری شده است. در دو لچک بالای طاق محراب کلمه «علی» در کادر شش‌گوش به صورت کنده‌کاری و برجسته به خط کوفی در دو طرف تکرار شده است‌. در حاشیه دور تا دور محراب آیه ۱۱۰ سوره الاسرا به خط ثلث نوشته شده است.

آینه نقره‌ای دسته‌دار مدور مزین به کتیبه با نام امام علی (ع) که از گرگان به دست آمده، متعلق به دوره صفوی (سده‌های  ۱۰ و ۱۱ هجری قمری) است که اکنون به شماره ۸۵۵۴ نگهداری می‌شود.

در قسمت میانی این اثر تاریخی به خط کوفیِ بنایی و در کادر مربع چهار بار کلمه «علی» تکرار شده و چهار طرف آن را نقوش گیاهی و اسلیمی در برگرفته است.

محراب سنگی مزین به نام امام علی (ع) به خط کوفی (آیات قرآنی و “الله اکبر”، “محمد، علی، حسن و حسین”) که از مسجدجامع ابرکوه به دست آمده، متعلق به دوره صفوی (سده دهم هجری قمری) است و به شماره ۳۶۶۱ در موزه ملی ایران است.

محراب مسجدجامع ابرقو نمونه منحصربه‌فرد از محراب‌های سنگی سده دهم هجری قمری است که از چند قطعه سنگ مرمر ساخته شده و شامل یک محراب، بک قطعه در بالای محراب و دو ستون است که محراب به رنگ متمایل به قرمز و قطعه بالای محراب و دو ستون به رنگ روشن است.

نسخه خطی مزین به چهل حدیث از احادیث امام علی (ع) نیز توسط شاه محمود نیشابوری ملقب به زرین‌قلم به خط نستعلیق نوشته شده است.

این اثر تاریخی که در دهم هجری قمری (۹۵۱ قمری) تالیف شده اکنون به شماره اثر ۹۲۰۶ نگهداری می‌شود. این نسخه در ۱۵ صفحه، سه سطر درشت، دو سطر ریز و هشت سطر چلیا دارد. صفحه اول دارای سرلوح مذهب و صفحه دوم نیز دارای مذهب و مرصع و حاشیه و هر دو صفحه دارای تزیین حل‌کاری است.

قطعه خط نستعلیق مزین به شعر با نام امام علی (ع) که توسط ابوالمعالی الحسینی  احتمالا در قرن ۱۲ هجری قمری تالیف شده و اکنون به شماره ۴۷۰۰ در موزه ملی ایران نگهداری می‌شود.

در متنِ این کتیبه نوشته شده است: «با مهر علی طینت هر کس که سرشت/هر چند همیشه در دیر و کنشت//در دوزخ اگر درآورندش بمثل/جا گرم نکردم میبرندش بهشت»

انتهای پیام

منبع: ایسنا

ناسا اعلام کرده است که قصد دارد القاب یا همان نام های مستعار و غیر رسمی اجرام کیهانی را با هدف ترویج تنوع، عدالت و شمول بیشتر تغییر دهد.

به گزارش ایسنا و به نقل از آی ای، ممکن است مجبور شویم لقب های اجرام کیهانی موجود در فهرست ناسا را دوباره حفظ کنیم، زیرا این اسامی به زودی تغییر خواهند کرد.

اجرام کیهانی مانند سیارات، کهکشان ها و سحابی ها همه دارای اسامی رسمی هستند، اما ناسا به طور معمول به آنها لقب های غیر رسمی نیز می دهد. آژانس فضایی آمریکا برای تلاش و رسیدگی به موضوعات پیرامون تنوع، برابری و شمول بیشتر، به دنبال بررسی مجدد برخی از این نام های مستعار است تا اطمینان حاصل کند که آنها از تبعیض و نابرابری حمایت نمی کنند.

ناسا بر این موضوع واقف است که اسامی باید حاوی و نمایانگر اطلاعات زیادی در مورد صاحب خود باشند و اکنون به این رویکرد رو آورده است.

ناسا می گوید برخی از نام های مستعار اجرام کیهانی اکنون نامناسب هستند و به دنبال تغییر آنها است. اگرچه این اسامی غیر رسمی هستند، اما باز هم در جامعه علمی مهم هستند و مورد استفاده قرار می گیرند.

به عنوان مثال ناسا تصمیم گرفته است تا دیگر سحابی “NGC 2392” را که یک سحابی سیاره ای است، با نام مستعار “سحابی اسکیمو” نشناسد. دلیل این تغییر این است که اصطلاح اسکیمو به عنوان یک اصطلاح با سابقه نژادپرستی شناخته می شود. مردم بومی مناطق قطب شمال توسط استعمارگران به نام اسکیمو یاد می شدند و این اصطلاح از آن زمان تاکنون مانده است و در حال حاضر در اسناد رسمی از استفاده از این نام مستعار پرهیز می شود.

ناسا در یک بیانیه تأکید کرده است که تا وقتی نام های مستعار نامناسب وجود دارند، فعلا فقط از عناوین رسمی تعیین و تایید شده توسط اتحادیه بین المللی نجوم استفاده خواهد کرد.

“توماس زوربوچن” مدیر دفتر ماموریت علوم ناسا گفت: من از ارزیابی مجدد نام هایی که با آنها به اشیاء نجومی رجوع می کنیم، حمایت می کنم.

وی افزود: هدف ما این است که همه نام ها و القاب اجرام کیهانی با ارزش های تنوع و برابری و دربرگیری مطابقت داشته باشند و ما با جامعه علمی فعالانه کار خواهیم کرد تا از این امر اطمینان حاصل کنیم. علم برای همه است و همه جنبه های کار ما باید آن ارزش را منعکس کند.

“استفان تی. شیه” معاون تنوع و فرصت های برابر در مقر ناسا گفت: این اسم ها و اصطلاحات ممکن است حاوی مفاهیم تاریخی یا فرهنگی باشند که قابل اعتراض یا ناخوشایند باشند و ناسا به شدت متعهد است که به اصلاح آنها بپردازد. علم وابسته به مشارکت همه تنوع های نژادی است و از وجود همگان سود می برد و به همه نفع می رساند، بنابراین این بدان معنی است که باید آن را فراگیر کنیم.

انتهای پیام

منبع: ایسنا

رییس اتاق بازرگانی ایران و چین در مورد انتشار مطالبی در شبکه های اجتماعی مبنی بر در راه بودن یک اتفاق مهم اقتصادی برای ایران می‌گوید گمانه زنی‌ها درباره گشایش اقتصادی اگر به اتفاقی بزرگ ختم نشود، نتیجه ای جز عصبانی‌تر کردن جامعه که در ماه‌های اخیر فشارهای اقتصادی جدی را تحمل کرده نخواهد داشت.

مجیدرضا حریری در گفت و گو با ایسنا، اظهار کرد: متاسفانه شرایط اقتصادی کشور به گونه‌ای پیش رفته که دیگر با طرح‌های صرفا اقتصادی و مدیریتی نمی‌توان توقع تحولی جدی داشت و راهکار از دل سیاست می‌گذرد. وقتی فشارهای تحریم یکی از عوامل تاثیرگذار بر مشکلات بوده، قاعدتا برای برون رفت از این شرایط، باید به مسائل دیپلماتیک نیز فکر کرد.

وی با بیان اینکه حل نکردن مشکلات و ناموفق بودن طرح‌ها، شرایط را برای اقشار کم درآمد جامعه دشوار کرده است، گفت: وقتی جامعه می‌بیند که برای برون رفت از این شرایط راهکار دقیقی وجود ندارد، عصبانی می‌شود و با مطرح کردن وعده‌هایی مبنی بر اینکه در روزهای آینده اتفاقی بزرگ رخ خواهد داد، جامعه را عصبانی‌تر می‌کند. امروز مردم نیاز دارند که ببینند مسئولان اجرایی فضای زندگی آنها را درک کرده و بر مبنای آن تصمیم می‌گیرند و در این مسیر مطرح کردن پازل و معما چندان نتیجه مثبت ندارد.

رییس اتاق بازرگانی ایران و چین با اشاره به گمانه زنی‌های صورت گرفته درباره اینکه گشایش اقتصادی اعلام شده در چه حوزه‌ای خواهد بود، بیان کرد: در این روزها گمانه زنی‌هایی صورت گرفته و افراد مختلف گزینه‌هایی را مطرح کرده‌اند اما هیچ یک از آنها در عمق زندگی مردم تغییری ایجاد نمی‌کند و مردم بیش از آنکه به وعده نیاز داشته باشند، تصمیمات جدی می‌خواهند که شرایط آنها را تغییر دهد. اگر تصمیم جدی گرفته شود حتی به اطلاع رسانی نیز احتیاج ندارد و با اجرایی شدنش، مردم خودشان متوجه تغییر می‌شوند.

حریری افزود: اینکه یکی از مشاوران دولت در شبکه‌های اجتماعی می‌نویسد که برای تصمیم‌گیری اقتصادی صبر کنید، در کنار آنکه مشخص نیست چه ارتباطی با واقعیت دارد، نشان از آن دارد که از وضعیت معیشتی مردم دور شده‌ایم. امروز بخش قابل توجهی از جامعه با توجه به مشکلات اقتصادی، اساسا توان تصمیم گیری ندارد که بخواهد آن را نیز یک هفته عقب بیندازد. در کنار آن در سالی که به جهش تولید نام گذاری شده، این توقع که یک هفته تمام کارها بایستد تا نتیجه این خبر روشن شود، چندان منطقی نیست.

انتهای پیام

منبع: ایسنا

میزان برق تولید شده از منابع انرژی های تجدید پذیر در تیرماه به رقم ۵۰۳۵ میلیون کیلووات ساعت رسید که این میزان موجب کاهش تلفات ۶۵ مگاوات برق و جذب سرمایه گذاری غیر دولتی ۱۴۳ هزار و ۵۰۰ میلیارد ریال شد.

به گزارش ایسنا، طی سال های اخیر انرژی های تجدید پذیر مورد توجه قرار گرفته، به‌گونه‌ای که ظرفیت درحال بهره برداری نیروگاه‌های تجدیدپذیر کشور تا پایان خرداد به ۸۳۱ مگاوات رسید و ۸۱۵ مگاوات نیروگاه تجدید پذیر نیز در حال احداث است که درصورت احداث آنها ظرفیت نیروگاه‌های تجدیدپذیر به بیش از ۱۰۰۰ مگاوات خواهد رسید.

پتانسیل‌های بالای انرژی‌های تجدیدپذیر همراه با رویکرد مثبت دولت موجب شده که اخیراً با رشد فزاینده این انرژی مواجه باشیم، انرژی که می‌تواند تأثیرات بسیاری را در صنعت برق ایران داشته باشد.  طبق آخرین آمار ارائه شده از سوی ساتبا استفاده از انرژی‌های تجدیدپذیر و بهره وری انرژی برق در کشور از انتشار سه میلیون  و ۴۱۷تن گاز گلخانه ای تا پایان تیرماه جلوگیری کردند.

همچنین استفاده از انرژی‌های تجدیدپذیر در تیرماه امسال صرفه جویی یک میلیون و ۱۰۸ هزار لیتری آب را به همراه داشت، علاوه بر این کاربرد انرژی‌های تجدیدپذیر و بهره وری برق در تیرماه ۴۶۸ میلیون کیلوات ساعت کاهش تلفات برق در شبکه را به همراه داشته است.

انرژی‌های تجدیدپذیر و بهره وری برق صرفه جویی در مصرف سوخت‌های فسیلی به میزان ۱۴۳۰ معادل میلیون مترمکعب گاز طبیعی را در تیرماه محقق کرد.

مجموع ظرفیت انرژی خورشیدی کشور تا پایان تیرماه با ۶۴ نیروگاه به ۴۵ درصد رسیده و مجموع ظرفیت انرژی بادی کشور با داشتن ۲۰ نیروگاه بالغ بر۳۴درصد است.

انتهای پیام

منبع: ایسنا

مدیر مرکز مدیریت راه های کشور از بار ترافیکی سنگین در محور چالوس (مسیر جنوب به شمال) محدوده های بیلقان، سرودار، وینه و حد فاصل حسنکدر تا نساء خبر داد و گفت: بر اساس اطلاع پلیس راه قرار بود امروز و فردا جاده چالوس و آزادراه تهران – شمال از جنوب به شمال مسدود شده و از ساعت ۱۵ تا ۲ بامداد از شمال به جنوب یکطرفه شود اما امروز به دلیل بار ترافیکی سنگین از جنوب به شمال این محدودیت ترافیکی اجرایی نشد و فردا این اتفاق می افتد.

علی اکبر آشوری در گفت و گو با ایسنا، اظهار کرد: در حال حاضر ترافیک سنگین در محور چالوس (مسیر جنوب به شمال) در محدوده های بیلقان، سرودار، وینه و حد فاصل حسنکدر تا نساء وجود دارد، همچنین شاهد ترافیک نیمه سنگین در محور فیروزکوه (در مسیر جنوب به شمال) در محدوده گیلاوند هستیم اما در محور هراز آزادراه تهران – شمال و آزادراه قزوین – رشت (در مسیر رفت و برگشت) تردد روان برقرار است. ضمنا محورهای شمالی فاقد هر گونه مداخلات جوی هستند.

وی افزود: شب گذشته از ساعت ۱۸:۱۵ جاده چالوس و آزادراه تهران – شمال (در مسیر شمال به جنوب) مسدود شد و قرار بود تا ساعت ۲ بامداد این محدودیت ترافیکی برای یکطرفه شدن این محور (در مسیر جنوب به شمال) اجرایی شود که البته ساعت ۲۳:۳۰ شب گذشته محور چالوس و آزادراه تهران شمال باز و تردد به صورت دو طرفه برقرار شد.

مدیر مرکز مدیریت راه های کشور ادامه داد: قرار بود امروز و فردا جاده چالوس و آزادراه تهران شمال از ساعت ۱۲ ظهر مسدود و در مسیر شمال به جنوب یکطرفه شود، به گونه ای که از ساعت ۱۵ تا ساعت ۲ بامداد تردد به صورت یکطرفه برقرار شود اما امروز به دلیل حجم بار ترافیکی سنگین از جنوب به شمال و بار ترافیکی کم از شمال به جنوب این محدودیت تردد اجرایی نشد اما از فردا به دلیل پیک تردد ناشی از بازگشت مردم از استان های شمالی این محدودیت ترافیکی اجرایی می شود و از ۱۵ کیلومتری مرزن آباد به سمت کرج جاده چالوس در مسیر شمال به جنوب از ساعت ۱۵ فردا تا ۲ بامداد یکطرفه خواهد شد.

آشوری اضافه کرد: همچنین در محور هراز با توجه به بار ترافیکی سنگین پیش بینی شده امروز و فردا از ساعت ۱۵ از رودهن به سمت شمال محور بسته می شود و از ساعت ۱۷ از آب اسک به سمت رودهن وتهران تا ۲ بامداد یکطرفه می شود و فردا نیز در همین ساعت محدودیت ترافیکی اجرایی خواهد شد. همچنین بارش پراکنده باران و مه گرفتگی در محورهای شمالی پیش بینی می شود که البته در حال حاضر باران قطع شده است اما به نظر می رسد به ویژه در جاده چالوس و حوالی تونل کندوان شاهد مه گرفتگی و بارش باران پراکنده در ساعات و روز آینده باشیم.

انتهای پیام

منبع: ایسنا