آرشیو خبرهای سایت پیامک

چین در مارس با واردات بالاتر و افزایش تولید داخلی، نفت بیشتری را ذخیره سازی کرد اما پیش بینی می شود با افزایش قیمتهای نفت، روند واردات این کشور محدودتر شود.

به گزارش ایسنا، طبق محاسباتی که برپایه آمار رسمی انجام شده است، حدود ۱.۶۳ میلیون بشکه در روز نفت ماه میلادی گذشته به ذخایر تجاری و استراتژیک هدایت شدند که بالاتر از حدود ۹۲۰ هزار بشکه در روز در دو ماه نخست سال ۲۰۲۱ بود.

 افزایش ذخیره سازی منعکس‌کننده رشد واردات نفت در مارس بود که ۱۱.۶۹ میلیون بشکه در روز در مقایسه با ۱۱.۰۸ میلیون بشکه در روز اعلام شده از سوی گمرک چین برای دو ماه نخست سال میلادی جاری بود.

تولید نفت داخلی نیز در مارس بالاتر بود و به ۴.۰۲ میلیون بشکه در روز رسید که ۳.۳ درصد نسبت به مدت مشابه سال گذشته رشد داشت و همچنین بالاتر از ۳.۸۹ میلیون بشکه در روز در دو ماه نخست سال ۲۰۲۱ بود.

 چین حجم نفتی که به ذخایر استراتژیک و تجاری خود اضافه می‌کند را افشا نمی‌کند اما یک برآورد نشان می دهد اما با برآورد مجموع واردات و تولید داخلی و کسر میزان نفتی که پالایش شده است، می توان میزان نفت ذخیره‌سازی شده را برآورد کرد.

طبق آمار اداره ملی آمار چین، پالایشگاه‌های چین در مارس ۵۹.۷۹  میلیون تن نفت معادل حدود ۱۴.۰۸ میلیون بشکه در روز نفت پالایش کردند. این رقم پایین‌تر از ۱۴.۱۳ میلیون بشکه در روز ماههای ژانویه و فوریه بود اما ۱۹.۷ بالاتر از میزان پالایش شده در مارس سال گذشته بود.

با این حال با توجه به این که اقتصاد چین در مارس سال گذشته به منظور مقابله با شیوع ویروس کرونا تقریبا قرنطینه شده بود، نمی توان چندان روی مقایسه سال به سال حساب کرد.

جمع مجموع واردات نفت و تولید داخلی چین به حدود ۱۵.۷۱ میلیون بشکه در روز می رسد و  با کسر میزان نفتی که پالایش شده است، ۱.۶۳ میلیون بشکه در روز باقی می‌ماند. این حجم نفت در مارس ذخیره شد که با توجه به میانگین ۱.۲۹ میلیون بشکه در روز میزان ذخیره سازی نفت در کل سال ۲۰۲۰ بالاتر بود.

 جریان ذخیره سازی نفت در چین سال گذشته که قیمتها در پی شیوع ویروس کرونا ریزش کرد و با جنگ قیمت کوتاه مدت میان عربستان سعودی و روسیه مصادف شد، قابل توجه بود. چین که بزرگترین خریدار نفت جهان به شمار می‌رود، اواسط سال گذشته به حدی نفت وارد کرد که باعث ایجاد صف طولانی از نفتکشها در خارج از بنادر این کشور شد.

اما در اواخر سال که پالایشگاه‌های چینی که با محدودیت مجاز برای خرید نفت روبه‌رو شدند، میزان وارداتشان را کاهش دادند و در نتیجه ذخایر نفت این کشور در اکتبر و دسامبر کاهش پیدا کرد.

 با توجه به این دیدگاه که ذخایر نفت استراتژیک همچنان پایین تر از هدف است و باید ذخایر بازرگانی جدیدی ایجاد شود زیرا پالایشگاه‌های جدیدی ساخته شده و فعالیتشان را شروع می کنند، بازار همواره این احتمال را می دهد که چین ذخیره سازی نفت را از سر بگیرد.

اما سوال بازار این است که آیا این جریان به اندازه ماه‌های اخیر قوی خواهد ماند و آیا با پر شدن ظرفیت ذخایر استراتژیک این کشور، ضعیف خواهد شد.

 یک موضوع پیچیده دیگر این است که نفتی که در مارس به چین رسید احتمالا در اواخر دسامبر یا اوایل ژانویه خریداری شده بود که قیمت نفت برنت حدود ۵۰ تا ۵۶ دلار در هر بشکه بود. قیمت جهانی نفت از آن زمان تحت تاثیر تمدید محدودیت عرضه گروه اوپک پلاس و خوش بینی به احیای اقتصاد جهانی صعود کرد و قیمت نفت برنت در ۱۶ آوریل به بیش از ۶۶ دلار و در هشتم مارس به رکورد بیش از ۷۱ دلار رسید.

قیمت قرارداد زمانی که پالایشگاه‌های چینی محموله‌های نفت برای تحویل در آوریل، مه و ژوئن را خریداری می‌کردند بالای ۶۰ دلار بود اما سوال این است که آیا قیمت بالاتر باعث خواهد شد اشتهای چین برای خرید بیشتر نفت به منظور ذخیره سازی کمتر شود و آیا پالایشگاه‌های این کشور احتمالا نفت بیشتری مطابق با آنچه که قصد پالایش آن را دارند وارد خواهند کرد.

شواهدی وجود دارد که چنین موضوعی را نشان می‌دهد. رفینیتیو اویل ریسرچ برآورد کرده که چین در آوریل حدود ۱۰.۹۱ میلیون بشکه در روز نفت وارد می‌کند که ۶.۷ درصد کاهش نسبت به حجم رسمی مارس نشان می‌دهد.

بر اساس گزارش رویترز، پیش‌بینی واردات کمتر برای آوریل همچنین منعکس‌کننده این حقیقت است که پالایشگاه‌های چینی متعددی در این ماه به فعالیتهای تعمیراتی مشغول می‌شوند. اما همچنین بی میلی آنها برای خرید در قیمت‌های بالا به خصوص در شرایطی که سود پالایش تحت فشار قرار دارد، وجود دارد.

انتهای پیام

منبع: ایسنا

معاون وزیر راه و شهرسازی از اتصال سه مرکز استان به شبکه ریلی در سال ۱۴۰۰ خبر داد و گفت: این پروژه‌ها جزو طرح‌های اولویت‌دار در سال جاری هستند که به زودی به بهره‌برداری خواهند رسید.

خیراله خادمی – مدیرعامل شرکت ساخت و توسعه زیربناهای حمل و نقل کشور- در گفت‌وگو با ایسنا اظهار کرد: راه‌آهن یزد-اقلید، رشت-کاسپین-انزلی، راه‌آهن بستان‌آباد تبریز، راه‌آهن کردستان و راه‌آهن میانه اردبیل از جمله طرح‌ها و پروژه‌های ریلی اولویت‌دار در سال ۱۴۰۰ هستند که با بهره‌برداری از این خطوط سه مرکز استان به شبکه ریلی متصل می‌شوند.

وی افزود: راه‌آهن یزد-اقلید طولانی‌ترین خط ریلی به طول ۲۷۱ کیلومتر بوده که هم اکنون پیشرفت فیزیکی ۹۱ درصدی دارد و امیدواریم تا پایان بهار امسال به بهره‌برداری برسد. این خط ریلی در واقع یک مسیر شرقی-غربی بوده و استان فارس را به یزد و نهایتا خراسان رضوی متصل می‌کنند.

مدیرعامل شرکت ساخت و توسعه زیربناهای حمل و نقل کشور ادامه داد: از سوی دیگر نیز بخش زیادی از معادن را پوشش خواهد داد. این خط ریلی پس از افتتاح جا به جا کننده حجم بالایی مسافر و بار در کشور خواهد شد.

خادمی با اشاره به اینکه یکی دیگر از پروژه‌های اولویت‌دار ریلی راه‌آهن رشت-کاسپین-انزلی است که امیدواریم هر چه سریعتر این خط ریلی نیز به بهره‌برداری برسد، ادامه داد: راه آهن بستان‌آباد-تبریز، راه‌ آهن کردستان و راه‌آهن میانه-اردبیل از دیگر خطوط ریلی اولویت‌دار در سال ۱۴۰۰ است که در مراحل خوبی از نظر پیشرفت فیزیکی قرار داشته و امیدواریم هر چه سریعتر در سال جاری به بهره‌برداری برسند تا سه مرکز استان دیگر از این طریق به شبکه ریلی متصل شوند.

انتهای پیام

منبع: ایسنا

مرزی که سال‌ها دست ربات‌ها را از انجام برخی امور انسان‌ها کوتاه نگه داشته، حالا تا جایی باریک شده که شاید آدم‌ها کتاب‌هایی را بخوانند، فیلم‌هایی را ببینند و به روابطی دل ببندند که خالق‌شان کسانی نیستند جز ربات‌هایی که احساس می‌کنند و حتی عاشق می‌شوند!

به گزارش ایسنا، آن‌چه در سال‌های اخیر برای انسان‌ها گمانه‌زنی‌ها و نگرانی‌هایی را ایجاد کرده، بارها در سینمای جهان به تصویر کشیده شده است؛ سال ۲۰۱۳، درست پس از گذشت دو سال از معرفی دستیار هوشمند اپل، “siri” بود که عاشقانه‌ای متفاوت (به نویسندگی و کارگردانی اسپایک جونز) به نمایش درآمد؛ «تئودور» (واکین فینیکس)، مردی که کارش نوشتن نامه‌های عاشقانه برای متقاضیانی است که قادر به نگارش چنین نامه‌هایی نیستند و در پایان رابطه عاطفی با همسر خود قرار دارد، عاشق «سامانتا»، سیستم عامل (دستیار هوشمند) جدید خود می‌شود، در این رابطه عاطفی دوطرفه «سامانتا» از «تئودور» می‌آموزد، از واکنش‌ها و رفتارهای او و دیگر انسان‌ها گرته‌برداری می‌کند تا بتواند رفتار خاص خود را داشته باشد؛ پس «سامانتا» به مرور برای خود و حتی گاهی برای «تئودور» تصمیماتی می‌گیرد و به تبع تغییراتی را ایجاد می‌کند که گاهی «تئودور» را خشمگین و گاهی بسیار خوشحال می‌کند. 

آن‌چه را فیلم “Her” در حدود هشت سال پیش به تصویر کشید، شاید بتوان نمایش هنرمندانه‌ای از روند یادگیری ماشین (Machine learning) دانست؛ الگوریتم‌هایی که از طریق تحلیل داده‌های موجود در زندگی انسان و اغلب طبیعت شکل می‌گیرند تا بسیاری از خطرات را از جامعه بشری دور کنند و البته گاهی هم موجب احساس خطر شوند!

اما حضور ربات‌ها در ادبیات و داستان‌های عاشقانه تنها به این‌جا ختم نمی‌شود؛ «کلارا و خورشید»، هشتمین رمان کازوئو ایشی‌گورو و اولین رمان این نویسنده انگلیسی ژاپنی‌تبار پس از دریافت جایزه «نوبل» ادبیات در سال ۲۰۱۷، بار دیگر روایتی‌ است عاشقانه از رباتی به نام «کلارا» که با یک انسان وارد رابطه عاطفی می‌شود. 

انتشار این رمان با اظهارنظری بحث‌برانگیز همراه بود؛ این نویسنده چندی پیش در گفت‌وگویی درخصوص کتاب جدیدش با مجله «تایم» هوش‌ مصنوعی (AI) را «همزمان هشداردهنده و هیجان‌انگیز» توصیف کرد و گفت که در آینده پیش رو ممکن است ماشین‌ها با رمان‌نویسان رقابت کنند و شاید از آن‌ها پیشی بگیرند.

به گفته ایشی‌گورو این فقط به آن معنا نیست که هوش‌ مصنوعی (AI) رمانی را خلق کند که نتوان آن را از رمان ایان مک ایوان تشخیص داد؛ بلکه به عقیده او، این همان چیزی‌ است که ممکن است نوعی جدید در ادبیات ایجاد کند، مانند تحولی که مدرنیسم در رمان‌نویسی به وجود آورد؛ چرا که هوش‌ مصنوعی (AI) همه چیز را به گونه‌ای دیگر می‌بیند. 

کازوئو ایشی‌گورو، نویسنده برنده نوبل

اظهارنظر و پیش‌بینی ایشی‌گورو اما چندان دور از واقعیت نیست؛ هم‌اکنون نیز هوش‌ مصنوعی (AI) ربات‌هایی را خلق کرده است که هنرمند یا نویسنده هستند؛ در ماه‌های پایانی سال ۲۰۲۰ بود که «گاردین» برای نخستین‌بار مقاله‌ای را به عموم عرضه کرد که توسط یک ربات نوشته شده بود؛ هرچند عده‌ای محتوای آن را به هم پیوسته نمی‌دانند اما برخی دیگر هنوز هم معتقدند شاید اگر هویت نویسنده آن آشکار نبود، هرگز کسی متوجه این نمی‌شد که آن مقاله توسط یک ربات نوشته شده است. 

هرچند نویسندگی از طریق تکنیک‌های هوش مصنوعی تنها به این‌جا ختم نمی‌شود؛ برای مثال حدود دو سال پیش بود که شرکت ” OpenAI”، سیستم هوش مصنوعی‌ای را ابداع کرد که قادر بود جملات انگلیسی را با دقت و کیفیت بالایی تولید کند، طوری که انسان متوجه نشود این جملات توسط ماشین نوشته شده‌اند.

از تکنولوژی‌های مشابه این حوزه شاید بتوان به نرم‌افزارهایی که در سال‌های اخیر توسعه داده شده‌اند تا با انسان‌ ارتباط برقرار کنند هم اشاره کرد، نرم‌افزارهایی که هم از طریق مکالمه مکتوب و هم از طریق برقراری دیالوگ کلامی با شما دوست می‌شوند و سعی می‌کنند تا شما را بهتر بشناسند. البته پیش‌بینی می‌شود برخی از این نرم‌افزارها بیشتر به صرف جمع‌آوری داده برای کمپانی‌ها خلق می‌شود. کمااین‌که این کار هم این نرم‌افزارها را هوشمندتر می‌کند و هم صاحبان آن‌ها را به ثروت کلانی از داده می‌رساند.  

با این حال پیش‌بینی کازوئو ایشی‌گورو و البته رخدادهای گوناگون در این زمینه، سبب شد تا از چشم متخصصان این حوزه به ماجرا و آینده پیش رو برای دخالت هوش مصنوعی در ادبیات و هنر نگاه کنیم. 

زنگ خطری که کازوئو ایشی‌گورو به صدا درآورد

علی خسروی، متخصص بیوانفورماتیک و مدرس هوش مصنوعی در دانشگاه ضمن بررسی پیش‌بینی صورت‌گرفته توسط کازوئو ایشی‌گورو، نویسنده «کلارا و خورشید» و نیز اقدامات انجام‌شده در استفاده از هوش‌ مصنوعی (AI) برای حوزه‌های هنر و ادبیات و به‌طور خاص خلق آثار ادبی، در گفت‌وگو با ایسنا می‌گوید: تئوری مطرح‌شده توسط کازوئو ایشی‌گورو به نحوی آینده‌نگری‌ است و این‌طور نیست که در حال حاضر بتوان به واسطه هوش‌ مصنوعی (AI) رمان نوشت. اما در حال حاضر، الگوریتم‌هایی در حوزه‌های مختلف مثل: موسیقی، جمع‌آوری وزن‌های شعر و تولید محتوای ادبی وجود دارد و اقداماتی در این راستا انجام می‌شود، بنابراین وقتی به این مرحله رسیده است، صحبت‌های ایشی‌گورو نیز یقینا به واقعیت خواهد رسید.

او سپس با اشاره به مصاحبه اخیر کازوئو ایشی‌گورو بیان می‌کند: موضوع صحبت او اصلا این نیست که هوش مصنوعی در رمان‌نویسی دخالت می‌کند، در واقع مدتی قبل‌تر از این، چنین ادعایی داشته و کتاب اخیرش هم در همین خصوص است که فردی عاشق یک سامانه هوش‌ مصنوعی (AI) که با آن در ارتباط است، می‌شود. اما صحبت‌های اخیرش، در واقع دغدغه او و جامعه هنری در خصوص شرایط آینده و دخالت هوش مصنوعی در زندگی ماست.

خسروی می‌افزاید: آقای ایشی‌گورو صحبت‌هایی انجام دادند مبنی بر این‌که در حال حاضر هوش‌ مصنوعی (AI) در همه چیز مداخله می‌کند و به واسطه وجود پاندمی کرونا نقش AI را بیش از پیش می‌بینیم و وابستگی‌مان نیز مدام به واسطه شناخت بیشتر افزایش پیدا می‌کند. 

این متخصص هوش مصنوعی سپس درخصوص کارکردهای هوش‌ مصنوعی (AI) در زندگی بشر می‌گوید: در حال حاضر هوش مصنوعی در علوم مختلف دخالت کرده، برای مثال در تشکیل ساختار پروتئین‌ها (یکی از بزرگ‌ترین مسائل علوم پزشکی بود که در حال حاضر توسط هوش‌ مصنوعی (AI) به مسئله‌ای حل‌شده تبدیل می‌شود) یا در بحث Crispr Cas که یکی از مسائل مهندسی ژنتیک است. بنابراین تخمین پزشک‌ها و جامعه علمی بر این است که تقریبا با این تکنولوژی‌ها (که در تولید واکسن کرونا هم بی‌دخالت نبودند) به زودی بیماری‌ها را پشت سر می‌گذاریم  و دیگر بیماری نخواهیم داشت. این توسعه بسیار زیادی که در حوزه هوش‌ مصنوعی (AI) اتفاق افتاده، آدمی را به سمت‌وسویی می‌برد که بخشی از اتفاقاتی که صرفا توسط انسان انجام می‌شد کم‌کم تحت شعاع قرار می‌گیرد، حتی این دخالت‌ها در حوزه پزشکی، در بحث جراحی‌ها توسط واقعیت مجازی (VR) به نحوی با شکل جدیدتری خود را به فرآیند درمان رسانده است.

علی خسروی ادامه می‌دهد: در بحث ادبیات هم چند سالی است که افراد مختلفی فعالیت‌هایی در زمینه تولید محتوا انجام می‌دهند و پتانسیل‌هایی را ایجاد می‌کنند که بتواند با انسان در ارتباط باشد؛ از معروف‌ترین این خدمات می‌توان به “siri” در اپل یا نرم‌افزار “elisa” در گوگل اشاره کرد. کتابی هم که ایشی‌گورو نوشته، در خصوص ارتباط یک دختر با یک ربات است که تحت شعاع رابطه احساسی با آن ربات قرار گرفته و کم‌کم عاشق آن ربات شده است. این نویسنده در آن مصاحبه هم بر این نظر بوده که تولید محتوای حوزه علوم انسانی کم‌کم مورد خطاب AI می‌شود و ما می‌توانیم به تدریج کتاب‌ها و فیلم‌های‌مان را از حالت قبلی منفک کنیم؛ در واقع هوش‌ مصنوعی (AI) بتواند مولف یک کتاب یا کارگردان یک فیلم باشد. البته این هنوز انجام نشده اما در حال توسعه است، چنان‌چه از طریق روش‌های مختلف هوش مصنوعی مثل یادگیری تحت نظارت (Supervised learning)، در حال حاضر محققان حوزه علوم انسانی را به شدت به این نکته متمرکز کرده که بتوانند با توجه به این روش‌های جدید و استفاده از تکنولوژی‌های بیگ‌دیتا به ایجاد یک حس بپردازند.

این مدرس هوش مصنوعی با بیان این‌که احساسات نکته‌ای است که تمام تلاش متخصصان علوم کامپیوتر را به خودش منعطف کرده، تا بتوانند حس ایجاد کنند، می‌گوید: این همان نقطه خطری‌ است که آقای ایشی‌گورو مطرح کرده و در واقع می‌گوید زمانی که ما بتوانیم آغاز شروع عشق و احساس با ربات‌ها و تکنولوژی‌های جدید را ایجاد کنیم، دیگر کم‌کم این سوال پیش می‌آید که آیا جامعه احتیاج به بقایش دارد یا خیر. و آیا اصلا موضوعیت تجمیع شدن و جامعه بودن تحت شعاع قرار می‌گیرد و اصلا مفهومی به نام خانواده وجود خواهد داشت؟ آیا در آن زمان کسی اصلا به دنبال این هست که رابطه‌ای برقرار کند یا دیگر همه دوست دارند که به صورت انفرادی و تنها با ربات‌شان احساس برقرار کنند و به آن عشق بورزند و انتظارات شخصی و روحی‌شان را با آن در میان بگذارند. 

خسروی سپس اظهار می‌کند: بنابراین زمانی که ما ایجاد حس و شرایط احساسی را از هوش‌ مصنوعی (AI) داشته باشیم، دیگر ارتباطات انسانی خیلی معنا پیدا نمی‌کند و دغدغه‌های فعلی جامعه‌ای که در آن هستیم مثل ایجاد ارتش کاملا تغییر پیدا می‌کند و در آینده نه چندان دور دغدغه‌های بشر به سبکی تغییر می‌کند که هوش مصنوعی بتواند جامعه را ایجاد کند، دموکراسی را مدیریت کند، حرف سیاسی بزند، کمپین ایجاد کند و در نهایت اختلالاتی را در واقعیت اجتماع فعلی ایجاد کند. این همان زنگ خطر از دیدگاه آقای ایشی‌گوروست که امکان دارد جنریشن (نسل) بعدی دنیا بسیار نگران‌کننده باشد، که در حوزه‌های مختلف هم این اثبات شده است؛ در حوزه اکونومیک (اقتصادی) روند رشدی که آقای الون ماسک در حوزه ارزهای دیجیتالی ایجاد کردند، نشان می‌دهد که چقدر متزلزل است و ارزش منابعی مثل طلا، دلار و .. که نسل‌های متمادی به آن بها می‌دادند، همه تحت شعاع ارزهای دیجیتال رفته است.

او با اشاره به بخشی دیگر از اظهارنظرهای ایشی‌گورو می‌گوید: او می‌گوید که روند رشد و تغییر سلیقه بشریت می‌تواند زنگ خطری برای خیلی‌ها و مقداری نگران‌کننده و خطرناک باشد. مطمئنا دغدغه بشر در چند سال آتی کاملا تغییر می‌کند و در واقع او به عنوان فردی که بیشتر کتاب‌هایش در حوزه ایجاد یک روند احساسی‌ است، برای خود این روندها را مثل سابق نمی‌بیند.

علی خسروی همچنین با ارائه گزارشی کوتاه از روند دخالت هوش‌ مصنوعی (AI) در تدوین کتاب و تولید فیلم بیان می‌کند: در حال حاضر در ایران فیلم‌های بسیار زیادی را از این روش به صورت انیمیشن ایجاد کرده‌اند البته هنوز فیلم‌نامه‌نویسی و ایجاد ارتباطات کلامی توسط انسان اتفاق می‌افتد ولی فی‌الواقع صورت و طبیعت ارتباطی این انیمیشن‌ها توسط هوش مصنوعی شکل می‌گیرد. بنابراین دیری طول نمی‌کشد که نوشتن فیلم‌نامه، تصویربرداری و کارگردانی همه توسط هوش مصنوعی مدیریت شود. در بحث کتاب هم اتفاقات بسیاری افتاده است، مثل نرم‌افزار “Plagiarism” که عدم کلاهبرداری‌های علمی را برای ما تصدیق می‌کند. حتی در حال حاضر ایجاد تولید محتوای بسیاری در حوزه‌های آموزشی توسط AI انجام می‌شود، در حوزه تحقیقات، اپلیکیشن‌هایی که ما به آن‌ها “literature review” می‌گوییم مطالب علمی را از مطالب انتشاریافته جمع‌آوری می‌کنند و در حوزه علوم انسانی نیز در حال حاضر نرم‌افزارهایی در حال تولید محتوا هستند، به سبکی که با ایجاد یک زیرساخت که توسط هوش مصنوعی مدیریت شده بتوانند منابع شعری‌مان را طبقه‌بندی کنند تا با بررسی وزن‌های شعری و با توجه به ارتباط کلماتی که در یک شعر وجود دارد، نرم‌افزار به عنوان شاعر عمل کند و شعر بگوید. در این راستا نرم‌افزاری به نام «حافظ» که نسل جدیدی از سیستم‌های مشاعره است، در آمریکا توسط یک شخص ایرانی به نام خانم قزوینی‌نژاد ایجاد شده است. 

علی خسروی، متخصص بیوانفورماتیک و مدرس هوش مصنوعی در دانشگاه

ابزار ما برای زبان فارسی محدودتر است

این در حالی است که آرمان بهنام، مهندس هوش مصنوعی و تحلیل‌گر داده نیز درباره آینده پیش روی خلق رمان و آثار ادبی به‌واسطه هوش مصنوعی در گفت‌وگو با ایسنا بیان می‌کند: نوشتن رمان یا متن‌هایی که داستان دارند (که در هوش مصنوعی به آن‌ها محتوا گفته می‌شود) باید از داستان یا یک خط سیر پیروی کنند؛ یعنی تفاوت‌شان با سایر متون این است که باید حتما محتوایی در بستر این متن ایجاد شود تا به کار ما معنا و مفهوم ببخشد.

او ادامه می‌دهد: علاوه‌بر این، برای این‌که جملات به شکل درستی چینش شوند و کلمات درست در کنار هم قرار بگیرند (برای مثال: استفاده درست از فعل، اسم و حرف اضافه در رمان‌های ‌فارسی) که این موارد هم به بحث ذکرشده در مورد محتوا اضافه می‌شود تا متن قابل خواندن و منطقی باشد و بتوان معنی و مفهوم را به مخاطب منتقل کرد. در سال‌های اخیر هم بر روی این موضوع بسیار کار شده و در حال پیشرفت است. 

این تحلیل‌گر داده سپس می‌گوید: از میان آثار ادبی فارسی، یکی از مواردی که خیلی به رمان نزدیک است، شعر است؛ شعرها واژه‌هایی دارند که بسیار تکرار می‌شوند و این موضوع در تولید شعر به واسطه هوش مصنوعی اثر می‌گذارد. ولی این روند از نظر محتوایی هنوز ضعیف است، چون ابزاری که برای زبان فارسی داریم ضعیف است. ما در رمان‌نویسی از کلیدواژه‌ها پیروی نمی‌کنیم و بیشتر منظورمان خوانایی و رساندن مفهوم است و این‌که در خودش محتوایی داشته باشد. به همین جهت دائما مدل‌های ریاضی جدیدی که بتواند این محتوا را بهتر برساند و از خط سیری پیروی کند، ارائه می‌شود.

بهنام درباره رمان‌نویسی انگلیسی به کمک هوش مصنوعی نیز اظهار می‌کند: در این‌باره در زبان انگلیسی مدت‌هاست که به نتایج خیلی خوبی رسیده‌اند. حتی در زبان ژاپنی هم تولید محتوا به واسطه هوش مصنوعی اتفاق افتاده است، البته نه در حد یک کتاب کامل اما مثلا از یک رمان شکسپیر نمونه می‌گیرند و با این کار فصلی از کتاب را می‌نویسند. ابزار ما برای زبان فارسی قدری محدودتر است اما در حال پیشرفت است. با احتمال خیلی زیادی ما هم می‌توانیم در سال‌های پیش رو کارهای‌مان را بهبود دهیم و چه در زمینه شعر و چه در زمینه تولید متن یا رمان می‌توانیم به قدر زیادی پیشرفت کنیم. هرچند در حال حاضر زبان انگلیسی در این زمینه از ما خیلی جلوتر است، چون تمام تمرکز ما بر این است که داستان را در قالب تولید جملات حفظ کنیم و بقیه بحث‌های مربوط به رمان‌نویسی کمرنگ‌تر است.

او در خصوص مقاله نوشته‌شده در «گاردین» نیز می‌گوید: این مقاله به این دلیل اهمیت پیدا کرد که این کار برای یک ژورنال مهم انجام شد و علاوه‌بر این متنی بود که در وهله اول کسی نمی‌توانست متوجه شود توسط یک ربات نوشته شده است چون مدل‌های استفاده‌شده برای توسعه این کار، مدل‌های به‌روز و دقیقی بود اما باید این را هم در نظر گرفت که اندازه متن کم بود و محتوای خاصی در نظر نداشت و متن از یک رویکرد کلی پیروی می‌کرد ولی پاراگراف‌محور بود و در هر پاراگراف موضوع تغییر پیدا می‌کرد. اما نوشتن داستان با این متفاوت است چون در داستان می‌توانیم شخصیت‌های اصلی را به عنوان کلیدواژه معرفی کنیم و نحوه کار متفاوت است.

آرمان بهنام، مهندس هوش مصنوعی و تحلیل‌گر داده

با این همه کسی نمی‌داند ربات‌هایی که احساس پیدا می‌کنند، عاشق می‌شوند، می‌نویسند و می‌سرایند و بخش‌های مختلف زندگی انسان به ویژه هنر و ادبیات را دستخوش تغییرات بیشتری می‌کنند، همانند «سامانتا»ی داستان “Her” در نهایت آدمی را به چالش کشیده و رها می‌کنند یا به مرور آدمی را کنار زده و همه نقش‌های فردی جامعه را به خود اختصاص می‌دهند! 

انتهای پیام

منبع: ایسنا

ایسنا/اصفهان عملیات مرمت گنبد مساجد شیخ لطف‌الله، جامع عباسی و مدرسه چهارباغ، همچنین تزئینات سقف چهلستون، چهار پروژه شاخصی است که به گفته مدیرکل میراث فرهنگی استان اصفهان، امسال در دستور کار این اداره کل قرار دارد.

فریدون اللهیاری به ایسنا گفت: مرمت گنبد مسجد جامع عباسی یا مسجد امام (ره) حدوداً از سال ۱۳۹۰ شروع‌شده و در سال‌های اخیر سعی ما این بود که بتوانیم بدون محدودیت مالی این پروژه را پیش ببریم.

وی توضیح داد: زمانی که بنده مدیریت میراث فرهنگی استان اصفهان را بر عهده گرفتم، مرمت ۱۳ ترک از ۱۶ ترک گنبد این مسجد در دستور کار قرار گرفت و در حال حاضر نیز مرمت دو ترک نهایی شروع‌شده که پیشرفت خوبی داشته است.

مدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی استان اصفهان ابراز امیدواری کرد که تا پایان سال مالی، یعنی تیر یا نهایتاً مرداد ماه، فاز نهایی عملیات مرمت گنبد مسجد جامع عباسی به اتمام برسد و بتوانیم آن را بدون داربست ببینیم.

«از مرمت گنبد مسجد شیخ لطف‌الله چه خبر؟» اللهیاری، در پاسخ به این سؤال گفت: مرمت سه نیم ترک بعدی این گنبد نیز در دستور کار قرار گرفته و کار را با همان مرمت‌گر قبلی ادامه خواهیم داد.

وی در ادامه، درباره وضعیت مرمت گنبد مدرسه چهارباغ، اظهار کرد: مرمت این گنبد به پایان رسیده، اما به دلیل اشکالاتی که در مرمت قبلی دو ترک از آن وجود داشت، تصمیم گرفتیم که آن را هم اصلاح کنیم و اکنون در حال گرفتن پیمانکار هستیم.

مدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی استان اصفهان افزود: با اصلاح این دو ترک، داربست‌های گنبد مدرسه چهارباغ نیز برچیده خواهد شد.

اللهیاری از آغاز مرحله ششم عملیات آسیب‌شناسی و مرمت ایوان ستون‌دار مجموعه جهانی کاخ چهلستون نیز خبر داد و گفت: این عملیات مرمتی شامل آسیب‌شناسی، مرمت و موزون‌سازی رنگی سقف ایوان ستون‌دار کاخ چهلستون می‌شود و وسعتی بیش از ۱۱۰ مترمربع دارد که با توجه به برنامه‌ریزی‌های انجام‌شده، در مدت‌زمان چهار ماه به پایان خواهد رسید.

وی یادآور شد که در حال حاضر، بیش از ۱۰۰ پروژه مرمتی توسط این اداره کل در سطح استان در حال انجام است که چهار مورد یاد شده، از شاخص‌ترین آن‌ها به شمار می‌رود.

مدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی استان اصفهان، در پاسخ به این سؤال که «آیا برای نقد مرمت‌های انجام‌شده در اصفهان کنگره‌ای به سیاق کنگره نقد مرمت در گذشته‌های دور برگزار خواهد شد یا خیر؟» اظهار کرد: حدود سه سال پیش کنگره معماری را که در برپایی آن مدت‌ها وقفه ایجادشده بود، برگزار کردیم و در این کنگره نشست‌های مستقلی نیز برپا شد که نقد پروژه‌های مرمتی را در دستور کار داشت، اما کرونا مانع ادامه راه شد و امیدواریم که با بهبود شرایط، دوباره شاهد برگزاری این کنگره باشیم. اگرچه، قرار است که پروژه‌های مرمتی و انواع الگوهای مرمت در فضای مجازی نیز معرفی شود تا اگر صاحب‌نظران دراین‌باره نقد و دیدگاهی داشتند، امکان ارائه نظر برای آن‌ها فراهم باشد.

انتهای پیام

منبع: ایسنا

ایسنا/سیستان و بلوچستان معاون علمی و فناوری رییس جمهوری با بیان اینکه مشکلات سیستان و بلوچستان با تکیه بر ظرفیت‌های داخلی برطرف می‌شود گفت: مشکلات این استان با راه‌حل بومی باید حل شود زیرا این منطقه از جهات مختلف با سایر استان‌های کشور از نظر پوشش گیاهی، وضعیت آب و هوایی و سایر موضوعات متفاوت است.

به گزارش ایسنا سورنا ستاری شامگاه دوشنبه در نشست اقتصاد دانش‌بنیان سیستان و بلوچستان اظهار کرد: نگاهی نسبت به این استان ایجاد شده که راه‌حل مشکلات استفاده از نیروی انسانی است و تمامی این مشکلات با دانش و عقل حل خواهد شد و هیچ غول چراغ جادویی وجود ندارد.

وی افزود: جوانان سیستان و بلوچستان برای حل مشکلات باید تلاش کنند و نباید انتظار داشته باشیم که دولت این کارها را انجام دهد زیرا دولت تنها زیرساخت‌های لازم را فراهم خواهد کرد و راه‌حل همانطور که گفته شد از درون این استان سرچشمه می‌گیرد.

معاون علمی و فناوری رییس جمهوری با اشاره به اینکه آب ژرف در منطقه سیستان به نتایج باورنکردنی رسیده است ولی مطمئناً با آن اتفاق عجیبی در این استان می‌افتد که امیدواریم این موضوع ادامه داشته باشد افزود: آب ژرف یک راه‌حل است و صدها پایان نامه دانشجویی و پروژه باید در این زمینه تعریف شود.

وی تاکید کرد: توسعه پارک علم و فناوری استان یک اولویت است و کارخانه نوآوری در خرداد امسال باید راه بیافتد.

ستاری تصریح کرد: صندوق پژوهش و فناوری سیستان و بلوچستان به صورت جدی فعال شود زیرا تصمیم‌گیری‌ها باید از درون استان باشد به گونه‌ای که هر بخش خصوصی که در این صندوق سرمایه‌گذاری کرده تاکنون توانسته چندین برابر برداشت داشته باشد از این رو باید محور توسعه استان باشد.

وی خاطرنشان کرد: پلتفرم‌های داخلی سیستان و بلوچستان باید توسط خود این استان فراهم شود و از ما باید تنها انتظار تقویت این پلتفرم‌ها را داشته باشید.

انتهای پیام

منبع: ایسنا


مدیرکل امور اتباع و مهاجرین خارجی وزارت کشور گفت: مشکل صدور کارت بانکی برای اتباع خارجی دارای مدارک اقامتی معتبر از جمله کارت آمایش، دفترچه اقامت، گذرنامه با روادید، دفترچه پناهندگی و… مرتفع شد.

به گزارش ایسنا، مهدی محمودی در خصوص صدور کارتهای بانکی اتباع خارجی گفت: با ابلاغ “دستور العمل نحوه صدور کارت پرداخت ریالی برای اشخاص حقیقی خارجی” از سوی بانک مرکزی، مشکل صدور کارت بانکی برای اتباع خارجی دارای مدارک اقامتی معتبر مرتفع شده است.
محمودی اشاره کرد: این دستور العمل در جلسه  ۱۰-۱۲-۹۹  کمیسیون مقررات و نظارت موسسات اعتباری بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران به تصویب رسیده و بر اساس آن کلیه بانک ها و موسسات اعتباری می توانند، حداکثر یک کارت پرداخت ریالی برای اتباع خارجی بالاتر از ۱۸ سال دارای مدارک اقامتی معتبر از جمله کارت آمایش، دفترچه اقامت، گذرنامه با روادید، دفترچه پناهندگی و… صادر نمایند.
دبیر کمیسیون ساماندهی اتباع و مهاجرین خارجی در ادامه افزود: بر اساس دستورالعمل مذکور حداکثر سقف خرید روزانه از این کارت یکصد و پنجاه میلیون ریال ( معادل ۱۵ میلیون تومان) است و مدت اعتبار کارت های صادره بر اساس مدت اعتبار مدارک اقامتی تعیین خواهد شد.
بر اساس گزارش پایگاه اطلاع رسانی وزارت کشور، مدیر کل امور اتباع و مهاجرین خارجی وزارت کشور همچنین تاکید کرد: اتباع خارجی دارای مدارک معتبر بمنظور تسهیل در گشایش حساب و صدور کارتهای بانکی نسبت به ارائه مدارک و مستندات کامل مورد درخواست بانکهای عامل اقدام نمایند تا از هرگونه وقفه احتمالی در این فرایند جلوگیری بعمل آید.

انتهای پیام

منبع: ایسنا

محققان دانشگاه “ساوث استرالیا” موفق شدند با استفاده از مواد پایدار و مقرون به صرفه از نور خورشید برای تولید آب آشامیدنی پاک و ایمن بهره ببرند که می‌تواند زندگی میلیاردها نفر را در سراسر دنیا بهبود بخشد.

به گزارش ایسنا و به نقل از آی‌ای، آب مایع حیات و برای زندگی همگان ضروری است، اما طبق گزارش‌های جهانی حدود ۱.۱ میلیارد نفر در سراسر جهان دسترسی به آب آشامیدنی ندارند و در مجموع ۲.۷ میلیارد نفر حداقل برای یک ماه از سال با کمبود آب آشامیدنی مواجه هستند.

علاوه بر این، خدمات بهداشتی ناکافی ناشی از کمبود آب همچنین برای ۲.۴ میلیارد نفر در جهان مشکل‌ساز است که باعث می‌شود آنها در برابر بیماری‌هایی مانند وبا و حصبه آسیب‌پذیر شوند.

اما اگر راهی برای تولید آب آشامیدنی و پاک و ایمن فقط با استفاده از نور خورشید وجود داشته باشد، چه می‌شود؟

“هائولان شو” دانشیار دانشگاه “ساوث استرالیا” گفت: در سال‌های اخیر به استفاده از تبخیر خورشیدی برای ایجاد آب آشامیدنی پاک توجه زیادی شده است، اما روش‌های قبلی بسیار ناکارآمد و از نظر عملی غیر مفید بوده‌اند.

وی افزود: ما بر این ناکارآمدی‌ها غلبه کرده‌ایم و اکنون فناوری ما می‌تواند آب شیرین کافی را برای تأمین بسیاری از نیازهای عملی با کسری از هزینه فناوری‌های قبلی و موجود مانند “اسمز معکوس” فراهم کند.

“اسمز معکوس”(Reverse Osmosis) فرآیند تصفیه آبی است که در آن از فشار برای معکوس کردن جریان اسمزی آب از درون یک غشای نیمه‌تراوا برای تولید آب خالص و حذف یون‌ها، مولکول‌ها و ذرات بزرگتر حل شده در آب استفاده می‌شود. در این روش آب با فشار از میان غشایی گذرانده می‌شود که نیترات و سایر مواد معدنی و بسیاری از مواد شیمیایی و میکروارگانیسم‌ها (عمدتاً باکتری‌ها) را حذف می‌کند. نیم تا دو سوم آب پشت این غشا باقی می‌ماند که به عنوان آب پسمانده (Concentrate) دور ریخته می‌شود. می‌توان پسماند خروجی را مجدداً به سیستم بازگرداند تا در مصرف آب صرفه‌جویی به عمل آید. اگر پساب خروجی که نیم تا دو سوم آب را تشکیل می‌دهد، در یک سیکل چرخشی وارد شود، می‌توان راندمان سیستم را افزایش داد.

اکنون “شو” و تیمش روشی را برای جمع‌آوری آب تهیه کرده‌اند که با استفاده از مواد پایدار و نور خورشید روشی مقرون به صرفه است. آنها برای دستیابی به این هدف یک ساختار “فوتوترمال” بسیار کارآمد را ایجاد کردند که روی سطح منبع آب قرار گرفته و نور خورشید را به گرما تبدیل می‌کند.

“شو” می‌گوید: قبلاً بسیاری از بخارکننده‌های فتوگرمایی تجربی اساساً دو بعدی بودند. آنها فقط دارای یک سطح صاف هستند و ۱۰ تا ۲۰ درصد از انرژی خورشیدی را هدر می‌دهند.

وی افزود: ما یک روش را توسعه داده‌ایم که نه تنها از هرگونه اتلاف انرژی خورشیدی جلوگیری می‌کند، بلکه در واقع انرژی اضافی را از آب و محیط اطراف می‌گیرد، به این معنی که سیستم با کارایی ۱۰۰ درصدی کار می‌کند و ۱۷۰ درصد انرژی مضاف بر انرژی خورشید را از آب و محیط اطراف نیز می‌گیرد.

اکنون اگر این اختراع مثمر ثمر واقع شود، می‌تواند زندگی میلیاردها انسان در سراسر جهان را تغییر دهد.

انتهای پیام

منبع: ایسنا

مدیرکل دفتر اقتصاد مسکن وزارت راه و شهرسازی تأکید کرد: کلیه املاک اعم از دارای سند رسمی و غیررسمی باید در سامانه املاک و اسکان ثبت کنند.

به گزارش ایسنا، پروانه اصلانی، مدیرکل دفتر اقتصاد مسکن وزارت راه و شهرسازی درمورد وضعیت سامانه املاک و اسکان گفت: ما برای اینکه زیرساختها دچار مشکل نشوند خوداظهاری را بر اساس ارقام کد ملی هموطنان طبقه بندی و دسته بندی کردیم.

وی افزود: اگرچه مردم هنوز آشنایی کافی برای نحوه ثبت اطلاعات خود در این سامانه ندارند اما در حال حاضر اطلاعات خود را به تدریج در این سامانه ثبت می کنند.

مدیرکل دفتر اقتصاد مسکن وزارت راه و شهرسازی، راه اندازی سامانه املاک و اسکان را گامی جدید در راستای شفاف سازی اطلاعات دانست و گفت: با توجه به اینکه ما قبلا چنین چیزی را نداشتیم ممکن است مقاومت هایی در برابر آن صورت بگیرد و لذا از رسانه ها درخواست می کنیم که به این حوزه ورود کنند.

اصلانی با اشاره به طراحی کلیپ های آموزشی برای تسهیل ورود افراد جامعه به سامانه املاک و اسکان گفت: ما این کلیپ ها را در اختیار رسانه ها و همچنین سامانه قرار دادیم تا مردم مشاهده کنند اما تحقق این مهم، وفاق و همکاری عمومی را می طلبد.

وی نقش رسانه ها را در شفاف سازی اطلاعات و نشان دادن هدف اصلی از راه اندازی این سامانه بسیار پررنگ دانست و به رادیو گفتگو گفت: قطعاً منافع اصلی این اقدام به آحاد مردم برمی گردد.

مدیرکل دفتر اقتصاد مسکن وزارت راه و شهرسازی با تذکر این نکته که نه تنها مالکان، بلکه همه ایرانی ها باید توسط سرپرست خانوار وارد این سامانه شوند و اطلاعات سکونتی و مالکیتی خود را وارد کنند گفت: قانونگذار برای حمایت از افرادی که واقعا قصد عرضه ملک خود را دارند اما در بازار تقاضایی برای آن ها نیست، ضمانت هایی را در نظر گرفته است.

اصلانی افزود: اگر کسی بخواهد ملک خود را به قیمت روز به بازار عرضه کند تداخلی با این ماده قانونی پیدا نخواهد کرد.

این مقام مسئول با تأکید بر اینکه کلیه املاک اعم از دارای سند رسمی و غیررسمی باید در سامانه ثبت کنند گفت: هیچ تبعیضی بین شهرهای مختلف نیز در این مورد وجود ندارد و حتی برای سکونت و مالکیت در خانه هایی که در شهرهایی با جمعیت زیر یکصد هزار نفر هستند نیز باید خوداظهاری شود.

انتهای پیام

منبع: ایسنا

«راضیه حفیظه» نویسنده مسلمان بریتانیایی درباره این‌که چرا تصمیم گرفت نویسنده کتاب کودک شود سخن گفت.

به گزارش ایسنا و به نقل از نشنال، زمانی که «راضیه حفیظه» در لندن بزرگ می‌شد علاقه زیادی به مطالعه داستان‌های افسانه‌ای داشت و روزها در داستان‌های سیندرلا، راپونزل و زیبای خفته غرق می‌شد. او چند سال بعد متوجه فقدان چیزی در این داستان‌ها شد؛ فقدان کسانی که شبیه او بودند.

بنابراین «راضیه» تصمیم گرفت از روش‌های مختلف برای گنجاندن میراث بنگلادشی و بخش‌هایی از جنبه‌های هویت مسلمان بودن خودش در نگارش کتاب‌های کودک استفاده کند.

کتاب کودک «رومیسا» که ماه جاری منتشر شد نتیجه ایده این نویسنده بود. این یک دستاورد بزرگ است که علاوه بر تغییر دادن نام‌ها، موقعیت‌های مکانی و ارجاع‌های فرهنگی برای متناسب‌سازی داستان‌های مشهور برای آسیای جنوبی، هدف جاه‌طلبانه‌تری را نیز به دنبال داشته است.

داستان قهرمان‌ این کتاب یعنی «رومیسا» از قلعه‌ای شبیه به قلعه داستان «راپونزل» آغاز می‌شود و به داستان دیگری برای یاری رساندن به «سیندرایلا» راه پیدا می‌کند و در نهایت به «سارای خفته» کمک می‌کند به آزادی دست ‌پیدا کند.

این مجموعه داستان‌ها بازگویی‌هایی از داستان‌های مشهوری هستند که این‌بار دخترها قهرمان زندگی خودشان هستند.

«حفیظه» بیان کرد: «در بسیاری از این داستان‌های کلاسیک وقتی نوبت به نقش زنان در جامعه می‌رسد مشکلاتی وجود دارد و من می‌خواستم چیزی بنویسم که با توجه به تجربیات خودم صحیح‌تر باشد.»

این نویسنده افزود: «با گذشت زمان من کاملا تمام چیزهایی را که از من به عنوان یک دختر انتظار می‌رفت یا از سوی جامعه برایم تصمیم گرفته شده بود احساس می‌کردم… بنابراین برایم بسیار اهمیت داشت که این کتاب شامل شخصیت‌هایی باشد که از موقعیت‌هایی که در آن‌ها احساس گرفتار شدن پیدا می‌کردند خود را رها کنند.»

تصویرگری این کتاب را که بر روی جلد آن «رومیسا» با شالی که از برج آویخته شده به نمایش گذاشته شده «رایدا ال تونی» بر عهده داشته است.

این نویسنده معتقد است این‌که افراد بتوانند خودشان را در شخصیت‌های داستان که پوست تیره دارند و ماجراجویی می‌کنند ببینند احساس اعتماد به نفس زیادی را به دنبال دارد.

انتهای پیام

منبع: ایسنا

پس از تخریب‌های گسترده امام‌زاده یحیی (ورامین) در سال‌های گذشته و حتی سرقت برخی متعلقات این اثر دوره ایلخانی، معاون میراث فرهنگی تهران سرانجام از استحکام‌بخشی و حفاظت از گچ‌بری‌های آن خبر داد.

به گزارش ایسنا، مرتضی ادیب‌زاده ـ معاون میراث فرهنگی تهران ـ درباره ارزش این امامزاده گفته است: بقعه امام‌زاده یحیی در محله کهنه‌گل ورامین، یکی از بناهای برجای‌مانده از دوره ایلخانی است که به واسطه تزئینات گچ‌بری و کاشی‌کاری‌های خود اهمیتی جهانی دارد. آرایه‌های گچ‌بری باارزش این بنا شامل گوشه‌سازی‌ها، زیرگنبد و کتیبه ثلث تاریخ‌دار با نقوش برجسته بوده و با تزئینات مسجد جامع ورامین برابری می‌کند. براساس کتیبه گچ‌بری تاریخ‌دار موجود در بنا، بانی این بقعه، «ابومحمدالحسن‌بن المرتضی بن الحسین بن محمد بن الحسن بن ابی زید» و تاریخ ساخت آن محرم سال ۷۰۷ هـ ق است.

به گفته او، کاشی‌های زرین‌فام نفیس امام‌زاده یحیی جزو شاخص‌ترین تزئینات معماری ایلخانی در ایران بوده که از دوره قاجار از بنا جدا شده و هم‌اکنون در موزه‌های معتبر دنیا به صورت پراکنده نگهداری می‌شود.

این امامزاده در زمان قاجار با بیشترین گزندها روبه‌رو شد و هر تکه‌اش از یک گوشه دنیا سر درآورد؛ سنگ قبر آن در زمان ناصرالدین شاه قاجار دزدیده شد و بعدها در موزه آرمیتاژ روسیه به نمایش درآمد. در همان دوره، کاشی‌های زرین‌فام امامزاده یحیی سر از موزه لوور فرانسه درآورد و کاشی نفیس محراب آن به موزه متروپولیتن نیویورک رسید. محراب امامزاده هم سهم فیلادلفیا شد. مرمت‌ها و بازسازی های بعدی نیز یا مخدوش شد یا به سرقت رفت. در اسفندماه سال گذشته نیز گزارش شد، کتیبه ایلخانی امامزاده ترک برداشته و ترک‌های قدیمی نیز مرمت ناشیانه‌ای داشته است.

اینک معاون میراث‌فرهنگی تهران از آغاز فاز اول پروژه نجات‌بخشی و تثبیت تزئینات و پروژه استحکام‌بخشی و حفاظت گچ‌بری‌های ایلخانی امام‌زاده یحیی ورامین با حضور کارشناسان خبره مرمت آثار تاریخی خبر داده است.

ادیب زاده افزود: اهداف اصلی این پروژه مطالعات فنی و نجات‌بخشی و حفاظت گچ‌بری‌های باارزش این بنا با رعایت اصول و مبانی مرمت آثار است.

محسن چاره‌ساز ـ مجری پروژه مرمت امامزاده یحیی ـ نیز گفت: گچ‌بری‌های این بنا آسیب‌های زیادی در طول زمان داشته، لذا مطالعات ساختاری و عملیات حفاظت همزمان در حال اجرا است.

او اضافه کرد: پاکسازی سطوح گچ‌بری کتیبه ازاره و نیز تثبیت ترک‌ها با تزریق چسب و ملات ترکیبی مرمتی در شکاف‌های کتبیه و جداره گوشه‌سازی و همچنین استحکام‌بخشی قسمت‌های سست گچ‌بری‌ها در اولویت پروژه قرار دارد و تیمی از کارشناسان مرمت با روش‌های مناسب و رعایت اصل کمترین مداخله در حال حفاظت و مرمت این تزیینات است.

بقعه امام زاده یحیی از جمله بناهای باارزش معماری دوره ایلخانی است که در تاریخ ۹ مرداد ۱۳۱۲ به شماره ۱۹۹ در میان آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌ است.

انتهای پیام

منبع: ایسنا