آرشیو خبرهای سایت پیامک

آنچه که به نظر می رسید یک دیدار آرام وزیران نفت اوپک پلاس برای تمدید محدودیت عرضه در سال میلادی آینده باشد، با اعلام گلایه های برخی از تولیدکنندگان عضو این گروه با مشکل برخورد کرده است.

به گزارش ایسنا، امارات متحده عربی ممکن است از اوپک جدا شود و عراق و نیجریه خواستار موافقت با تولید بیشتر نفت شده اند. افزایش اخیر قیمتهای نفت تحت تاثیر اخبار ساخت واکسنهای موفق کووید ۱۹ هم عزم این تولیدکنندگان برای تصمیم گیری درباره سیاست تولید آینده شان را به محک خواهد گذاشت.

در نتیجه ناظران اوپک پلاس و برخی از نمایندگان این گروه اظهار کردند که انتظار دارند مذاکرات در زمان نشست وزیران اوپک در روز دوشنبه و وزیران اوپک پلاس در روز سه شنبه با تنش همراه باشد اما برخی از صحبتهای دشوار درباره آینده توافق کاهش تولید و خود اتحاد اوپک پلاس ممکن است تصمیم گیری را دشوار کند.

باب مک نالی، رییس شرکت مشاوره راپیدان انرژی اظهار کرد: تصور می کنم این دیدار دشوارتر از دیدار قبلی باشد. اعلام خبر ساخت چندین واکسن و افزایش قیمتهای نفت اوضاع را تغییر داده است. قیمت نفت در آستانه این نشست اهمیت زیادی دارد.

اعضای اوپک پلاس در آوریل پس از روزها مذاکره با یک توافق کاهش تولید تاریخی موافقت کردند. این تولیدکنندگان کاهش تولید ۹.۷ میلیون بشکه در روز را از اول مه به اجرا گذاشتند اما محدودیت عرضه خود را در اوت به ۷.۷ میلیون بشکه در روز تسهیل کردند و قرار است از ابتدای سال آینده محدودیت عرضه خود را به ۵.۸ میلیون بشکه در روز تسهیل کنند.

اما در ۱۶ نوامبر کمیته فنی اوپک پلاس با در نظر گرفتن افزایش موارد ابتلا به کووید ۱۹ در بسیاری از کشورهای غربی و تاثیر منفی آن بر قیمتها و همچنین احیای تولید نفت لیبی پس از آتش بس میان گروههای رقیب داخلی، تاخیر حداکثر شش ماهه افزایش تولید را پیشنهاد کرد.

از آن زمان ساخت سه واکسن موثر برای کووید ۱۹ اعلام شده و امیدها به تقویت تقاضا برای نفت در صورت توزیع انبوه این واکسنها در سال ۲۰۲۱ را برانگیخته است. نفت برنت در روزهای اخیر به مرز ۵۰ دلار در هر بشکه صعود کرد که بالاترین قیمت از مارس تاکنون بوده است.

هلیما کرافت، مدیر جهانی استراتژی کالا در شرکت آر بی سی کپیتال در این باره گفت: احتمال زیادی وجود دارد که تمدید دو تا سه ماهه محدودیت عرضه ۷.۷ میلیون بشکه در روز با مقاومت کمتری در مقایسه با گزینه تمدید شش ماهه روبرو شود اما در فضای قیمتهای رو به رشد، حفظ یکپارچگی اوپک دشوارتر شده است.

چالشهای پیش روی اوپک پلاس

اتحاد اوپک پلاس همچنین باید با چالشهای نحوه مدیریت توافق کاهش تولید توسط عربستان سعودی و روسیه مقابله کند.

علی علاوی، معاون نخست وزیر و وزیر دارایی عراق سه شنبه هفته گذشته اعلام کرد این کشور در پذیرش مدل سهمیه بندی کاهش تولید اوپک میان اعضای این گروه بدون در نظر گرفتن شرایط اقتصادی و سیاسی آنها صبرش به آخر رسیده است.

تحت توافق فعلی، همه اعضای گروه باید تولیدشان را به میزان ۱۸ درصد از حجم تولید نوامبر سال ۲۰۱۸ کاهش دهند و عربستان سعودی و روسیه که در آن ماه تولید بالاتری داشته اند باید ۱۸ درصد را از سطح تولید ۱۱ میلیون بشکه در روز کاهش دهند.

نیجریه هم مکررا خواستار بازنگری در سهمیه تولید این کشور و اجازه تولید بیشتر شده است. هر دو کشور عراق و نیجریه نرخ پایبندی ضعیفی به سهمیه تولید تعیین شده تحت توافق اوپک پلاس داشته اند.

در این بین، منابع آگاه اظهار کرده اند همزمان با آغاز طرح سرمایه گذاری ۱۲۲ میلیارد دلاری پنج ساله شرکت ملی نفت ابوظبی (ادنوک) در ژانویه، امارات متحده عربی به طور محرمانه در حال بررسی گزینه های ماندن در اوپک است. برنامه بودجه جدید ادنوک به این شرکت برای توسعه اکتشافات نفتی و افزایش ظرفیت تولید به میزان ۲۵ درصد و رساندن تولید به پنج میلیون بشکه در روز تا سال ۲۰۳۰ کمک خواهد کرد. اظهارات سهیل المزروعی، وزیر انرژی امارات متحده عربی درباره پایبندی کشورش به اوپک باعث نشد گمانه زنیها درباره نیات این کشور متوقف شود.

اعضای اوپک پلاس مدتها زیر سلطه عربستان سعودی و روسیه بوده اند که امور این گروه را تحت کنترل دارند و ابراز مخالفت برخی از نمایندگان و وزیران و اعلام پیشنهاداتشان پیش از نشست گروه موضوع غیرمعمولی نیست. اما رشته پیامهایی که این بار ارسال شده اند، بسیاری از نمایندگان اوپک پلاس را مضطرب کرده است. یک منبع اوپک که مایل نبود نامش فاش شود، با توصیف این جنجالها به عنوان خرابکاریهای بزرگ، گفت: اعضا برای مذاکره در خصوص شرایط بهتر برای تولید نفتشان در آینده، رفتار ناخوشایندی را در پیش گرفته اند.

یک منبع دیگر گفت: انتظار دارد نشست اوپک پلاس آرام برگزار شود اما مذاکرات پیش از این نشست دشوار خواهد بود. تمدید محدودیت عرضه فعلی همچنان بهترین گزینه است و افزایش اخیر قیمتها تحت تاثیر فضای خوش بینانه بوده و نه عوامل واقعی عرضه و تقاضا که همچنان شکننده باقی مانده اند. این اختلافات به خودخواهی برمی گردد.

آینده اوپک

نشست آنلاین دو روزه کمیسیون اقتصادی اوپک روز چهارشنبه برای بازبینی پیش بینیهای بازار نفت برگزار شد و نشست کمیته فنی هم برای روشن کردن بیشتر مواضع در آستانه نشست وزیران روز جمعه برگزار شد.

در فضایی که خوش بینی به چشم اندازهای اقتصاد جهانی افزایش پیدا کرده است، به نظر می رسد وزیران اوپک پلاس موضوعات بیشتری از آنچه پیش از این تصور می رفت برای بحث داشته باشند.

نتیجه این نشست در روند قیمت نفت در سال ۲۰۲۱ و شاید آینده اوپک پلاس تاثیرگذار باشد.

بر اساس گزارش پلاتس، یک نماینده اوپک پلاس گفت: ممکن است اختلاف نظراتی درباره روند احیای بازار وجود داشته باشد اما تصور نمی کنم اختلاف نظر عمده ای وجود داشته باشد و امیدوارم مشکلی ایجاد نشود.

طبق جدیدترین اخبار، نشست غیررسمی که اوپک پلاس قرار بود روز شنبه برگزار کند، به روز یکشنبه موکول شده است. دلیل تاخیر در برگزاری این نشست اعلام نشده است.

انتهای پیام

منبع: ایسنا

آبان ماه امسال بیشترین تعداد تعرض به زمینهای دولتی به ترتیب در جنوب کرمان، بوشهر و ایرانشهر اتفاق افتاده و از نظر مساحت نیز استانهای تهران، فارس و لرستان در رتبه های اول تا سوم قرار گرفتند.

به گزارش ایسنا، آمار و ارقامی که سازمان ملی زمین و مسکن از رفع تصرف اراضی ملی و دولتی در آبان ماه ارایه کرده حاوی دو نکته است؛ اول اینکه زمینهای واقع در مناطق کویری همچنان مورد هدف زمین خواران قرار دارد و دیگر اینکه بجز معدوی از استانها، هیچ نقطه کشور از تعدی به انفال و زمینهای عمومی در امان نبوده است.

آنطور که جواد خردمند، فرمانده یگان حفاظت سازمان ملی زمین و مسکن اعلام کرده ۲۶۲ فقره تصرف و رفع فوری آنها در زمین‌های دولتی به مساحت بیش از ۱۱۴ هکتار در آبان سال جاری اتفاق افتاده است.

او بیشترین تعداد تصرف‌ها به اراضی دولتی را مربوط به جنوب کرمان با ۴۳ فقره در زمین‌هایی به مساحت ٣٩ هزار و ٩١٠ مترمربع، بوشهر ۳۹ فقره در زمین‌هایی به مساحت ۴۹ هزار و ٢٨٠ مترمربع و ایرانشهر ۳۵ فقره در زمین‌هایی به مساحت ۵٦ هزار و ٩٠٠ مترمربع اعلام کرد.

از نظر مساحت تعرض به اراضی دولتی نیز استان تهران با وقوع ۳۱ فقره تصرف در زمین‌هایی به مساحت ٥٢٢ هزار و ٧٩٥ مترمربع، فارس با ۱۴ فقره تصرف در زمین‌هایی به مساحت ١٧٣ هزار و ٤٣٠ مترمربع، لرستان با پنج فقره تصرف در زمینی به مساحت ٦٢ هزار و ٢٦٩ مترمربع و ایرانشهر با ۳۵ مورد تعرض به اراضی دولتی در زمین هایی به مساحت ٥٦ هزار و ٩٠٠ مترمربع، بیشترین مساحت تعرض به اراضی دولتی را به خود اختصاص داده است.

وقوع ۹ مورد تصرف از ۴۴ هزار و ٨٧٠ مترمربع زمین در استان اصفهان و ۱۲ مورد تصرف از ٣٠ هزار و ٩٨٧ مترمربع اراضی استان یزد به عنوان دو استان کویری کشور هم از توجه سودجویان به مناطق کویری حکایت دارد.

در ماه گذشته در استان‌های اردبیل، زنجان، سمنان، شرق سمنان، قزوین، کهگیلویه و بویراحمد و مازندران هیچگونه تصرفی در اراضی دولتی رخ نداده است. همچنین استان های مرکزی با یک مورد تعرض به ۱۰۰ مترمربع اراضی دولتی، کرمانشاه با یک مورد تعرض به ۶۰ مترمربع اراضی دولتی، قم با یک مورد تعرض به ۱۲۰ مترمربع اراضی دولتی، همدان با دو مورد تعرض به ۱۵۰ مترمربع اراضی دولتی، کمترین تعرض به اراضی دولتی در آنها به ثبت رسیده است.

بر اساس اعلام خردمند، تعرض به اراضی دولتی در استان‌های مختلف و عملکرد یگان حفاظت سازمان ملی زمین و مسکن برای آبان امسال، شامل رفع یک مورد تصرف در زمینی به مساحت ۸۵۰ مترمربع در آذربایجان‌شرقی، رفع دو مورد تصرف در ۶۵۰۰ مترمربع اراضی در استان آذربایجان غربی، رفع ۹ مورد تصرف از ٤٤ هزار و ٨٧٠ مترمربع زمین در استان اصفهان و رفع سه مورد تصرف از ۲۰۰۰ مترمربع اراضی در استان البرز است.

همچنین رفع ۳۴ مورد تصرف از ٥٦ هزار و ٩٠٠ مترمربع اراضی در ایرانشهر، رفع شش مورد تصرف از ۵۰۰۰ مترمربع اراضی در ایلام، رفع ۳۹ مورد تصرف از ۴۹ هزار و ٢٨٠ مترمربع اراضی در استان بوشهر، رفع ۳۱ مورد تصرف در ٥٢٢ هزار و ۷۹۵ مترمربع اراضی استان تهران، رفع ۴۳ مورد تصرف از ۳۹ هزار و ٩١٠ مترمربع اراضی در استان جنوب کرمان، رفع چهار مورد تصرف از زمینی به مساحت ۲۳ هزار و ١٤١ مترمربع اراضی در استان چهارمحال و بختیاری، رفع یک مورد تصرف از ۲۰۰ مترمربع اراضی در خراسان جنوبی، رفع چهار مورد تصرف از ٤٨ هزار و ٥٦٤ مترمربع اراضی در خراسان رضوی، رفع دو مورد تصرف به اراضی دولتی استان خراسان شمالی در زمینی به مساحت ۳۵۰ مترمربع و رفع ۱۲ مورد تصرف به اراضی دولتی استان خوزستان در زمینی به مساحت ۵۶۵۵ مترمربع، بخش دیگری از عملکرد یگان حفاظت در استان‌ها بوده است.

در عین حال رفع هفت مورد تصرف به اراضی دولتی سیستان و بلوچستان در زمینی به مساحت ۹۶۲۰ مترمربع، رفع ۱۴ مورد تصرف به زمینی به مساحت ۱۷۳ هزار و ٤٣٠ مترمربع در استان فارس، رفع یک مورد تصرف از ۱۲۰ مترمربع اراضی دولتی استان  قم، رفع دو مورد تصرف از اراضی دولتی به مساحت ۲۴۸ مترمربع در کردستان، رفع ۱۰ مورد تصرف از ۸۰۴۰ مترمربع اراضی استان کرمان، رفع یک مورد تصرف از اراضی استان کرمانشاه به مساحت ۶۰ مترمربع، رفع سه مورد تصرف از ۴۵ هزار و ٢١٠ مترمربع اراضی استان گلستان، رفع دو مورد تصرف از اراضی دولتی استان گیلان در مساحت ۴۲۰۰ مترمربع، رفع سه مورد تصرف از ۴۱۵۷ مترمربع اراضی لارستان، رفع پنج مورد تصرف از ۶۲ هزار و ٢٦٠ مترمربع اراضی استان لرستان، رفع یک مورد تصرف از ۱۰۰ مترمربع اراضی استان مرکزی، رفع هفت مورد تصرف از ۱۴۳۰ مترمربع اراضی هرمزگان، رفع دو مورد تصرف از  ۱۵۰ مترمربع اراضی استان همدان و رفع ۱۲ مورد تصرف از ۳۰ هزار و ٩٨٧ مترمربع اراضی استان یزد، عملکرد یگان حفاظت سازمان ملی زمین و مسکن در مردادماه امسال بوده است.

انتهای پیام

منبع: ایسنا

گاهی در پوشش یک تانک جنگی یا در بار شترهای صحرا یا سوار بر ونی آبی‌رنگ خودشان را به مناطق دور و نزدیک می‌رسانند و گاهی هم در اتاقک‌های قرمزرنگ‌ تلفن‌های قدیمی انگلستان یا در خانه‌های کوچکی در سراسر جهان ساکن‌اند؛ کتاب‌هایی که هرچند خانه‌های عجیبی دارند اما رایگان به دست علاقه‌مندان خود می‌رسند.

به گزارش ایسنا، کتابخانه‌هایی در جهان هستند که با سایر هم‌نوعان خود تفاوت‌هایی دارند، تفاوت‌هایی که در عین حال آن‌ها را به دست کودکان مناطق دورافتاده می‌رساند یا سبب می‌شود مکانی از کارافتاده حیات دوباره‌ای بگیرد. گاهی هم در لباس جنگ به گسترش صلح می‌پردازند یا بهانه‌ای می‌شوند برای آغاز به کار دوباره یک معلم بازنشسته. 

کتابخانه‌هایی که «عجیب» می‌خوانیم‌شان حالا در همه جهان حضور دارند، برخی‌های‌شان هم متولد شده‌اند تا پا از مرزهای کشورشان فراتر بگذارند و به دنیا سر بزنند. 

باجه‌ تلفن‌هایی که کتابخانه شدند

باجه‌ تلفن‌های سرخ‌رنگ انگلستان سال‌هاست که دیگر کاربری اصلی خود را از دست داده‌اند، تلفن‌خانه‌هایی که روزی محل ارتباط مردم این کشور بودند حالا چند سالی است که در جایی حمام‌اند، در جای دیگری توالت عمومی و گاهی هم آتلیه عکس یا کتابخانه! 

ماجرا به حدود ۱۱ سال قبل برمی‌گردد، ساکنان روستای «وست‌بری ساب مندیپ» (“Westbury-sub-Mendip”) مطلع شدند که دولت انگلستان می‌خواهد باجه تلفن این روستا را بردارد، برای همین آن‌ها این مکان را به یک کتابخانه عمومی تبدیل کردند؛ کتابخانه‌ای که به صورت داوطلبانه اداره می‌شود. 

کتابخانه «وست‌بری ساب مندیپ»(“Westbury-sub-Mendip”)

از آن پس این کتابخانه شبانه‌روزی باز است، و چراغ کوچکی هم دارد که این امکان را می‌دهد تا حتی در نیمه‌شب در آن به دنبال کتاب بگردید.

گفته می‌شود این کتابخانه حدود صد کتاب، سی‌دی و دی‌وی‌دی دارد که همگی از مجموعه‌های شخصی ساکنان روستا تهیه شده است. مردم کتاب‌هایی را که خوانده‌اند می‌آورند و آن را با کتاب دیگری در کتابخانه عوض می‌کنند. می‌گویند کتاب‌هایی که بیشتر خوانده شده‌اند، توسط مسئول داوطلب در هر دوره به فروشگاه خیریه محلی ارسال می‌شوند. 

پس از کتابخانه باجه تلفن «وست‌بری ساب مندیپ» حالا کتابخانه‌های دیگری نیز در باجه تلفن‌های سراسر انگلستان به وجود آمده‌اند و جعبه‌های سرخ، خانه کتاب‌ها شده‌اند.  

باجه تلفنی در  «لنگ کلوسن»(“Long Clawson”) انگلستان که به کتابخانه تبدیل شده است

یاد مادر و پیدایش هزاران کتابخانه‌ کوچک رایگان

در همان دوران که انگلیسی‌ها باجه‌های تلفن‌شان را به کتابخانه تبدیل می‌کردند، در سال ۲۰۰۹ شخصی به نام «تاد بول»(“Todd Bol”) که در «هادسن»(“Hudson”) آمریکا زندگی می‌کرد، در حین بازسازی خانه خود تصمیم گرفت تا با در چوبی گاراژ که دیگر به آن نیازی نداشت، به یاد مادر معلمش که او را از دست داده بود، خانه کوچک چوبی‌ای بسازد، آن را پر از کتاب کند و به عنوان یک کتابخانه کوچک عمومی برای استفاده همسایگان در جلو خانه‌اش قرار دهد. استقبال از آن موجب شد تا «تاد» چند کتابخانه کوچک دیگر نیز بسازد. 

اولین کتابخانه کوچک ساخته‌شده توسط «تاد بول»

پس از ایده اولیه، «تاد» با همکاری «ریک بروکس»(“Rick Brooks”) توانست ایده خود را گسترش دهد. آن‌ها از شبکه‌های هدایای اشتراکی الهام گرفتند؛ همانند مجموعه‌های «یک کتاب ببر، یک کتاب بگذار» در کافی‌شاپ‌ها و اماکن عمومی. 

سال ۲۰۱۰ بود که نام «کتابخانه‌های کوچک رایگان»(“Little Free Library”) به ثبت رسید و هدف از مبادلات کتاب این کتابخانه‌های کوچک رایگان مشخص شد؛ اشتراک‌گذاری کتاب‌های خوب و گردهم آوردن جوامع. 

به مرور این کتابخانه‌ها طرفداران بیشتری پیدا کردند و حمایت از طریق کمک‌های بلاعوض و مشارکت‌های غیررسمی نیز در جهت تامین تقاضاهای ایجادشده تاثیرگذار بود. 

در سال ۲۰۱۱ توجه رسانه‌ها به کتابخانه‌های کوچک رایگان جلب شد و در پایان همان سال تعداد این کتابخانه‌ها به حدود ۴۰۰ تا رسید. 

چهار سال بعد از زمان شکل‌گیری نخستین کتابخانه کوچک رایگان توسط «تاد بول»، هفته‌نامه ناشران اعلام کرد که حدود شش‌هزار کتابخانه کوچک در ۴۰ کشور جهان ساخته شده است. حالا کتابخانه‌های کوچک در سراسر جهان جوانه زده‌اند. 

ضمنا هر کس به راحتی می‌تواند از سراسر جهان به وب‌سایت کتابخانه‌های کوچک رایگان برود و کتابخانه‌ای را به جمع هزاران کتابخانه کوچک رایگان دنیا اضافه کند یا این‌که نزدیک‌ترین کتابخانه کوچک رایگان به محل زندگی‌اش را پیدا کند. 

یکی از کتابخانه‌های کوچک رایگان در شیکاگو و سازنده آن

حمله به مردم به روشی سرگرم‌کننده!

“The Weapon of Mass Instruction Library” برخلاف ظاهر جنگی‌اش اما فضای آرامی است که بدنه‌اش را کتاب‌ها پوشانده‌اند!

ماشین «فورد فالکون» اغلب برای مردم آرژانتین، نماد روزگاری سیاه است چرا که از آن توسط ارتش و همچنین پلیس مخفی و گروه‌های ضد کمونیستی مرگ در دوران دیکتاتوری نظامی این کشور استفاده می‌شد اما «رائول لمسوف»(“Raul Lemesoff”)، هنرمندی‌ است که آن را به وسیله‌ای برای ترویج علم تبدیل کرده است. «لمسوف» یک فالکون ۱۹۷۹ را به یک وسیله نقلیه عجیب شبیه تانک تبدیل کرده که یک برجک چرخان، یک اسلحه غیرفعال و فضایی برای نگهداری حدودا ۹۰۰ کتاب در داخل و خارج دارد.

او در خیابان‌های بوینس‌آیرس حرکت می‌کند و به مردم کتاب می‌دهد. تنها خواسته‌اش هم این است که آن‌ها قول بدهند آن‌چه را به آن‌ها داده، بخوانند. این هنرمند در ویدیویی درباره پروژه خود به شوخی می‌گوید: «ماموریت‌های من بسیار خطرناک است. من به روشی بسیار زیبا و سرگرم‌کننده به مردم حمله می‌کنم»!

«لمسوف» کتابخانه خود را «کمک به صلح از طریق ادبیات» می‌داند و هدف نهایی‌اش را رساندن این پروژه به خارج از مرزهای آرژانتین عنوان می‌کند تا از طریق دانش بتواند صلح را در مناطق کم‌برخوردار جهان گسترش دهد.

کتابخانه شترها

در جای دیگری از جهان این شترها هستند که خانه کتاب‌ها شده‌اند!

شغل کتابداری در بعضی از مناطق کنیا چیزی به غیر از نشستن در یک ساختمان پر از کتاب است. کتابخانه ملی کنیا از سال ۱۹۸۵، کاروان کتابخانه‌ای شامل ۹ شتر را به مناطق عشایرنشین دورافتاده می‌فرستد.

نرخ سواد در این مناطق اغلب بسیار کم است چون مردم به راحتی به کتاب دسترسی ندارند. شترها برای خدمت‌رسانی از سوی کتابخانه ملی کنیا، همه کتاب‌ها و وسایل کتابداران را حمل می‌کنند.

می‌گویند شترها در این برنامه جعبه‌های مخصوصی را با خود به سمت مدرسه‌های عشایری روستایی می‌آورند که نه تنها حاوی کتاب بلکه چادر و حصیر برای کلاس‌های درس نیز هست.

گفته می‌شود که این برنامه به حدود پنج تا شش‌هزار نفر خدمات می‌دهد.

در کلبه آبی سیار

با وجود لحنی که مردان، زنان و کودکان را به طور یکسان به خود جذب می‌کند، ممکن است این وسیله نقلیه را با یک بستنی‌فروشی سیار اشتباه بگیرید، اما محتوای آن بسیار گران‌تر است. 

در میان تپه‌ها و توده‌های سنگی باسیلیکاتا، در جنوب ایتالیا، نفس می‌کشد؛ «بیبلیوموتوکارو»(“Bibliomotocarro”)، یک اتوبوس مینیاتوری به رنگ آبی‌ کم‌رنگ، وسیله‌ای کوچک که با کتاب پر شده و به نظر کوچک‌ترین کتابخانه سیار جهان است.

راننده آن یک معلم بازنشسته است که تصمیم گرفته ون سه‌چرخ خود را به یک کتابخانه تبدیل کند. کتابخانه‌ای که می‌تواند در مناطق اطراف رانندگی کند و به روستاهای دورافتاده و خارج از جاده برود و در آن‌جا به کودکان کتاب هدیه کند.

صاحب این کتابخانه سیار پس از بازنشستگی احساس کرد که هنوز می‌تواند کارهای بیشتری برای کمک به کودکان انجام دهد تا آن‌ها لذت کتاب، کلمات و نوشتن را کشف کنند.

او بیش از ۱۰ سال است که در این مناطق دورافتاده با کتابخانه سیار خود می‌چرخد، در هر یک از روستاها می‌ایستد، با مردم محلی گپی می‌زند و به بچه‌ها کتاب می‌دهد. اشتیاق او به خواندن و نوشتن بسیار چشم‌گیر است. او مجموعه‌ای از کتاب‌های ورزشی را هم در کتابخانه سیار خود دارد. حتی از کودکان دعوت می‌کند تا فصل اول داستانی را بنویسند، آن‌ها را جمع‌آوری می‌کند و با رسیدن به روستای بعدی از گروه دیگری از بچه‌ها می‌خواهد تا فصل دوم داستان را بنویسند.

کتابخانه‌های سیار یا ساکن جهان که به واسطه تفاوت‌های‌شان عجیب به نظر می‌رسند در سراسر دنیا توسط افراد علاقه‌مند به کتاب شکل گرفته‌اند و وجودشان را نمی‌توان به لیست‌های «عجیب‌ترین کتابخانه‌های جهان» محدود کرد، آن‌ها یا متولدشده و هنوز ناشناخته‌اند، یا باز هم متولد خواهند شد.

آیا می‌توان گفت به اندازه تمام افرادی که به کتاب علاقه‌مندند، ایده برای خلق کتابخانه‌های عجیب در جهان وجود دارد؟

منابع:

manybooks.net

nothingintherulebook.com

nytimes.com

litreactor.com

littlefreelibrary.org

boredpanda.com

inhabitat.com

educated-traveller.com

انتهای پیام

منبع: ایسنا

معتقد است ایجاد خانه – موزه مارادونا آن‌هم در خانه‌ای که مدتی زندگی کرده، ادای احترام به افسانه‌ی فوتبال جهان است، کسی که باید درباره‌ی او فراتر از فوتبال دانست.

شاید به همین دلیل هم در نخستین تصویری که از این فضا منتشر می‌کند عکس مارادونای جوان را نشان می‌دهد که بر پله‌ی خانه، آماده برای ثبت عکسش نشسته است و می‌نویسد: «عاشقانه‌ترین و رویایی‌ترین روزهای زندگی مارادونا برای ستاره شدن شاید در این خانه گذشته باشد.»

لیلی زندی – موزه‌دار – که بعد از درگذشت دیه‌گو مارادونا تصاویری از خانه موزه او را در صفحه شخصی خود در اینستاگرام منتشر کرده بود، درباره‌ی این خانه به عنوان «خانه – موزه یک ورزشکار» به خبرنگار ایسنا، توضیح می‌دهد: خانه‌ای که به گفته‌ی وی احتمالا به دلیل گلی که با دست زد و به «دست خدا» معروف شد، نامِ این خانه – موزه را نیز «خانه خدا» گذاشته‌اند.   

او می‌گوید: «این موزه در سال ۲۰۱۶ در خانه دوران نوجوانی مارادونا در بوئنوس آیرس افتتاح شد؛ یعنی در زمان حیات دیه‌گو مارادونا. آن هم در خانه‌ای که وی و خانواده‌اش از سال ۱۹۷۸تا ۱۹۸۱ میلادی در آن زندگی می‌کرده‌اند و اکنون می‌توان آن را به حق‌ترین خانه-­ موزه‌ی در دنیا دانست، چون از شخصی یاد می‌کند که جهان او را به یاد دارد.

در یک نگاه کلی، ماهیت و فضاهای خانه حفظ شده، اقدامی که می‌توان آن را مساله جذاب خانه-موزه‌ها دانست. تجربه نشان داده که مردم علاقمندند چیزهایی را بینند که به تجربه­ ی زیست شان در خانه مربوط است. آشپزخانه، اتاق خواب، عکس­‌های خانوادگی، یخچال، پیانو و چیزهایی که روح گرم خانه را حفظ کرده‌اند.»

وی با اشاره به تاکیدِ برپاکننده­ ی موزه مبنی بر این‌که «سعی کرده تا با گردآوری همان وسایل، اصالت را حفظ کند»، ادامه می‌دهد: علاوه بر آن این موزه دربرگیرنده­­ کلکسیونی است که با محور مارادونا گردآوری شده، یعنی شامل یادگاری­‌هایی از زندگی و در واقع جهان فوتبالی او از اسناد مکتوب و تصاویر تا لباس­‌ها و جوایز او، در واقع مجموعه‌ای فراتر از وسایل خانه که امری طبیعی است.

او یکی از رویکردهای خانه – موزه­‌ها را گردآوری و غنی‌سازی­ اطلاعات موزه‌ای می‌داند و می‌گوید: «در این فضاهای موزه‌ای، نباید تنها به آثار مادی خانه اکتفا کنند، بلکه باید داستان یا داستان­‌های مارادونا را گرد آورند. برای بازدیدکننده، یکی از جذاب‌­ترین آثار موزه‌ای در این خانه – موزه، توپ پلاستیکی قرمز خط داری است که کنار تخت مارادونا گذاشته شده است. آن، به طور قطع توپ پلاستیکی کودکی مارادونا نیست (شاید هم باشد) اما به رحال یک نشانه است که چه میزان می­‌تواند برای کودکان از هر طبقه‌ای گیرا باشد.

این خلاقیتی است که موزه ­دار بکار برده و به اندازه است. داستان سرایی نکرده اما نشانه‌ی جذابی را به خانه اضافه کرده است، همان‌طور که حتماً در داستان‌های مارادونا توپ پلاستیکی، نقش مهمی ایفا کرده است.»

 این موزه‌دار یکی از انواع مهم موزه­‌ها را «خانه-موزه­‌ها» می­‌داند و با بیان این‌که یکی از گروه­‌های شاخص «خانه­ – موزه ­ها» متعلق به مشاهیرِ فرهنگ، ادب، هنر، سیاست و ورزش است، اظهار می‌کند: «این خانه- موزه به نام مارادوناست و «مارادونا هم، مارادوناست»؛ دست‌کم برای هم‌نسلان ما بی‌نیاز از معرفی است. از سوی دیگر عبارت «مارادونا هم مارادوناست» تأکید بر آن بخش از زندگی اوست که با کلماتی مانند «افسانه یا جادوگر و …» در حافظه یا خاطره‌ جهان (و نه فقط جهان فوتبال)، ماندگار شده است. متعصب، جنگنده و تلاشگر؛ کسی که رسیدن به رؤیا را نشان می­‌دهد، آن را به چنگ می­‌آورد و پس از آن وقتی که افسانه به افیون می­‌رسد، افسوس را نشان می­‌دهد.

ما و جهان نیز در عین باخبری از روزگار او، از داستان‌های درونش بی­‌خبریم مانند بی­‌خبری از درون هر انسان دیگر. اما وقتی می­‌بینیم که مردم کشورش و مردم جهان، چگونه او را یاد می­‌کنند، می‌گوییم این افسانه آن­چنان بر جانِ جهان نشسته که افیون آن را نمی­‌پراند.»

زندی با اشاره به توجه رو به رشدی که به ایجاد خانه – موزه‌ها طی سال‌های گذشته در کشور شده است، ادامه می‌دهد: «از ساختار، چیدمان و امور موزه‌ه­ای ایجاد چنین فضاهایی که بگذریم، باید توجه داشت که مهم­ترین نکته درباره­‌ی خانه- موزه­ مارادونا مربوط به مارادونا نیست، بلکه مربوط به عامل شکل­ گیری این موزه است. مارادونا مدت کمی ساکن این خانه در بوئنوس آیرس بوده و بعد از او ساکنین دیگری داشته است اما چرا مارادونایی که شصت سال زندگی کرده، خانه‌ای برای موزه­ او انتخاب شده که فقط دو تا سه سال ساکن آن بوده است؟

این خانه همزمان با عقد اولین قراردادِ مارادونا با باشگاه آرژانتینوس جونیورز به وی و خانواده­‌اش داده شد. در سال ۲۰۰۸ آلبرتو پرز مدیر سابق آن باشگاه، خانه را از زنی که در آن ساکن بوده با هدف تبدیل به موزه مارادونا خریداری می‌کند و در نهایت در گردآوری وسایل و یادگاری‌های مارادونا تلاش و دقت را کرده است.»

وی خانه – موزه مارادونا را یکی از مهم­ترین مکان‌هایی می‌داند که باید از آن برای کشور الگو گرفت و ادامه می‌دهد: برای ایجاد این خانه موزه، تلاش و سرمایه‌گذاری در مسیر فرهنگ، علاقمندی­‌ها، حفظ میراث و  البته سرمایه­ گذاری در راه پاسداشت افراد و جریان‌ها مورد توجه بوده است.

او با اشاره به این‌که احداث کننده موزه در یکی از مصاحبه‌های خود با اشاره به آغاز حضور دیه­‌گو در باشگاه «آرژانتیوس جونیورز» تاکیده کرده: «نمی‌توانیم معنای دیه­ گو را فراموش کنیم، در سطح جهانی ما را به­ خاطر او می­‌شناسند»، می‌گوید: در واقع پرز علاوه بر اینکه یک کار مهم و ماندگار برای کشور خود انجام داده، بلکه برای خود و اعتبار باشگاه‌اش نیز سرمایه­ گذاری کرده است.

زندی معتقد است: در صورتی که بتوانیم بیشتر درباره‌ی پرز و فعالیت‌های او اطلاعات به دست آوردیم، شاید بتوان به این سوال نیز پاسخ داد که «خودِ مارادونا تا چه میزان در جریان شکل­ گیری این موزه قرار داشته است».

وی با شکل‌گیری موزه ورزش را یکی از اتفاقات خوب فرهنگی در عرصه  ورزش می‌داند و ادامه می‌دهد: با این وجود تا جایی که می‌دانم بین خانه_موزه­‌هایی ایجاد شده، هیچکدام متعلق به یک ورزشکار نیست، بلکه بیشتر متعلق به مشاهیر سیاست، فرهنگ و ادب است و به همین دلیل جای این نوع موزه حداقل موزه‌ای اختصاصی به نام «جهان پهلوان تختی» در کشور خالی است. جادوگر فوتبال دنیا و جهان پهلوان ایرانی پایان پر اندوهی داشته‌اند.

انتهای پیام

منبع: ایسنا

ورود مهمان ناخوانده‌ای به نام کرونا ویروس دو ترم است که چهره آموزش‌های رسمی کشور را متفاوت کرده است و دانشجویان به جای حضور فیزیکی در کلاس‌های درس از طریق، رایانه، تبلت، گوشی و سایر ابزارهای هوشمند صدای اساتید را می‌شنوند و علی رغم کاستی‌ها و نگرانی‌های موجود، آموزش‌های خود را پیگیری می‌کنند.

به گزارش ایسنا؛ شیوع کرونا ویروس از همان ابتدا تحولات زیادی در زندگی و برنامه های مرسوم جوامع ایجاد کرد که به طبع آن تمامی تصمیمات و سیاست گذاری ها بر مبنای پیشگیری از شیوع این ویروس تدوین شد، بر این اساس تکنولوژی ها، فضای مجازی و اینترنت به عنوان چتر نجات به طور جدی و علنی وارد عرصه زندگی تک تک افراد قرار گرفت و جوامع با کمک این تکنولوژی چرخ زندگی خود را مجدد به حرکت در آوردند و اجازه ندادند زندگی آنها حتی برای کوتاه مدت دچار وقفه و سکون شود.

دانشگاه ها و مراکز آموزشی از جمله محوری ترین و مهم ترین مراکز در معرض شیوع کرونا ویروس نیز از همان ابتدای ورود کرونا به کشور بساط آموزش حضوری خود را به طور کامل چیدند و به سمت آموزش های مجازی حرکت کردند. روندی که قبل از شیوع این ویروس در بسیاری از دانشگاه ها به عنوان یک چشم انداز و برنامه طولانی مدت به شمار می رفت و حتی تصور هم نمی کردند روزی درب کلاس های فیزیکی به روی دانشجویان بسته شود و دانشجویان مجبور باشند از پشت دریچه مجازی برنامه های خود را پیگیری کنند.

در واقع در ابتدای شیوع بیماری کووید-۱۹ ، در بسیاری از مراکز آموزش عالی حتی انتظار تعطیلی کامل این نیمسال وجود داشت. همچنین پیش‌­بینی­‌های نهادهای ذی ربط مبنی بر تاریخ­‌های بازگشایی دانشگاه­ها که از ۱۰ اسفند ماه ۱۳۹۸ ذکر شده بود باعث تغییر تصمیمات در دانشگاه­‌ها می­‌شد و اکثر مراکز آموزش عالی به دنبال آموزش حضوری و برگزاری کلاس­ های فوق العاده پس از بازگشایی بودند که تصمیمات مهم و کلیدی وزارت علوم در همان ابتدا باعث شد بسیاری از مراکز به فکر ارائه آموزش به روش­‌های مختلف بیفتند.

 در این راستا با ابلاغ تصمیم­ات وزارت علوم به دانشگاه­ها، در بسیاری از دانشگاه ها تصمیم گرفته شد تا زمان بازگشایی مراکز آموزشی، آموزش الکترونیکی بدون وقفه جایگزین شود و پس از بازگشایی آموزش حضوری ادامه یابد.  در حال حاضر دو ترم است که دانشگاه‌های کشور برنامه های رسمی خود را کنار گذاشته و روزهای جدیدی را تجربه می کنند.

اگر چه برخی دانشگاه ها در ابتدا آموزش مجازی را جدی نگرفتند و منتظر شدند این ویروس در کوتاه مدت بساط خود را از کشور  جمع کند و برود، اما بعد از مدتی تقریبا تمامی مراکز آموزشی در تکاپوی اتخاذ سیاست و برنامه ای برای پیش برد برنامه های آموزشی و حضوری خودش شدند و در حال حاضر آموزش مجازی و غیرحضوری که جایگزین آموزش های فیزیکی در تمامی دانشگاه های کشور قرار گرفت در این میان بسیاری از دانشجویان از شیوه نوین آموزش های مجازی راضی و بسیاری نیز انتقاداتی به این روند آموزشی دارند.

مشارکت پایین در آموزش‌های مجازی

در این رابطه “رسول امیری” دانشجوی دوره کارشناسی ارشد دانشگاه خوارزمی با بیان اینکه میزان مشارکت آموزش مجازی  بسیار پایین تر از آموزش حضوری است، به ایسنا گفت: بخشی از هم کلاسی های ما و همچنین دانشجویان سایر دوره ها به دلیل مشکلات تکنیکی صدا و امثالهم در این کلاس ها مشارکت نمی‌کنند و برخی هم علاقه نشان نمی دهند. در حالیکه در فضای واقعی، دانشجو نمی تواند مشارکتی در کلاس های درس نداشته باشد.

وی ادامه داد: آموزش مجازی برای من یک تجربه تازه بود. اگر مشکلات تکنیکی، فنی و سرعت اینترنت حل شوند، به نظرم جایگزین خوبی برای آموزش‌های حضوری در مواقع خاص است. البته تردیدی در این نیست که آموزش‌های حضوری ترجیح دارد چرا که ارتباط رو در رو میان دانشجو و استاد، امکان ارزیابی میزان فهم دانشجو حتی از طریق دیدن چهره دانشجو، امکانات بیشتر برای گفتگو و تعمیق فهم دانشجو در نظام حضوری بیشتر است. اما آموزش مجازی در شرایط بحرانی مثل کرونا و یا حتی در مواقعی که قرار است کلاس‌های فوق العاده ای ترتیب داده شود، به نظر من شیوه بسیار عالی محسوب می شود.

چاره‌ای جز آموزش مجازی وجود ندارد

این دانشجو تاکید کرد: درشرایطی که شیوع بیماری کرونا امکان حضور فیزیکی در محیط های دانشگاهی را از ما گرفته است بنابراین چاره ای وجود ندارد مگر اینکه از شیوه های دیگر آموزشی که همان آموزش مجازی است برای تحصیل استفاده کنیم و بهترین استفاده از فضای مجازی  و اینترنت داشته باشیم.

همچنین زینب علیزاده دانشجوی دوره کارشناسی دانشگاه تهران در خصوص مزایا و معایب آموزش درفضای مجازی به ایسنا گفت: قبل ازشیوع بیماری کرونا فضای مجازی بستر لازم در انجام برخی امور روزمره فراهم کرده بود ولی درمبحث آموزش فرصتی فراهم شد تا به صورت جدی تر این فضا را تجربه کنیم و این تجربه در آموزش مجازی، در صورت وجود اینترنت مطلوب می تواند انگیزه یادگیری را برای کاربر بیشتر کند.

وی ادامه داد: تجربه آموزش و ارتباط با استاد در فضای مجازی برای اولین بار چالش‌هایی را به دنبال داشت که تا حدودی دانشجو را از هدف آموزش و یادگیری دورمی‌کرد، نبود بسترلازم برای اینترنت سریع و ارزان، آشنا نبودن با نرم افزارهای کاربردی در آموزش و صرف زمان زیاد برای یادگیری، کیفیت آموزش‌ها راپایین می آورد.

این دانشجو تاکید کرد: آموزش مجازی صرفاً ارزش مکمل بودن دارد و می‌تواند در کنار آموزش‌های حضوری، وجود داشته باشد و در مواقع خاص به کار گرفته شود. قطعا آموزش های مجازی کیفیت آموزش حضوری را ندارند. البته در صورتیکه با تحول تکنولوژی بتوان آن را به سطح آموزش حضوری نزدیک کرد، بیشتر می‌توان از آن استفاده کرد. 

آموزش مجازی خالی از ایراد نیست

“آرزو” دانشجوی ترم ۲ رشته باستان‌شناسی دانشگاه تهران در گفت و گو با ایسنا با بیان اینکه کلاس‌های مجازی تا حدودی نیازهای آموزشی‌شان را برطرف کرده است، گفت: آموزش آنلاین بهترین راه حل برای جلوگیری از ایجاد وقفه آموزشی در ایام کرونایی است اما خالی از ایراد نیست. البته در ابتدا ضعیف بودن اینترنت سبب می‌شد به سختی وارد سامانه آموزشی شویم و حتی در مواردی اتصال حین آموزش قطع می‌شد از طرفی هزینه‌های بسته‌های اینترنت زیاد است و علیرغم وعده‌های داده شده هنوز اینترنت رایگان در اختیار دانشجویان قرار نگرفته است.

کلاس‌ها بازدهی ندارند

این دانشجوی رشته باستان‌شناسی دانشگاه تهران در مقایسه آموزش الکترونیک و حضوری گفت: معتقدم آموزش آنلاین بازدهی کلاس‌های حضوری را ندارد چون میزان بحث و گفت‌وگو و طرح پرسش از سوی دانشجو کمتر است اما ذخیره و دانلود مطالب آموزشی از محاسن این شیوه از آموزش است. ضمن اینکه با صرف‌نظر از هزینه اینترنت، کاهش هزینه در رفت و آمد و وقت از دیگر نکات مثبت آموزش الکترونیک است.

وی نداشتن آشنایی دانشجو و استاد با این شیوه آموزش را از علل کاهش کیفیت فرآیند یاددهی – یادگیری برشمرد و افزود: در این شیوه از آموزش دانشجو، باید پیگیر فرآیند یادگیری باشد. البته درصد کمی از دانشجویان از اینترنت پر سرعت بهره‌مند بودند، در این ایام برای تهیه کتاب‌های معرفی شده از سوی اساتید هم با مشکل مواجه شدیم هر چند سایت انتشارات دانشگاه تهران برخی کتاب‌ها را به رایگان در اختیار دانشجویان قرار داد اما کتاب مورد نظر من در سایت مذکور نبود.

“فراهانی” دانشجوی ترم ۴ رشته علوم تربیتی دانشگاه تهران نیز در گفت و گو ایسنا با اشاره به وجود یکسری ایرادات فنی به آموزش آنلاین گفت: استفاده از برخی اپلیکیشن‌ها سبب می‌شود که حین برگزاری کلاس مجازی صدای یکسری از دانشجویان به استاد نرسد از این‌رو باید زیرساخت‌ها اصلاح شد.

تعامل بین استاد و دانشجو مناسب نیست

وی با اعتقاد به این‌که در این شیوه از آموزش تعامل میان استاد و دانشجو در سطح مناسبی نیست، خاطرنشان کرد: در ۷۰ درصد کلاس‌ها ارتباط تنها یک طرفه است و در صورت ارتباط دو طرفه ارتباط کاملاً سطحی است که این موضوع هم بازدهی یادگیری را کاهش می‌دهد.

این دانشجوی رشته علوم تربیتی دانشگاه تهران با بیان این‌که در آموزش آنلاین دانشجو سر کلاس حضور ندارد و می‌تواند در هر وضعیتی باشد، افزود: این موضوع سبب می‌شود تا تمرکز دانشجو کافی نباشد و آموزش و درس را جدی نگیرد.

“فراهانی” با انتقاد از اجرای این شیوه از آموزش برای دانشجویان دانشگاه تهران بدون معرفی این شیوه تصریح کرد: استاد و دانشجو با آموزش مجازی نا آشنا بودند.متأسفانه اساتید از روش تدریس سنتی در آموزش مجازی استفاده کردند اما در عین حال برخی دیگر از اساتید در طول ترم عملکردهایی را خواستار بودند که در پایان ترم با مشکلی در خصوص ارزشیابی مواجه نشویم.

نگرانی از نحوه ارزیابی پایان ترم

این دانشجوی رشته علوم تربیتی دانشگاه تهران مهم‌ترین دغدغه خود را در شیوه ارزشیابی پایان ترم دانست و در ادامه خاطرنشان کرد: در برخی دروس از آموزش عقب هستیم و برخی دروس به صورت آفلاین برگزار شده است که این موارد نگرانی از ارزشیابی پایان ترم را بیشتر می‌کند و باید علاوه‌بر اصلاح زیرساخت‌های فنی آموزش الکترونیک اساتید روش ارائه دروس متناسب با فضای مجازی را داشته باشند و متکی به روش‌های سنتی حضوری نباشند.

یکی از دانشجویان دانشگاه صنعتی شریف نیز در گفت و گو با ایسنا با بیان اینکه آموزش مجازی کیفیت آموزش های حضوری را ندارد و نمی شود در آینده جایگزینی آموزشی های رسمی شود، گفت: باور من این است که آموزش مجازی صرفاً ارزش مکمل بودن دارد و می‌تواند در کنار آموزش‌های حضوری، وجود داشته باشد و در مواقع خاص به کار گرفته شود. قطعا آموزش های مجازی کیفیت آموزش حضوری را ندارند. البته در صورتیکه با تحول تکنولوژی بتوان آن را به سطح آموزش حضوری نزدیک کرد، بیشتر می‌توان از آن استفاده کرد. 

صرفه‌جویی در هزینه‌های دانشجویان 

وی نیز درباره مزایا و معایبی که شیوه مجازی‌ تدریس داشت می‌گوید: صرفه‌جویی در هزینه و زمان یکی از مزایای آموزش مجازی بود. برای دانشجوهای شهرستانی، تحصیل در تهران هزینه زیادی دارد و با مجازی شدن آموزش هزینه این دانشجویان کاهش پیدا کرده است. علاوه بر آن در زمانی که کلاس‌ها به صورت حضوری برگزار می‌شد در فاصله‌ میان کلاس‌ها با هدررفت زمان مواجه بودیم اما در آموزش آنلاین در استفاده از زمان بسیار صرفه‌جویی شد.

این دانشجوی رشته‌ مهندسی کامپیوتر ادامه می‌دهد: مزیت دیگری که این شیوه‌ی آموزشی داشت، دسترسی به فیلم‌های کلاس‌ها بود. اگر دانشجویی کلاسی را از دست می‌داد می‌توانست در زمان‌های خالی خود ویدیوهای کلاس‌ها را ببیند. اما شاخص‌ترین مشکلی که در آموزش مجازی وجود داشت،  تعاملی نبودن کلاس‌ها بود. البته دانشگاه سعی کرد که دانشجویان هم در کلاس ها مشارکت داشته باشند اما با کلاس های حضوری تفاوت زیادی داشت.

شرایط مناسب دانشگاه شریف در آموزش مجازی

این دانشجو در ادامه گفت: فکر کنم دانشگاه ما جزو اولین دانشگاه هایی بود که سامانه‌های برگزاری کلاس‌های مجازی را راه‌اندازی کرد و دانشجویان و استادان نیز به سرعت خود را با آن وفق دادند، سرعتی که در راه‌اندازی سامانه و برگزاری کلاس‌ها وجود داشت قابل توجه بود. به نظر می‌رسد دانشگاه صنعتی شریف از لحاظ نرم‌افزاری و سخت‌افزاری از گذشته زیرساخت‌هایی را فراهم کرده بود که توانست به این سرعت برگزاری کلاس‌ها را به شیوه مجازی ادامه دهد. با توجه به ناگهانی بودن تعطیلی‌ مراکز آموزشی، خیلی خوب شرایط مدیریت شد.

وی تاکید دارد که اگر این امکان وجود داشته باشد تا کلاس‌هایی که حضوری برگزار می‌شوند ضبط شوند و دوباره برای دانشجویان قابل دسترس باشند، خیلی خوب است اما احتمالا هزینه زیادی دارد و باید دید اولویت دانشگاه‌ها چیست اما حتی اگر فیلم برخی از کلاس‌های حضوری هم ضبط شود بسیار خوب است.

یکی دیگر از دانشجویان که در مقطع کارشناسی دانشگاه علم‌وصنعت تحصیل می‌کند، درباره مزایا و معایبی که آموزش مجازی داشت به ایسنا می‌گوید:  مزایای آموزش مجازی خیلی بیشتر از معایب آن است و کم شدن رفت‌وآمدها در شهری مثل تهران که ترافیک سنگینی دارد خیلی مهم است. بزرگترین عیبی که دارد این است که خیلی از استادها بلد نیستند با سامانه دانشگاه کار کنند علاوه بر آن این مدل از امتحان‌های پایان‌ترم نیز مناسب نیست و زیرساخت‌های دانشگاه ضعیف است.

حذف حضور و غیاب

این دانشجو  گفت: یکی دیگر از مزایای کلاس‌های مجازی می‌تواند این باشد که حضور و غیاب دیگر بی‌معنا شود چرا که بسیاری از دانشجویان همسن و سال من کار می‌کنند و تداخل کلاس‌ها و ساعت کاریشان معضل محسوب می‌شود اما وقتی کلاس‌های مجازی ضبط می‌شود این معضل دانشجویان هم برطرف می‌شود.  

این دانشجوی مهندسی کامپیوتر دانشگاه علم و صنعت درباره تجربه آموزش مجازی در این دانشگاه می‌گوید: اصلا زیرساخت‌های دانشگاه مناسب نبود. من به استادان درس‌هایی که شرکت در آن‌ها برایم مهم بود ایمیل می‌فرستادم و از آن‌ها می‌خواستم کلاس‌ها را در پلتفرم دیگری برگزار کنند و استادانی که پلتفرم‌های دیگری را انتخاب کردند کلاس‌های باکیفیت‌تری داشتند.

وی در پایان با استقبال از این که بعد از دوران شیوع کرونا همچنان به آموزش مجازی توجه شود گفت: به نظرم بسیار مناسب است که در آینده و با رفع شیوع بیماری کلاس‌هایی که آزمایشگاه و کار عملی ندارند به صورت مجازی برگزار شود.

از سر و ته دروس زده می‌شود

این دانشجو ادامه داد:  یکی از معایب این شیوه از آموزش این بود که از سر و ته برخی از دروس زده شد و طرح درس تغییر کرد. مثلا یکی از استادهای ما صرفا هر جلسه چند پیام صوتی در واتس‌اپ قرار می‌داد و می‌گفت این‌ها را گوش کنید و بعد سوالی داشتید بپرسید. با این شیوه، کیفیت آموزش در برخی از دروس بسیار پایین آمد.

این دانشجوی کارشناسی ارشد مدعی است: در ترم گذشته ما اصلا از سامانه دانشگاه استفاده نکردیم و از آن جایی که اینترنت فقط برای سامانه دانشگاه مجانی محسوب می‌شد من و همکلاسی‌هایم مجبور شدیم برای اینترنت هزینه زیادی بپردازیم. اگر می‌شد این سامانه را به گونه‌ای طراحی کنند که همه‌ی دانشجویان از شهرها و روستاهای مختلف در آن حضور داشته باشند و بر عملکرد استادان هم نظارتی وجود داشته باشد، خیلی خوب می‌شد اما ما استادی داشتیم که اصلا کلاسی در واتس‌اپ یا سامانه‌های دیگر تشکیل نداد و صرفا هفته‌ای دو سوال در یک گروه مجازی قرار می‌داد و می‌خواست که پاسخ آن‌ها را ایمیل کنیم. به نظر من می‌توان در آینده برخی از کلاس‌ها حضوری باشد  و برخی مجازی. این شیوه باعث می‌شود که شرایط دانشجویانی که شاغل هستند هم بهتر شود.

همچنین یکی از دانشجویان دکتری دانشگاه تهران با بیان این‌که بحران کرونا شرایطی را فراهم کرد که افراد برای فائق آمدن بر مشکلات راه‌های مختلف را آزمودند، افزود: در هر صورت ارائه آموزش الکترونیک در سطح دانشگاه‌های سراسر کشور تجربه عظیم و ارزشمندی است که می‌توان از این تجربیات در مراحل بعدی آموزش مجازی استفاده بهینه‌ای برد. سال گذشته به دلیل آگودگی هوا و بارش برف، برخی مدارس و دانشگاه‌های کشور مجبور به تعطیلی شدند که با استفاده از تجارب این روزها در سال‌های آتی می‌توان از میزان تعطیلی مدارس و دانشگاه‌ها کاست.

وی تمرین این سبک از زندگی را تجربه‌ای جدید برای دانشجو و استاد دانست و گفت: در روزهای آغازین، این شیوه از آموزش یکسری مشکلاتی ایجاد شد که افراد همواره سعی کردند با به کارگیری روش‌هایی برآن‌ها فائق آیند.

تلاش اساتید برای رفع مشکلات آموزش مجازی

این دانشجو گفت: مواردی از اساتید و دانشجویان را می‌دیدم که، یادگیری و آموزش را از راه‌های مختلف گوشی تلفن همراه و رایانه امتحان می‌کردند تا کیفیت یادگیری را افزایش دهند، در عین حال تلاش می‌کردند که اسباب مزاحمت خانواده را فراهم نکنم از طرفی هم می‌کوشیدند  مشکلات دیگر دانشجویانی که به واسطه این ویروس منحوس برای آنها ایجاد شده بود، را برطرف کنند.

وی با اشاره به اقدام دانشگاه تهران مبنی بر اختصاص ۵۰ وام ۵۰ میلیون تومانی برای خرید تجهیزات آموزش مجازی به دانشجویان دانشگاه تهران، اقدام بسیار جالب و لازم به ویژه برای دانشجویان کم‌برخوردار است. در ادامه خاطرنشان کرد: همه این تصمیمات، اقدامات و کمک‌های مردمی و دستگاه‌های مختلف در این ایام، خود بیانگر تبدیل تهدید به فرصت است و این قطعاً در کوتاه مدت و بلندمدت دستاوردهای عظیمی در عرصه فضای مجازی را در پی خواهد داشت و ما قطعاً با تلاش همه عناصر کشور در این زمینه نیز قوی خواهیم شد.

این دانشجو در ادامه با ارائه پیشنهادی  گفت: خوب است برخی نهادهای دانشگاهی فیلم‌های آموزشی کوتاهی را تهیه کنند که در آن همه  فضاهای مجازی، اپلیکیشن‌ها و پلتفرم‌ها در زمینه آموزش مجازی شناسایی و معرفی شوند.البته باید استفاده از این برنامه‌ها با زبانی ساده و غیر تخصصی به مخاطبان آموزش داده شود. همچنین این رزمایش همدلانه و کمک مومنانه مردم که هر روز از اخبار شنیده می‌شود، می‌تواند به این عرصه نیز کشانده شوند تا مقداری از دغدغه خانواده‌ها و دانشجویان درگیر آموزش مجازی را به خاطر عدم دسترسی به امکانات و تجهیزات لازم، کم کرد.

وی با بیان این‌که اضطراب، نگرانی و نامشخص بودن وضعیت کرونا در ابتدا برای همه آزاردهنده بود، افزود: البته به مرور زمان و تدریجاً این مشکلات برطرف شد.

عدم تمرکز در آموزش‌های مجازی

وی نداشتن تمرکز را از دیگر معایب آموزش الکترونیک برای دانشجویان دانست و گفت: این در حالی است که در کلاس‌های حضوری اساتید همواره می‌کوشند تا تمرکز دانشجویان را به هر نحوی به مطالب آموزشی جلب کنند. 

این دانشجو دانشگاه تهران با بیان این‌که در آموزش آنلاین دانشجو در کلاس درس حضور ندارد و می‌تواند در هر وضعیتی از مطالب آموزشی استاد استفاده کند، گفت: همه این شرایط سبب می‌شود تا دانشجو درس را جدی نگیرد، از این‌رو برای برطرف کردن این ایراد آموزش مجازی مشارکت بیشتر دانشجو ضروری است.

وی هزیه بالای اینترنت را از دیگر معایبی دانست که دانشجویان در دوران کرونایی با آن مواجه بودند و ادامه داد: یکسان نبودن سرعت اینترنت در نقاط مختلف شهری و روستایی، بهره‌مند نبودن همه دانشجویان از گوشی‌های تلفن همراه هوشمند و لپ تاپ با سرعت پردازش بالا و … همگی از معایب آموزش آنلاین برای دانشجویان دانشگاه تهران و حتی دیگر دانشگاه‌ها بود.

به گزارش ایسنا؛ با توجه به اظهار نظرهای دانشجویان در خصوص مزایا و معایب آموزش مجازی، به نظر می‌رسد به دلیل ابهام در آینده شیوع کرونا ویروس، دانشگاه‌ها و مسئولان آموزش عالی و آموزش پزشکی ضمن بررسی دقیق مزایای این آموزش، امکانات و بودجه‌های بیشتری برای تقویت زیرساخت‌های آموزش‌های مجازی دانشجویان صرف کنند، اگر چه با توجه به جدید بودن این نوع آموزش و عدم آمادگی دانشگاه‌ها و زیرساخت‌های مراکز علمی دانشگاهی برای تعمیم این نوع آموش به همه دروس و همه مقاطع، برخی کسری‌ها و عملکردهای ضعیف قابل توجیه باشد. اما به دلیل اینکه این نوع آموزش در ترم آینده نیز ادامه‌دار خواهد بود و مسئولان نیز اظهارنظرهایی در خصوص ادامه‌دار شدن آموزش مجازی در دوران پسا کرونا داشتند، باید با استفاده از تجربه فعلی به طور جدی‌تر برای تقویت زیرساخت‌های این نوع آموزش چاره‌اندیشی شود تا خدشه‌ای به کیفیت آموزش و عدالت آموزشی وارد نشود.

انتهای پیام

منبع: ایسنا

عضو هیئت نمایندگان اتاق بازرگانی تهران می‌گوید بازار انرژی عراق یکی از مهم‌ترین بازارهایی است که ایران می‌تواند در آن نقش آفرینی کند، هرچند محوریت دولت در آن محدودیت‌هایی به وجود آورده است.

حمیدرضا صالحی در گفت و گو با ایسنا، اظهار کرد: عراق از نظر زیرساخت‌های لازم برای تامین انرژی همچنان محدودیت‌های جدی دارد؛ از این رو تامین نیازهای خود از کشورهای همسایه و به طور خاص ایران، یکی از گزینه‌هایی است که دولت بغداد در سال‌های گذشته همواره آن را دنبال کرده است.

به گفته وی، این نیاز تا حدی بوده که حتی در سال‌های اخیر نیز دولت آمریکا صادرات برق ایران به عراق را از محدودیت‌های تحریمی مستثنی کرده و اخیرا نیز مجوز تداوم صادرات در این حوزه برای مدت یک و نیم ماه صادر شد.

عضو هیئت نمایندگان اتاق تهران با بیان اینکه ایران نتوانسته از این فرصت برای تامین منابع مالی لازم برای اداره کشور استفاده کند، بیان کرد: صادرات برق به عراق از سوی دولت انجام می‌شود و با توجه به تحریم‌های بانکی، عراق پول حاصل از این صادرات را پرداخت نمی‌کند و از این رو دولت مجبور شده به سراغ طراحی راه حل‌های مختلف برود تا درآمد به کشور بازگردد. این در حالی است که اگر برق از سوی بخش خصوصی صادر می‌شد، بازگشت آن به کشور نیز آسان تر بود.

صالحی با اشاره به ظرفیت کلان حوزه انرژی در عراق، تاکید کرد: براورد ما این است که در این حوزه بازاری ۱۰ تا ۲۰ میلیارد دلاری برای صادرات ایران به عراق وجود دارد. این عدد از صادرات مستقیم برق آغاز شده و تا صادرات خدمات فنی و مهندسی را شامل می‌شود. اما به دست آوردن این بازار نیاز به طراحی یک برنامه بلندمدت و آمادگی برای رقابت با دیگر کشورها دارد.

وی خاطرنشان کرد: اینکه ما بعد از این سال‌های طولانی هنوز در عراق یک دفتر تجاری که به اوضاع مسلط باشد و بتواند برای فعالان اقتصادی ایران فرصت سازی کند نداریم، نشان دهنده نادیده گرفتن ظرفیت‌های مهم کشور در این حوزه است. این در حالی است که اگر برنامه ریزی درستی صورت گیرد، قطعا شانس حضور در این بازار با قدرت بسیار زیاد را خواهیم داشت.

به گزارش ایسنا، با وجود تحریم‌های حداکثری آمریکا علیه ایران، کاخ سفید صادرات برق ایران به عراق را در فهرست معافیت‌های صادراتی قرار داده است.

این در حالی است که به دلیل تحریم‌های بانکی ایران در بازگشت ارز حاصل از صادرات خود با مشکلات جدی مواجه بوده و از همین رو در ماه‌های گذشته ناصر همتی – رییس کل بانک مرکزی – دو بار به بغداد سفر کرد تا در جریان دیدار با مقامات عراقی، مقدمات بازگشت این ارز به کشور را فراهم کند.

انتهای پیام

منبع: ایسنا

مجتمع پپتروشیمی اوره، آمونیاک لردگان استان چهارمحال و بختیاری در منطقه فلارد و در فاصله ۵۵ کیلومتری شهرستان لردگان، پنجشنبه ششم آذر ماه به صورت ویدئو کنفرانس توسط رئیس‌جمهور افتتاح شد، ۸۰ درصد تولید این مجتمع به خارج از کشور صادر و ۲۰ درصد برای مصارف داخلی است. خوراک این کارخانه ۷۵۰ میلیون مترمکعب در سال و از طریق لوله اصلی گاز تامین می‌شود، در زمان ساخت ۲۸۰۰ نفر در این پروژه مشغول به‌کار بودند و در زمان بهره‌برداری ۷۰۰ نفر به‌صورت مستقیم و ۱۵۰۰ نفر به‌صورت غیرمستقیم مشغول به‌کار می‌شوند.

عکس: نیما احمدی

منبع: ایسنا

پروازهای چارتری که به گفته مسئولان سازمان هواپیمایی قرار بود حذف شوند، همچنان در فهرست بلیت‌های عرضه شده قرار دارند و البته گران‌تر از بلیت‌های دیگر در همان کلاس نرخی فروخته می‌شوند.

به گزارش ایسنا، ماه‌هاست که مسئله افزایش غیر منطقی قیمت بلیت هواپیما مطرح شد و بالاخره پرونده آن با مصوبه اخیر شواری عالی هواپیمایی بسته شد که بر اساس آن قرار بود به حداکثر نرخ اعلام شده در خرداد ماه سال جاری نهایتا ۱۰ درصد اضافه شود.

اما مشکل دیگری که در پروازهای داخلی وجود داشت و همواره به عنوان یکی از دلایل افزایش قیمت بلیت هواپیما مطرح می‌شد، پروازهای چارتری است چرا که این پروازها در اکثر مواقع گران‌تر از بلیت‌های عرضه شده در همان روز، همان مسیر، همان ایرلاین و با همان کلاس نرخی است.

کار پروازهای چارتری به جایی رسید که تورج دهقان زنگنه -رییس سازمان هواپیمایی کشوری – در روزهای ابتدایی آبان ماه امسال یکی دلایل نابسمانی بازار بلیت هواپیما را همین پروازهای چارتری عنوان کرد و اظهار کرد: سازمان هواپیمایی کشوری طبق ماده” ۵” بند “ب” قانون این سازمان مسول جلوگیری از رقابت مضره و مصالح عمومی است و از آنجا که تاکنون مشکلاتی از سوی چارتر کننده وجود داشت با لغو پروازهای چارتری از ۲۵ مهر به جز مسیرهای کیش و قشم و مناطق نفت خیز هیچ مسیر دیگری مجاز به چارتر نیست.

زنگنه همچنین دو هفته بعد در این باره به ایسنا گفت: سایت های فروش رسمی و معتبر که به ایرلاین ها دسترسی دارند، قوانین را رعایت می کنند  و چارترکننده هایی هم که در چارچوب قوانین عمل می‌کنند جزئی از این زنجیره بازار هستند و مشکلی با آن‌ها نداریم اما برخی چارترکننده‌ها، سلف خری می‌کنند و به عنوان مثال پروازی را یک سال خریداری می کنند و برای مسیر رفت قیمت بالایی تعیین می‌کنند و در مسیر برگشت قیمت‌شان را پایین‌تر می‌آورند. این رفتار و سوءاستفاده آن‌ها به این صنعت لطمه می زند. سازمان هواپیمایی کشوری  بر بازار بلیت هواپیما و چارتر کننده نظارت می‌کند و به موقع با آن ها برخورد جدی خواهیم کرد.

اما با وجود گذشت بیش از ۴۰ روز از ابلاغ این دستورالعمل به ایرلاین‌ها همچنان شاهد پروازهای چارتری در فهرست بلیت‌های عرضه شده در سایت‌های مختلف هستیم که اتفاقا مانند گذشته قیمتی بالاتر از نرخ‌های دیگر در همان روز و با همان شرایط دارند.

به عنوان مثال پرواز شنبه هفته آینده یکی  از این ایرلاین‌ها به مقصد مشهد در ساعت ۱۲:۵۵ دقیقه قیمتی معادل ۴۸۰ هزار و ۶۰۰ تومان دارد در حالی که پرواز همین ایرلاین برای همین مسیر در پنج دقیقه بعد یعنی ساعت ۱۳ چارتر شده است و قیمت آن ۵۳۹ هزار و ۵۸۰ تومان است.

البته ایرلاین‌های دیگر هم پرواز تهران – مشهد خود را چارتر کرده‌اند و آن‌ها هم از این مسئله مستثنی نیستند و قیمت‌های بالاتری نسبت به پرواز سیستمی در همان ایرلاین و با همان کلاس نرخی دارند.

در پی پیگیری خبرنگار ایسنا، زنگنه اینگونه درباره این موضوع توضیح داد که بارها به ایرلاین‌ها هشدار داده‌ایم که هیچ پروازی را به غیر از مناطق ذکر شده مذکور در مقاصد نفتی و کیش و قشم حق ندارند، چارتر کنند و این کار خلاف قوانین و مقرارات اعلام شده است.

حالا باید به این نکته توجه کرد که چرا برخی ایرلاین‌ها همچنان پروازهای خود را خلاف قوانین و مقرارت چارتر می‌کنند و سود این کار چقدر است و به جیب چه کسانی می‌رود؟

انتهای پیام

منبع: ایسنا

سفیران ایران در اروگوئه، گینه و ماداگاسکار، رایزن فرهنگی ایران در گرجستان و سفارت ایران در وین درگذشت «زهرا استادزاده» – عضو هیأت علمی و رئیس اداره اعزام در معاونت گسترش زبان فارسی و ایران‌شناسی در دانشگاه‌ها و مراکز علمی خارج از کشور وزارت علوم – را در پیام‌هایی جداگانه تسلیت گفتند.

به گزارش ایسنا، ابوالفضل پسندیده، سفیر ایران در اروگوئه در پیامی در پی درگذشت زهرا استادزاده آورده است: «بسمه تعالی

خانواده محترم سرکار خانم دکتر زهرا استادزاده

دوستداران زبان و ادب پارسی

مدیران محترم وزارت علوم، تحقیقات و فناوری

جناب آقای دکتر بهادر باقری، معاون محترم اجرایی و گسترش زبان فارسی و ایران‌شناسی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری 

با اهدای سلام و احترام؛

با نهایت تأسف و تأثر خبر غم‌انگیز آسمانی شدن مرحومه مغفوره سرکارخانم دکتر زهرا استادزاده را دریافت و به ناگاه این غزل از سعدی شیرین سخنمان را تکرار کردم:

«بگذار تا بگریم چون ابر در بهاران/ کز سنگ ناله خیزد روز وداع یاران» 

بی‌شک ملکوتی شدن این استاد فرزانه که به گواهی همگان، انسانی وارسته، وطن‌دوست، بااخلاق و حرفه‌ای در حوزه کاری خود بودند، ضایعه بس بزرگی است.

نیک به خاطر دارم که به‌واسطه تلاش‌ها و مساعدت‌های مستمر و خستگی‌ناپذیر این مهربانوی نمونه ایرانی، چراغ کرسی زبان و ادبیات فارسی در دانشگاه رپوبلیکا(بزرگ‌ترین دانشگاه اروگوئه)برافروخته و بر تعداد دوست‌داران کشورمان در جنوبی‌ترین کشور آمریکای لاتین افزوده شد. 

نهال نوپایی که بانی کاشت آن، سرکار خانم دکتر استادزاده گرانقدر بودند و دکتر بهادر باقری قریب به یک سال آن را آبیاری کردند، هم‌اکنون بارور شده و در این گوشه از جهان علاقه‌مندان زیادی را گرد خود آورده است.

صحبت هر کدام از این دانشجویان اروگوئه‌ای به زبان فارسی و مشارکت آن‌ها در برنامه‌های فرهنگی ترتیب داده‌شده، برای اینجانب، همکارانم و هموطنان مقیم اروگوئه، گواه زنده بودن یاد و ‌خاطرات فراموش‌نشدنی سرکاردخانم دکتر استادزاده عزیز است. به قول خواجه شیراز حافظ: «هرگز نمیرد آن که دلش زنده شد به عشق / ثبت است بر جریده عالم دوام ما». 

در این لحظات سخت و طاقت‌فرسا، برای آن عزیز سفرکرده، آرامش ابدی و رحمت و رضوان الهی و برای خانواده محترم و دوستانش، صبر و شکیبایی آرزو می‌کنم‌.

ذهن و قلب من با شما است. من را در سوگ خود شریک بدانید.» 

همچنین در پیام محمدحسین میرزاآقایی، سفیر ایران در گینه آمده است: «برادر ارجمند جناب آقای دکتر باقری،

خبر درگذشت خواهر بزرگوار استاد نیک‌اندیش، پرتلاش و خوش‌رفتار سرکار خانم دکتر استادزاده بسیار تاسف‌بار و غم‌انگیز بود.

اینجانب این مصیبت جانکاه را محضر جنابعالی، خانواده داغدار، جامعه علمی کشور، فارسی‌دانان جهان، اساتید زبان فارسی و همکاران ایشان تسلیت عرض می‌کنم.

از درگاه خدای مهربان برای این عزیز سفرکرده غفران واسعه و برای همه عزیزن بازمانده صبر و اجر مسئلت می‌کنم.

روح بلند این بانوی مهربان شاد و یادش گرامی باد.»

علاوه‌بر این علی بخشی، سفیر ایران در ماداگاسکار هم در پیام تسلیتی برای زهرا استادزاده نوشته است: «بازگشت همه به سوی اوست.

درگذشت این بانوی عزیز را به همه دوستان، همکاران و خانواده محترم ایشان تسلیت می‌گویم. الحق زبان و ادبیات فارسی یکی از مدافعین و مروجین خوب فعلی خود را از دست. حقیر چند سالی از حمایت‌ها و زحمات بی‌دریغ ایشان برای اعتلای زبان و ادبیات فارسی و نام و تاریخ کهن ایران زمین در کشورهای مختلف بهره‌مند بودم. دریغا که اجل امانش نداد و برنامه‌های تدوین‌شده را که اخیرا با ایشان برای کشور جدید محل ماموریت طرح‌ریزی کردیم، ناتمام گذاشت. روحش شاد و راهش مستدام.»

حمید مصطفوی، رایزن فرهنگی در گرجستان نیز در پیام تسلیت خود آورده است: «خانم دکتر استادزاده، خالصانه برای گسترش زبان و ادب فارسی، در داخل و خارج از کشور، پرتلاش و بی‌وقفه کوشش می‌کرد، سرانجام تداوم تلاش‌های خود را به دیگران واگذاشت و جامعه ادبی را از وجود خویش خالی کرد. ضایعه درگذشت این استاد پرتلاش و فرهیخته را به خانواده محترم ایشان و جامعه علمی، فرهنگی و ادبی کشور تسلیت می‌گویم و برای آن مرحومه علو درجات و برای بازماندگان ایشان اجر و صبر از درگاه خداوند رحمان طلب می‌کنیم. روحش شاد و یادش گرامی باد.»

همچنین در پیام سفارت ایران در وین آمده است: «إنا لله و إنا إلیه راجعون

با کمال تاسف و تاثر از خبر درگذشت سرکار خانم دکتر زهرا استادزاده مطلع شدیم. سرکار خانم دکتر استادزاده همواره با حسن نظر و دلسوزی امور مربوط به گسترش زبان فارسی و بویژه پیگیری امور مربوط به اعزام اساتید زبان فارسی را دنبال می‌کردند و این سفارت نیز در سال‌های اخیر از همکاری‌های بی‌دریغ ایشان بهره‌مند بوده است. 

سفارت جمهوری اسلامی ایران در اتریش، این ضایعه اسفناک را به خانواده، دوستان و همکاران ایشان تسلیت عرض می‌کند و از درگاه ایزد متعال برای آن مرحومه غفران و رحمت واسعه اللهی مسالت دارد.» 

زهرا استادزاده، عضو هیأت علمی معاونت گسترش زبان فارسی مرکز همکاری‌های وزارت علوم، تحقیقات و فناوری بود. او لیسانس زبان و ادبیات فارسی و فوق لیسانس آموزش زبان فارسی به غیرفارسی‌­زبانان خود را از دانشگاه علامه طباطبایی اخذ کرده بود. همچنین مقالات متعددی در موضوع کرسی‌­های زبان و ادبیات فارسی و نیز زبان و ادبیات فارسی کلاسیک و معاصر و زبان‌شناسی نگاشت و در همایش­‌های متعدد داخلی و خارجی مشارکت داشت. سال ۱۳۸۸ نیز به عنوان «پژوهشگر شاخص کشوری» از سوی دبیرخانه ستاد هفته پژوهش انتخاب شد. از جمله دیگر فعالیت‌های استادزاده می‌توان به همکاری در برنامه‌ریزی و اقدام‌های مربوط به گسترش زبان و ادبیات فارسی در خارج از کشور، همکاری در برنامه­‌ریزی و تهیه طرح‌های لازم و اقدام‌های مربوط به تأسیس و تقویت کرسی‌ها و مراکز زبان فارسی ـ ایران‌شناسی و مطالعات ایرانی در خارج از کشور، همکاری و اقدام در مورد مصوبات ستاد شورای گسترش زبان فارسی، همکاری در تهیه آیین­‌نامه­‌ها، دستورالعمل‌ها و ضوابط مورد نیاز ستاد گسترش زبان فارسی و … اشاره کرد. 

زهرا استادزاده ششم آذرماه ۹۹ بر اثر ابتلا به کرونا درگذشت. 

انتهای پیام

منبع: ایسنا

قورباغه مجموعهٔ نمایشی به نویسندگی، تدوین و کارگردانی هومن سیدی و تهیه‌کنندگی علی اسدزاده، محصول سال ۹۹–۱۳۹۸، می باشد که به طور انحصاری از شبکهٔ نمایش خانگی نماوا توزیع و پخش می گردد. این مجموعه نخستین سریال ساخته شده توسط هومن سیدی می‌باشد که قرار است نخستین قسمت آن در ۲۴ آذر ۱۳۹۹ ه‍.ش منتشر شود.

این مجموعه داستانی درام و اجتماعی دارد، داستان این سریال به مشکلات جامعه و تأثیرات آن بر روی هر فرد می‌پردازد. در خلاصه داستان این سریال آمده‌است:

من همیشه یه صندلی واسم کم بوده، کتم واسم تنگ بوده، کفشام برام کوچیک بوده، ساعتم خواب می‌مونده و من ازش جلوتر حرکت می‌کردم، دنیا برای من جای کوچیکیه، احساس می‌کنم همه جا بستس و نمی‌تونم نفس بکشم، انگار همهٔ این لحظه‌ها رو قبلاً دیدم، درختا، صدای آبشار، قورباغه‌ها، اونا رو زمانی می‌بینم که در حال مردنم.

صابر ابر , فرشته حسینی , سحر دولتشاهی , محمدامین شعرباف , احسان منصوری , نیما مظاهری , سعید حاج علی , سیامک اتفاقیان , مهران غفوریان , آناهیتا افشار , هومن سیدی و نوید پورفرج