پیامک ایران

محققان دانشگاه شهید باهنر کرمان با استفاده از میکروب‌های تجزیه‌کننده، بقایای گیاهی کود بیولوژیکی برای باغات پسته تولید کردند که استفاده از آن موجب افزایش رشد نهال پسته شد.

به گزارش ایسنا، مهدی سرچشمه‌پور، مجری این طرح پژوهشی با بیان اینکه رتبه نخست استان‌های کشور در کشت پسته مربوط به استان کرمان می‌شود، گفت: با توجه به اهمیت کشت این گیاه در این منطقه با پشتیبانی صندوق حمایت از پژوهشگران و فناوران طرحی برای تولید کود بیولوژیک اختصاصی پسته اجرایی کردیم.

وی توسعه باغات پسته کشور را در اقلیم گرم و خشک دانست و یادآور شد: شوری خاک و تنش آب در این مناطق موجب شده که جذب عناصر غذایی توسط گیاه به خوبی انجام نشود. در همین راستا در این طرح پژوهشی جداسازی و شناسایی میکروب‌ها، قارچ‌های میکوریز و کرم‌های مولد کمپوست انجام شد.

سرچشمه‌پور ادامه داد: در این طرح موفق به تولید کود بیولوژیک شامل کمپوست میکروبی، ورمی کمپوست و میکوریز شدیم. میکوریزهای اختصاصی از ریشه گیاه پسته جدا و تحت تنش خشکی مقاوم‌ترین نوع آن جداسازی شد. قارچ‌های میکوریزی یکی از اجزای زیست بوم کشاورزی در خاک هستند که در بهبود رشد گیاه نقش دارند.

مجری طرح، جداسازی و غربال کرم‌های منطقه را برای تهیه ورمی کمپوست بخش دیگر این طرح نام برد و یادآور شد: بررسی میکروب‌های تجزیه کننده بقایای گیاهی بخش دیگر این تحقیقات بود و بهترین آنها را از بقایای گیاهی جدا کردیم و با ترکیب آنها کود بیولوژیکی ارائه شد که نتایج و تست آن در گلخانه شاخص رشدی نهال پسته را به شدت افزایش داد.

به گزارش روابط عمومی معاونت علمی، با استفاده از این کود قدرت جذب مواد غذایی غیر قابل جذب توسط ریشه گیاه پسته افزایش یافت.

انتهای پیام

منبع: ایسنا

با وجود این که دونالد ترامپ درصدد حمایت از صنعت نفت آمریکا برآمده است، بازار طوری عمل کرده که مطمئن شود رنج کاهش تولید میان همه تقسیم می‌شود.

به گزارش ایسنا، تولیدکنندگان آمریکایی تولیدشان را بیش از میزانی که تصور می‌رفت کاهش داده اند و واکنش آنها به عوامل بازار بسیار بزرگتر از آن چیزی است که آمارهای رسمی نشان می‌دهند و این به معنای آن است که آمریکا در واقع در کنار عربستان سعودی، روسیه و سایر تولیدکنندگان بزرگ برای کمک به توازن عرضه و تقاضای نفت تلاش می‌کند حتی اگر چنین چیزی نیت رییس جمهور آمریکا نبوده باشد.

دو مجموعه آمار منتشره از سوی اداره اطلاعات انرژی آمریکا نشان داد که تولید نفت اکنون ۱۱.۶ میلیون بشکه در روز است که بین ۱.۲ تا ۱.۴ میلیون بشکه در روز معادل ۱۰ درصد از اوج سطح تولید در پایان زمستان گذشته کاهش داشته است.

کشورهای عضو اوپک و متحدانشان ماه گذشته با کاهش ۲۳ درصد تولید بر مبنای سطح تولید اکتبر سال ۲۰۱۸ موافقت کردند. شواهد اولیه از آمار نفتکش‌ها که توسط بلومبرگ گردآوری شده، نشان داده که کشورهایی مانند عربستان سعودی به سرعت دست به کار شده و گامهای بزرگی برای دستیابی به هدف جدید تولید برداشتند در حالی که کشورهایی مانند عراق در این مسیر عقب مانده‌اند. اما همه تولیدکنندگان بزرگ اوپک شامل عراق قیمت نفتشان را افزایش داده و سهمیه فروش نفت به مشتریان بزرگشان در ژوئن را کاهش داده‌اند که نشان می‌دهد سطح پایبندی به توافق کاهش تولید بهبود خواهد یافت.

در مقابل آمارهای رسمی نشان می‌دهد که آمریکا کاهش تولید کوچکتری داشته است. اما این آمار آمریکایی احتمالا کاهش تولیدی که شرکتهای نفتی آمریکایی مجبور شده اند صورت دهند را کمتر از میزان واقعی برآورد کرده اند.

اگر تولید، واردات و نفت برداشت شده از ذخایر در آمار هفتگی اداره اطلاعات انرژی در نظر گرفته شوند با میزان نفتی که توسط پالایشگاهها فرآوری شده، صادر شده یا در مخازن قرار می‌گیرد، برابری ندارد. اداره اطلاعات انرژی آمریکا با توجه به این تفاوت، اصلاحیه‌ای را منتشر کرده که نشان می‌دهد در واقع کاهش تولید بزرگی انجام شده است.

شواهد بیشتری از تولید کمتر نفت در آمریکا وجود دارد. شمار دکلهای حفاری نفت در آمریکا نیز کاهش پیدا کرده و به پایین شمار دکلهای حفاری مشاهده شده در دوره رکود سال ۲۰۱۶ رسیده است.

بر اساس گزارش بلومبرگ، با وجود این که دونالد ترامپ برای حمایت از صنعت نفت آمریکا، کشورهای دیگر را برای کاهش تولید و تقویت قیمتها تحت فشار قرار داد اما به نظر می‌رسد بازار طوری عمل می‌کند که مطمئن شود همه به کاهش تولید تن می‌دهند. این کاهش تولید هر چند که ناخواسته است، کمک می‌کند عرضه و تقاضای جهانی سریع‌تر متوازن شود و زمینه محکمی برای آغاز احیای نفت فراهم می‌کند.

انتهای پیام

منبع: ایسنا

مدیرعامل سازمان بنادر و دریانوردی اعلام کرد: به نظر می‌رسد محدودیت‌ها و سیاست‌های کشورهای مختلف برای سفرهای خارجی دریایی و پذیرش مسافران و گردشگران در حال تغییر است.

محمد راستاد در گفت‌وگو با ایسنا، اظهار کرد: عمده ترددها و سفرهای دریایی بین بنادر و جزایر داخلی مانند بندر عباس و قشم است. برخی مسیرهای محدود خارجی نیز در سال‌های گذشته برای سفرهای دریایی فعال بود اما در ایام کرونا سفرهای گردشگری خارجی متوقف و سفرهای داخلی هم به بومیان محلی محدود شد.

وی افزود: در حال حاضر سفرهای دریایی به تدریج در حال از سرگیری و رونق گرفتن است و مسیرهای محدود خارجی شامل بندر شهید باهنر و بندر لنگه به امارات و خرمشهر به کویت نیز که پیش از این ناشی از شیوع این بیماری متوقف شده بود، در حال تغییر است چرا که به نظر می‌رسد برخی کشورها با توجه به تمهیدات خاص مجدادا قصد دارند، سفرهای دریایی خود را برقرار کنند.

مدیرعامل سازمان بنادر و دریانوردی با بیان اینکه در حال تغییر سیاست‌ها در منطقه هستیم، ادامه داد: امیدواریم هر چه سریعتر و در آینده‌ای نچندان دور سفرهای دریایی خارجی البته با رعایت پروتکل‌های بهداشتی از سر گرفته شود.

راستاد گفت: در این زمینه مذاکره‌ای با کشورهای مختلف نداشته‌ایم چرا که آن‌ها باید با اعلام پروتکل‌های بهداشتی خاص مسافران، سفرهای دریایی خارجی را برقرار کنند و هر گاه پروتکل‌های آن‌ها آماده باشد ما نیز آمادگی کامل برای آغاز سفرهای خارجی دریایی را داریم.

به گزارش ایسنا، طی ماه‌های گذشته سفرهای دریایی خارجی ایران ناشی از شیوع ویروس کرونا متوقف شد و برخی مسیرهای جدیدی که در بنادر جنوبی، بین ایران و کشورهای منطقه در حال تدوین و تصویب بود نیز به حالت تعلیق درآمد.

انتهای پیام

منبع: ایسنا

احمد دهقان می‌گوید: اکثر کارگردان‌های ما دوست دارند «کارگردان مؤلف» باشند به همین خاطر کسر شأن خود می‌دانند که بخواهند از کتابی نسخه‌برداری کنند.

نویسنده «من قاتل پسرتان هستم»، داستان کوتاهی که فیلم «پاداش سکوت» مازیار میری براساس آن ساخته شده است در گفت‌وگو با ایسنا، از تجربه خود در نوشتن این داستان کوتاه که به ساخت فیلم منجر شده‌ است گفت و بیان کرد: ارتباط نویسنده و ادبیات با سینما همواره تجربه خیلی خوبی بوده است و فکر می‌کنم این کار تجربه خوبی را بین دو طرف منتقل می‌کند. به گمان من فیلم «پاداش سکوت» که برگرفته از داستان کوتاه «من قاتل پسرتان هستم» است هم حاصل ارتباط خوب کارگردان و نویسنده بوده و توانسته در دنیای تصویر دربیاید.

او سپس درباره وضعیت اقتباس ادبی در سینمای ایران اظهار کرد: یکی از موضوعاتی که همه نویسندگان در دنیای غرب موقع نوشتن به آن توجه دارند، تصویری شدن کار است، مخصوصا در کشورهایی مثل آمریکا به تصویری نوشتن اهمیت زیادی می‌دهند. یکی از امیدهای نویسندگان این است که کارشان روزی در قالب سینما عرضه و دیده شود، اما در کشور ما کمتر به این موضوع اهمیت داده شده و فضاهایی که نوشته شده کاملا ذهنی و فردی است.

او افزود: به همین خاطر بسیاری از آثاری که در کشورمان می‌بینیم، قابلیت سینمایی شدن را ندارند، اما خیلی از آثار خوب هستند و می‌توانند در قالب فیلمنامه و فیلم دربیایند و عرضه شوند. اما به نظر من مشکل بزرگ از آن‌جا شروع می‌شود که سینمای ما سینمایی است که نتوانسته با ادبیات ارتباط برقرار کند.

او با بیان این‌که ما سینمای کاملا سالمی در اختیار نداریم گفت: اکثر کارگردان‌های ما دوست دارند «کارگردان مؤلف» باشند، به همین خاطر کسر شأن خود می‌دانند که بخواهند از کتابی نسخه‌برداری کنند یا از آثاری که دیگران نوشته‌اند استفاده کنند. به همین دلیل آثاری که امروزه نوشته می‌شود به خاطر وضعیتی که در سینما وجود دارد، کمتر در قالب فیلم دیده شده مگر آثار معدودی که گاه موفق بوده‌اند و گاه ناموفق.

احمد دهقان که معتقد است سینمای ما با اقتباس‌ها به دنیا معرفی شده است، گفت: وقتی به دوره قبل از انقلاب نگاه می‌کنیم، می‌بینیم که برترین آثار سینمای ما آثار اقتباسی بوده‌اند و از کتاب‌های نویسندگان نشأت گرفته‌اند؛ مثل فیلم «گاو» داریوش مهرجویی که از کتاب غلامحسین ساعدی برگرفته شده و هنوز به عنوان پیشانی سینمای ما می‌درخشد. خیلی از آثار این‌گونه بودند، اما بعد از انقلاب این کمتر اتفاق افتاده است. البته آثاری بوده‌اند که این‌چنین باشند ولی به خاطر ساختار سینما، سینما نتواسته با ادبیات ارتباط برقرار کند.

او ادامه داد: این را هم باید درگوشی بگوییم که متاسفانه ما در سینمایی گام برمی‌داریم که کارگردانان‌مان کمتر اهل کتاب و خواندن هستند و دفاتر سینمایی ما هم کمتر به این مسئله توجه می‌کنند. بیش از همه بنیاد سینمایی فارابی است که به این ناقص بودن و به این موضوع توجه ندارد و خودش دارد کاری می‌کند که کمتر این اتفاق بیفتد.

نویسنده کتاب «سفر به گرای ۲۷۰ درجه» در پاسخ به سوالی درباره اقتباس از آثار خارجی نیز بیان کرد: شاید چون اقتباس از آثار خارجی کمتر با موضوع کپی‌رایت برمی‌خورد اغلب آثار اقتباسی سینمای ما یا از آثار ادبی خارجی است یا از سینمای خارجی؛ یعنی از این آثار ناقص برداشته و دیده شده است. خیلی وقت‌ها می‌بینیم که منتقدان به این موضوع اشاره کرده‌اند. حتی آثار مشهوری در سینمای ما کپی‌برداری از سینما و یا ادبیات خارجی هستند. اما این‌که سینمای محض یا ادبیات محض باشد کمتر بوده است. کارگردانانی که خودشان دستی بر قلم دارند و در دنیای روشن‌فکری می‌نویسند و غم و درد ادبیات را دارند، توانسته‌اند با ادبیات ارتباط برقرار و آثار ادبی را در سینما عرضه کنند.

انتهای پیام

منبع: ایسنا

معتقد است «تیم‌اش جادوگر نیستند که با زدن چوبِ جادویشان به خیابان ولی‌عصر در چشم بر هم زدنی همه چیز را به گذشته برگردانند»؛ شاید هم حرفِ دل‌شان آن است که فقط با شعار نمی‌توان پیشرفت کرد. همان طور که آن‌ها راه‌شان را با مطالعه و بررسی آغاز کرده‌اند و راه زیادی تا پایانِ مسیرِ ۱۸ کیلومتری این خیابان در پیش دارند.

به گزارش ایسنا، برای روایت کردن از خیابانی که روزی حرف زدن از ثبتِ ملی‌اش هم خنده‌ی تمسخر به لب می‌آورد، همان بس که چیزی حدود یک دهه بعد از ملی شدن‌اش، حالا کارشناسان و پژوهشگران طرحِ ساماندهی‌اش را قدم به قدم جلو می‌برند تا قصه‌های بلندترین خیابان خاورمیانه را برای همیشه ثبت و ضبط کنند.

خیابانی که سال‌های سال طعم تخریب‌ها، ساخت‌وسازهای بی‌رویه، خشک شدن آبِ سفره‌های زیرزمینی را چشید و درختان تنومندش یکی پس از دیگری قطع می‌شوند، حالا همان خیابان، بعد از سال‌ها انگار حرف دل خیابان ولی‌عصر را شنیده‌اند، «به یک اتفاقِ خوب نیازمندیم»

حالا ساماندهی این خیابان که خواناسازی در اولویت آن است، درست مانند وقتی است که پژوهشگران معتقدند تا کسی روایتِ یک مکان را نداند در زمان تخریب‌اش هم هیچ عکس‌العملی ندارد، اما با مطلع شدن از قصه‌ی آن مسوولیتی اجتماعی همراه او می‌شود و به مرور لایه‌های جدیدتری از آن قصه باز می‌شود.

«میراث شهر» جدای از میراث فرهنگی نیست

وحید قاسمی – مدیر موزه خیابان ولی‌عصر (عج) و مدیر پروژه ساماندهی بلندترین خیابان خاورمیانه – در گفت‌وگو با ایسنا، در روایتِ خواناسازی خیابان ولی عصر، از همراهی تیمی می گوید که برای سرپا ماندن همیشگی این خیابان ۱۸ کیلومتری امیدوار است به پایانِ خوشِ قصه‌ی این خیابان.

او با بیان این‌که امروز در دنیا با رویکردهای دیگری نسبت به موضوع دانشی میراث فرهنگی و نه موضوع موضعی میراث فرهنگی مواجه هستیم، می‌گوید: «این نگاه متفاوت امروزی مشتمل بر خوانش دیگری است، به عنوان مثال وقتی در حوزه‌ی میراث فرهنگی می‌گوییم کاخ گلستان؛ این کاخ با همه‌ی ملحقاتش میراث فرهنگی می‌شود. اما وقتی این اثر در شبکه‌ی شهری تهران خودش را بتواند بازیابد و به بخشی از زندگی شهری تبدیل شود و دلالت‌های شهری خود را در شکل شبکه‌ای آشکار کند، از ساحت میراث فرهنگی در ساحت میراث شهر قرار می‌گیرد. مانند کاخ گلستان که یک ساحت میراث فرهنگی دارد و یک ساحت میراث شهر. در این نقطه جزئی از رفتار شهر می‌شود.

بنابراین در این شرایط چیزی که حائز اهمیت است، تجربه زیسته شده در شهر است، به نسبت این‌که این تجربه امروز و فردای خودِ بنا را می‌سازد.»

او مسجد جامع در هر شهر که معمولا به عنوان یک اثر میراث فرهنگی معرفی می‌شود را نمونه‌ی دیگری از این میراث شهر می‌داند و ادامه می‌دهد: «زمانی یک اثر میراث شهری می‌شود که شبکه‌های دسترسی آن را مشخص کنیم. یعنی به گونه‌ای در یک مقیاس دیگری در شهر خود را نشان می‌دهد.  به عنوان مثال خانه امام جماعت‌های مسجد جامع شهر هم جزء مسجد جامع‌اند، رفتارها و آئین‌های شهری هم و همه‌ی آن‌ چه تجربه زیسته شده ‌شهر است.» به این صورت است که ساحت تازه‌ای برای همه‌ی مکان‌های شهری تعریف می‌شود و در این وضعیت است که نقش مکان‌رویدادها در شهر مشخص و میسر می‌شود.

وی با تاکید بر این‌که با مشخص شدن موقوفات روی شبکه‌ی شهری، وارد لایه‌های دیگری می‌شویم که یک ماهیت شبکه‌ای برای آن اثر پیدا می‌کند، می‌افزاید: آن شبکه‌ی شهری حتی امروز هم در شهر وجود دارد، یعنی کاملا قابل پیاده کردن روی نقشه شهر است، بنابراین مقیاس حضور این، دیگر یک مقیاس اثر تاریخی، صرف گذشته بودن آن نیست، بلکه چیزی که اهمیت پیدا می‌کند، ماهیت شهری در جریان روزمره‌ی زندگی است.

یعنی چیزی امروزیست و می‌خواهد که در ادامه حیات شهر هم مورد توجه باشد. این رویکرد، برنامه‌ایست که گروه پروژه ساماندهی خیابان ولی‌عصر (عج) نام آن را برنامه میراث شهر گذاشته است و از حدود سال ۹۶ روی آن کار می‌کند.»

قاسمی برنامه میراث شهر را متعلق به برای میراثِ زنده می‌داند و ادامه می‌دهد: وقتی بتوانیم آن لایه را نشان دهیم و با محافظت آن را بیان کنیم از ساحت میراث فرهنگی به ساحت میراثِ شهر در می‌آید.

او میراث شهر را چیزی جدای از میراث فرهنگی ( به تعریف امروز) و در مبانی نمی‌داند و ادامه می‌دهد: با این وجود نکته مهم این است که (میراث شهر) به ماهو گذشته نیست که اهمیت پیدا می‌کند، بلکه بنا به تجربه زیسته شدن و از تاریخ تا گذشته آن است و این‌که به امروز و فردای آن پیوند می‌خورد دارای اهمیت می‌شود و از آن مهم تر در چرخه زندگی قرار می‌گیرد و با یک گذشته‌گرایی مقدس مواجه نیستیم با روایتی مواجه هستیم که جاری ست و برای تداوم جاری بودنش گذشته‌اش یک ضرورت است. با این نگاه ما در شهر تهران چیزهایی داریم که بتوانیم، شهر را در آن قامت معرفی کنیم.

خیابان ولی‌عصر نماینده‌ی تاریخی از کلان‌شهر تهران

مدیر موزه خیابان ولی‌عصر (عج) نمونه‌ی این اتفاق را خیابان «ولی‌عصر (عج)» می‌داند و ادامه می‌دهد: «ما شریان‌های شرقی، غربی، شمالی و جنوبی مهمی را در تهران و در عرصه‌ی شهری داریم، شریان‌هایی به نام خیابان به معنای مقصد شهری.»

وی با بیان این‌که اگر بخواهیم تاریخ تهران را از دوره قاجار که به پایتخت تبدیل می‌شود تا امروز را در یک مقطع تعریف و ترسیم کنیم، خیابان ولی‌عصر این برش را و این تعریف را نمایندگی می‌کند، می‌گوید: «لکه‌های شکل‌گیری خیابان ولی‌عصر از عصر صفوی یعنی از حصار شاه تهماسب آثار و نشانه دارد تا دوره معاصر.»

او اما با طرح این پرسش که «چرا نمی‌دانیم کجا باید چطور رفتار کنیم»، خود آن را پاسخ می‌دهد که «چون قصه آن‌جا را نمی‌دانیم. یعنی آن نقطه برای ما ناخواناست. نقطه‌ای که زبان، بیان، قصه و روایت دارد اما زیرگرد و خاک ساخت‌وساز و مصرف‌گرایی قرار گرفته و ما آن را گم کرده‌ایم.»

وی اما مهمترین نکته در حوزه میراث شهر را خوانا کردن روایتِ شهری می‌داند و ادامه می‌دهد: «در میراث شهری، خوانا شدن اثر آن را وارد این حوزه (میراث شهر) می‌کند، چیزی که برای عموم افراد است، از متخصصان تا هر کس که با آن شهر زندگی می‌کند.»

و داستانِ تهران و خیابان ولی‌عصر آغاز می‌شود

 این کارشناس فرهنگی، ادامه‌ی نگاه در این حوزه را از خیابان ولی عصر (عج) به عنوان یک مصداق در شهر آغاز می‌کند، مصداقی که همیشه در حال حیات است و می‌گوید: «این مصداق کاملا از بستر تجربه‌های زیسته شده حتی کلان ما بیرون می‌آید. در دوره‌های پایتختی مختلف در شهرها، از آن‌جا که با خیابان در معنای میراث شهری تا عصر صفوی و حدود اوایل صفویه در قزوین تبلور پیدا می‌کند و مسبوق به سابقه در فضاهای دیگر نیز هست.

در باغ‌ها خیابان‌کشی داریم. شبکه ارتباطی باغ را می‌سازد، همین الگوی تعریف شده در خیابان ولی‌عصر (عج) نیز خود را نشان می‌دهد.»

او با تاکید بر این‌که به عنوان یک خیابان ولی‌عصر (عج) نقطه‌ای بود که میراث شهر و تمام تاریخ را از نخستین ریشه‌های پیدایش شهری تا دوره معاصر در خود دارد، بیان می‌کند: به این فکر کردیم که با نگاه میراث شهر در حوزه شهر می‌توان ساماندهی‌هایی در این زمینه انجام داد.

وی اما روند ایجاد این ساماندهی در میراث شهر را این‌طور توضیح می‌دهد: نخست باید قصه و روایت آن نقطه را بدانیم. شهروندان، مردم و مسولان باید قصد انجام هر اقدامی را که دارند بتوانند خود را با آن تطبیق دهند تا روایت امتداد پیدا کند.

او نمونه‌ی این اتفاق را «بیمارستان فیروزگر، سینما شهر قشنگ، یا مهدیه تهران و… می‌داند» و می‌گوید: «وقتی روایتِ یک مکان را نمی‌دانیم در زمان تخریب‌اش هم هیچ عکس‌العملی نداریم، اما اگر از قصه‌ی آن مکان مطلع باشیم، یک مسوولیت اجتماعی و شهری برای‌مان ایجاد می‌شود که چقدر حفاظت از آن بنا می‌تواند در امتداد قصه خود قرار بگیرد، بنابراین به مرور لایه‌های جدیدتری از آن قصه باز می‌شود که می‌تواند به حفاظت از آن اثر  و از حافظه‌ی شهری در زمانه‌ی آلزایمرهای مدنی حمایت و صیانت کند؛ در واقع خودِ آن قصه می‌گوید که با اقتضائات امروز چه کاری می‌توان انجام داد.»

به اعتقاد قاسمی، «بر اساس این مبانی بود که پروژه خواناسازی در دل سناریوی موزه خیابان ولیعصر توسط او و رضا دبیری نژاد در بلندترین خیابان خاورمیانه کلید خورد.»

روایت‌های ۱۲۰ نقطه‌ی مدخل‌نویسی شدند

قاسمی با اشاره به اینکه برای نخستین‌بار در ایران یک موضوع شهری صاحب موزه شده است، می‌گوید:‌ «به دنبال این حساسیت‌ها، موزه‌ای را برای نخستین بار در ایران ایجاد کردیم که متعلق به یک خیابان است،در واقع یک خیابان صاحب موزه شد، «موزه خیابان ولی‌عصر (عج)». که در آن بر همین نگاه‌ها تاکید داریم، ‌یعنی روایت‌ها و مستندات مربوط به این روایت‌ها و همه آن‌چه که ماهیتا این موضوع را به موزه نزدیک می‌کند را جمع‌آوری طبقه‌بندی و بیان کنیم.»

او با بیان این‌که نخست قصه‌ی ۱۲۰ نقطه را مانند عرفی که برای مدخل‌نویسی وجود دارد، بیرون آوردیم و  بخشی از آن را در بخشی از موزه به نمایش درآوردیم، اظهار می‌کند: طبیعتا یکی از کارهایی که موزه خیابان ولی‌عصر (عج) به عنوان نخستین موزه شهری باید انجام دهد، آن است که تبلور داده‌های موزه‌ای خودش را به خیابان و عرصه‌ی آن بکشاند. کما این‌که‌ موزه‌ی خیابان ولی‌عصر (عج) به مثابه یک اتاق برای موزه‌ای که در مقیاس خودِ خیابان است  و عمل‌کردش دیگرگونه است، معرفی می‌شود.

وی به سرانجام رسیدنِ این کار را در نهایت به ملاقات مردم با خیابان ولی‌عصر (عج) به عنوان یک مقصد شهری تعریف می‌کند و ادامه می‌دهد: هر چند با وقوع بحران کرونا و لزوم در خانه ماندن مردم برای قطع زنجیره‌ی کرونا ویروس در کشور، قدری شرایط وعرصه‌های شهری تحت تاثیر قرارگرفته است، اما این اتفاق ما را مبرا و بی‌نیاز از دانستن و ندانستن روایت نمی‌کند.

روند قصه‌گویی خیابان ولی‌عصر چطور آغاز شد/بعد از پایان کرونا تهران‌گردی را آغاز کنید

این کارشناس فرهنگی در توضیح روند این پروژه می‌گوید: در مرحله‌ی نخست، ۴۰ روایت از ۱۲۰ روایتی که مدخل نویسی شده بود، در موزه‌ی خیابان ولی عصر و روی نقشه مشخص شدند و به عرصه خیابان آمدند و برای هر قصه یک تابلوی خوانش نصب شد که برای استفاده از آن تکنولوژی جدید،  کافی است مخاطب با روشن کردن دوربین تلفن‌همراه خود «کی یو آر کد» را اسکن کند تا بتواند داستان را بشنود، بخواند یا حتی تصاویر آن مکان را ببیند.

بر این اساس هر تابلوی خوانش یا مبلمان شهری به مخاطب می‌گوید که تا نشانه یا قصه‌ی بعدی چه میزان فاصله دارم. مسافت‌هایی که برای گوش کردن قصه‌ی قبلی زمان نیاز دارد.»

او با تاکید بر این‌که در این پروژه فقط خواناسازی معنا نمی‌دهد، اضافه می‌کند: بر این اساس در مبلمان شهری عرصه‌ی پیاده‌روی و قدم‌زدن نیز در شهر مهیا می‌شود، چون فاصله را تا نقطه‌ی بعدی یعنی قصه‌ی بعدی خیابان اعلام می‌کند.

وی از تکمیل مطالعات و بررسی‌های ۴۰ نقطه از ۱۸ کیلومتر خیابان ولی‌عصر (عج) از میدان راه‌آهن تا میدان تجریش تا کنون خبر می‌دهد و می‌گوید: در مرحله‌ی بعدی، ۴۰ قصه دیگر در دستور کار قرار داده‌ایم.

قاسمی از جمله نقاط تاریخی خیابان ولی‌عصر که تا کنون در این طرح جانمایی شده‌اند را خانه «انیس‌الدوله»، خانه «پروفسور عدل»، خانه «دکتر فاطمی»، «مهدیه تهران»، «کاخ مرمر»، «قصه‌های پله‌های یوسف‌آباد»، «ساندویچ یکتا» و «میدان منیریه» معرفی می‌کند و تاکید دارد که در این طرح بناهای تاریخی، مکان رویدادها کسان و… همه‌ی آن‌چه ولیعصر بودن را در عرصه خیابان موجب می‌شود را شامل شده است.

وی با تاکید بر جانمایی این نقاط روی نقشه‌ی تهران و نرم‌افزار آن می‌افزاید: ممکن است تکنولوژی استفاده شده در خوانش این میراث شهری، هر چند سال یک بار نیاز به تغییر و به روزرسانی داشته باشد، که قطعا این کار انجام می‌شود.

به گفته‌ی وی که طراح و مجری طرح  این پروژه است، سناریو موزه‌پردازی این اقدام‌ها را خود وی با رضا دبیرنژاد انجام داده‌اند و کارِ پژوهش و بررسیِ این نقاط تاریخی را فرزانه ابراهیم زاده – پژوهشگر- انجام داده است، ویراستاری مطالب را فریبرز سمندری – پژوهشگر تاریخ – بر عهده داشته و ماهور داراب‌زاده – گوینده متون – است. همچنین کلیت طرح توسط شهرداری و سازمان زیباسازی تهران انجام شده و می‌شود.

از میراث شهری تا ارتقای کیفی خیابان ولی‌عصر (عج)

مدیر پایگاه میراث شهری خیابان ولیعصر و طراح شهری این رویدادها اما بر لزوم کلان‌تر دیدن این بحث تاکید می‌کند.

او می‌گوید: موضوع خیابان ولی‌عصر (عج) فقط به معنای میراث شهری نیست، بلکه باید فکر کنیم که چطور می‌توانیم ارتقای کیفی خیابان ولی عصر را نیز انجام دهیم.

وی در ادامه با طرح این پرسش که آیا می‌توان بار دیگر به عرصه‌ی پیاده‌راه و انگیزش‌های قدم زدن در شهر فکر کرد؟ ادامه می‌دهد: اصلاح قوانین ساخت‌وساز و طرح تفصیلی که بخشی از هویت و ساختار را مورد تعارض قرار داده در دستور کار است تا توسط دستگاه‌های مختلف روی آن کار شود.

او اضافه می‌کند: در این طرح در بحث مبلمان شهری و اصلاح‌های کف‌سازی اتفاقاتی رخ داد و حتی در حوزه فرهنگ و معرفی این مناطق نیز پادکستی تولید می‌شود که اساس آن تاریخ شفاهی خیابان ولی عصر (عج) است.

پلاک شهروندی برای کسب و کارهای خیابان ولی‌عصر

وی اما به طرحِ تهیه‌ی پلاک شهروندی برای مغازه‌ها و به خصوص کسب‌وکارهای قدیمی خیابان ولی عصر (عج) اشاره می‌کند و می‌گوید: در این طرح قبل از شیوع کرونا، قصه‌های این کسب و کارها را نیز درآوردیم، در هر صنف مشاغلِ مختلف بیرون آورده شدند مانند خیاطی‌ها و قنادی‌ها. در ادامه سراغ صنوف مختلف دیگر نیز می‌رویم، به هر کدام چه آن‌هایی که هنوز همان کسب قدیمی را دارند و چه آن‌هایی که هنوز مغازه‌هایشان باقی مانده، پلاک شهروندی داده می‌شود.

او با تاکید بر این‌که معماری‌های با ارزش نه صرف تاریخی بودن از دوره معاصر تا تاریخی، در قالب اپلیکیشن خیابان ولی‌عصر خوانا سازی می‌شوند، ادامه می‌دهد: قصد برگزاری تورهای را نیز در این زمینه داشتیم که به دلیل وقوع بحران کرونا، آن اکنون به تعویق افتاده است.

با آگاه کردن مردم از ارزش‌های خود، از میراث‌شان حفاظت می‌کنند

قاسمی با تاکید بر این‌که همه‌ی برنامه‌ریزی‌های این پروژه، براساس ضوابط ثبت ملی خیابان ولی عصر (عج) انجام می‌شود، توضیح می‌دهد: «امروز می‌گویند حفاظت از اذهان شروع می‌شود، ذهن را که برای ارزش‌های حفاظتی آماده کنیم، آن خود به خود شروع به کار کردن می‌کند. بنابراین وقتی مردم را  نسبت به داشته‌های خود آگاه می‌کنیم، نخست مشارکت آن‌ها مطرح می‌شود.»

او اظهار می‌کند: «صرف این که جایی را در فهرست آثار ملی ثبت ملی کنیم، نمی‌توانیم به مردم بگوییم هیچ کاری در آن منطقه نباید انجام دهند. زمانی مردم خود به فکر محافظت می‌افتند که خودشان را در قصه‌هایی از آن شریک بدانند یعنی در پلاک شهروندی.

وقتی که در موزه‌ی خیابان ولی‌عصر عکس یا صدای مغازه‌دارانی را بگذاریم که قدمت مغازه‌هایشان حدود ۳۰سال است و به آن‌ها پلاک شهروندی داده شود و در ادامه به او بگوییم که قصد مرمت محل کسب شما را داریم، وی نیز در این کار مشارکت می‌کند و همه تلاش خود را برای حفاظت از آن به کار می‌برد. چون می‌داند که مغازه‌ی او بخشی از این میراث شهری می‌شود و به مرور جزو اقتصاد پایدار شهر خواهد بود یعنی فرهنگ است که ضمانت معیشتی را می‌کند که بدون دغدغه کهنه‌گی به حیات شهری خودش ادامه می‌دهد.»

مدیر موزه خیابان ولی‌عصر (عج) آغاز عرصه‌ی گردشگری شهری را براساس تغییرات موجود، مقصدِ روایت‌ها در خیابان ولی‌عصر می‌داند و می‌گوید: بهترین کار این است که شغل‌های گذشته باقی بمانند، آن اتفاق به ارزش افزوده‌ی شهری کمک می‌کند و در این شرایط ثبت ملی از یک واژه‌ی بازدارنده به یک واژه مشارکتی تولید کننده در عرصه شهر وارد می‌شود.

الویت‌بندی برای حفاظت از بناهای خیابان ولی‌عصر

طراح پروژه‌ی ساماندهی خیابان ولی‌عصر با تاکید بر این‌که ماموریت اصلی در این پروژه، پیش رفتن به سمت واگذاری بناهای تاریخی برای کاربری‌هایی مانند کافه یا رستوران نیست، اظهار می‌کند: ‌ما سال‌های سال است که به اشتباه این حوزه را پیش می‌بریم چه زمانی که آثار را به صندوق احیا واگذار کردیم و حمام‌ها به رستوران تبدیل شدند و چه زمانی که فکر کردیم بهتر است برای حفاظت از بناهای تاریخی آن‌ها را فریز کنیم.

قاسمی با بیان این‌که در هیچ کجا وارد عرصه‌ی حفاظت از بناهای تاریخی نشده‌ایم، نه برای زندگی کردن و به برای تبدیل به چیز دیگری، ادامه می‌دهد: مالک یک بنای تاریخی وقتی حاضر نمی‌شود که بساط زندگی را در این بنا فراهم کند، با این حجم و شکل از کافه‌ها روبه رو می‌شویم.

او با تاکید بر این‌که این اتفاق‌ها به دلیل نبود مشارکت اجتماعی رخ می‌دهد، می‌گوید: از سوی دیگر یکسری آثار تاریخی جزو نشانه‌های شهر و آلبومِ هویت شهر هستند که دولت باید با اختصاص اعتبار مناسب از آن‌ها حفاظت کند.

باید سه نقطه‌ی آینده‌ی تهران و خیابان ولی‌عصر را درست پر کنیم

او همچنین با اشاره به وجود ۱۷ محله در خیابان ولی‌عصر (عج) که زندگی ساکنان‌شان مستقیما به این خیابان متصل است و می‌گوید: این محله‌ها عرصه‌های زندگی از گذشته تا همین حالا هستند که اگر قصدِ احیایِ حیات محلی آن‌ها را داشته باشیم، با توجه به ارزشی که دارند، می‌توان با سرویس‌دهی مناسب آن‌ها را وارد عرصه زندگی شهروندی کرد.

او با تاکید بر این‌که خوانا سازی میراث و حافظه‌ی شهری همه‌ی مکان‌ها را شامل می‌شود، اظهار می‌کند: حفاظت از این حافظه شهری را باید از افراد شروع کنیم، مثلا «شهروند خیابان ولی‌عصر بودن» چون به جز پلاک مغازه‌ها و خانه‌ها و درختانِ خیابان، افرادی را داریم که بخشی از زندگی‌شان تحت تاثیر این مکان است. از دانشجویی که در این خیابان راه رفته و عاشق شده تا کسی که خانه، مغازه و زندگی‌اش در این خیابان است. باید به این اتفاقات در خوانا سازی شهر توجه شود، تا بتوان شناسنامه‌ی خیابان‌ها را احیا کرد.

قاسمی با این وجود تاکید می‌کند: که این طرح تونل زمان نیست که برای جواب گرفتن به سرعت از آن عبور کنیم، بلکه نخست باید به امروز و فردای خیابان نگاه کنیم. امروز و فردایی که مبتنی بر قصه و روایت‌هاست، چون یک تجربه‌ی زیسته شده شهری است و آن مهم است که نگاه‌مان به گونه‌ای باشد که زندگی درست را تجربه کند و خیابان ولیعصر دارای یک زندگی روزمره‌ی شهری در مقیاس انسانی شود.

انتهای پیام

منبع: ایسنا

با شیوع ویروس کرونا در جهان برخی افراد ابزار متنوعی ابداع کرده‌اند که در این شرایط کاربرد فراوانی دارند.

به گزارش ایسنا وبه نقل از سی.بی.اس نیوز، “چارلی دی آگاتا”(Charlie D’Agata) خبرنگار سی.بی.اس نیوز برخی از این فناوری‌ها را معرفی کرده است که در ادامه به توضیح آنها می‌پردازیم.

مچ‌بند “ایموتاچ”(Immutouch)

یکی از راه‌های مهم پیشگیری از ابتلا به کروناویروس، خودداری از لمس کردن صورت است زیرا با لمس کردن صورت توسط دست‌های آلوده، ویروس به غشاهای مخاطی منتقل می‌شود و فرد را بیمار می‌کند. یک استارتاپ موسوم به “اسلایتلی روبوت”(Slightly Robot)، مچ‌بندی ابداع کرده که می‌تواند از تماس‌های مضر دست با صورت پیشگیری کند. اسلایتلی روبوت، در اصل این مچ‌بند را برای کمک به افرادی ساخته بود که به “اختلال موکنی”(Trichotillomania) دچار هستند اما این استارتاپ به تازگی مچ‌بند خود را دوباره طراحی کرده است. این مچ‌بند موسوم به “ایموتاچ”(Immutouch) طوری طراحی شده که اگر کاربر صورت خود را لمس کند، با لرزش به او هشدار می‌دهد. کاربر می‌تواند این مچ‌بند را طوری تنظیم کند که اگر خواست به صورت یا چشم خود دست بزند، به او هشدار دهد. ایموتاچ، یک اپلیکیشن همراه دارد که به کاربر در ردیابی روند پیشرفت خود و دوری از آلودگی کمک می‌کند. هدف از ابداع این مچ‌بند، نشان دادن واکنش نسبت به لمس کردن صورت است تا مغز بتواند بازخورد منفی را نسبت به این کار دریافت کند و تمایل به لمس کردن صورت را کاهش دهد.

آویز/قلاب “هایجینهوک”

لمس دستگیره درب یکی از کارهایی است که در طول روز چندین بار این کار را انجام می‌دهیم با این حال با توجه به شیوع بیماری و احتمال ماندن ویروس بر روی چنین سطوحی، خطر لمس کردن آنها بیشتر شده است. “استیو بروکس”(Steve Brooks) طراح انگلیسی مبلمان این مشکل را با یک وسیله ساده که به نظر می‌رسد همانند یک قسمت بالای یک گیره لباس است حل کرده است. با قرار دادن بخش خمیده این وسیله بر روی دستگیره درب کاربران به راحتی می‌توانند توسط قسمت پایین این وسیله درب را باز کنند. از این قلاب می‌توان برای فشار ، کشیدن یا چرخاندن دستگیره درب استفاده کرد. بروکس گفت ایده او آسانتر کردن زندگی کارکنان بخش مراقبت‌های بهداشتی است.

کلاه ایمنی هوشمند

نیروهای پلیس در دبی اخیراً یک کلاه هوشمند دارای قابلیت تصویربرداری حرارتی را طراحی کرده‌اند که برای شناسایی افرادی که درجه حرارت بدن آن‌ها بالا است و تب دارند (یکی از علائم ابتلا به بیماری کووید-۱۹) مورد استفاده قرار می‌گیرد. برخی از مکان‌های ایالات متحده از فناوری تصویربرداری حرارتی مشابه این فناوری در فروشگاه‌ها استفاده می‌کنند تا تشخیص دهند که آیا مشتریانی که آنجا وارد می‌شوند تب دارند یا خیر.

انتهای پیام

منبع: ایسنا

بازارهای سکه، طلا و ارز امروز هم به مسیر چند روز اخیر خود در فضای صعودی ادامه دادند.

به گزارش ایسنا، قیمت سکه تمام بهار آزادی طرح جدید در بازار امروز (شنبه) به هفت میلیون و ۴۵۰ هزار تومان رسیده و هر گرم طلای ۱۸ عیار نیز ۷۲۹ هزار و ۴۸۶ تومان قیمت دارد.

امروز سکه طرح قدیم با قیمتی معادل هفت میلیون و ۲۰۰ هزار تومان داد و ستد می‌شود. این در حالی است که قیمت نیم‌سکه ۳ میلیون و ۸۲۰ هزار تومان، ربع سکه دو میلیون و ۱۲۰ هزار تومان و سکه گرمی یک میلیون و ۷۰ هزار تومان است.

همچنین در بازارهای جهانی، آخرین قیمت هر اونس طلای جهانی به ۱۷۴۳ دلار رسیده است.

جدیدترین نرخ‌های بازار ارز

از سوی دیگر قیمت‌ها در بازار ارز کماکان به صعود ادامه می‌دهد و امروز قیمت دلار نسبت به روز گذشته ۲۵۰ تومان افزایش یافته است.

به گزارش ایسنا، صرافی‌های مجاز بانک مرکزی امروز (چهارشنبه) قیمت خرید هر دلار آمریکا را ۱۶ هزار و ۷۵۰ تومان و نرخ فروش آن را ۱۶ هزار و ۸۵۰ تومان اعلام کردند که نسبت به روز گذشته ۲۵۰ تومان افزایش داشته است.

همچنین این صرافی‌ها امروز یورو را ۱۸ هزار و ۱۵۰ تومان خریدند و در مقابل با قیمت ۱۸ هزار و ۲۵۰ تومان فروختند که نسبت به روز گذشته رشد ۲۵۰ تومانی داشته است.

قیمت خرید ارز در بانک‌ها نیز اندکی کمتر از قیمت خرید در صرافی‌های مجاز بانک مرکزی است؛ هر چند که به دلیل شیوع ویروس کرونا در کشور، در حال حاضر تلاش می‌شود که کمترین مراجعه به شعب بانکی صورت گیرد.

انتهای پیام

منبع: ایسنا

محققان دانشگاه بیرجند با همکاری مشترک با پژوهشگران دانشگاه‌های اتحادیه اروپا، روش جدیدی برای مدیریت و برنامه‌ریزی منابع تولیدی در ساختار شبکه‌های هوشمند انرژی الکتریکی ارائه کردند.

به گزارش ایسنا، نتایج حاصل از تحقیقات مشترک دکتر مصطفی‌واحدی پور دهرائی عضو هیئت علمی گروه برق دانشکده فنی و مهندسی فردوس دانشگاه بیرجند و دکتر هما رشیدی‌زاده استاد مدعو دانشگاه پس از همکاری بین‌المللی با پژوهشگران دانشگاه‌های معتبر اروپایی در معتبرترین مجلات علمی جهان منتشر شد.

دکتر مصطفی واحدی‌پور دهرائی، استادیار دانشگاه بیرجند در شرح این تحقیقات گفت: روش جدیدی برای برنامه‌ریزی بهینه سیستم‌های هوشمند انرژی الکتریکی ارائه شده است که ضمن کاهش هزینه بهره‌برداری شبکه، باعث کاهش هزینه پرداختی مشترکین با ارائه روش‌های مناسب مدیریت تقاضا می‌شود.

وی افزود: روش ارائه شده با توجه به شبکه‌های مدرن امروزی و پیشرفت‌های آینده و همچنین نقش فعال مشترکین در بازار برق و نفوذ منابع تولید تجدیدپذیر در این شبکه‌ها امکان لازم را برای بهره‌برداران سیستم‌های توزیع فراهم می‌کند تا به نحوی برنامه‌ریزی کنند که بیشترین سود و کمترین هزینه و بیشترین رفاه برای مشترکین حاصل شود.

واحدی‌پوردهرائی در ادامه پیش‌بینی کرد: نتایج این تحقیقات کاربردی، در آینده نیز مورد توجه پژوهشگران این حوزه و مهندسان صنعت برق قرار گیرد.

رئیس دانشکده فنی و مهندسی فردوس تصریح کرد: نتایج این تحقیقات که در زمینه برنامه‌ریزی بهینه انرژی الکتریکی در شبکه‌های هوشمند انجام شده است، منجر به چاپ مقالاتی در مجله IEEE Transactions on Smart Grid از انتشارات IEEE با ضریب تاثیر IF=10.48 و رتبه Q1، مجله IEEE Transactions on Industry Applications از انتشارات IEEE با ضریب تاثیر IF=3.35 و رتبه Q1، مجله IEEE Systems Journal از انتشارات IEEE با ضریب تاثیر IF=4.46 و رتبه Q1 و مجله International Journal of Electrical Power & Energy Systems از انتشارات ELSEVIER با ضریب تاثیر IF= 4.42 و رتبه Q1 شده است.

بنا بر اعلام روابط عمومی وزارت علوم بخش اول نتایج تحقیقات مشترک عضو هیئت علمی دانشگاه بیرجند با دانشگاه‌های اتحادیه اروپا در سال‌های ۲۰۱۹ و ۲۰۲۰ پس از دو سال تحقیق در معتبرترین مجلات علمی جهان به چاپ رسیده است و بخش دوم نتایج تحقیقات نیز که با تیم گسترده‌تری در حال انجام است، پس از طی مراحل داوری و ارزیابی منتشر خواهد شد.

دسترسی به این مقالات از طریق لینک‌های زیر امکان پذیر است:
https://ieeexplore.ieee.org/document/8966941
https://ieeexplore.ieee.org/document/8932607
https://ieeexplore.ieee.org/document/9080546
https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S0142061518306501
https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S0142061518340389

انتهای پیام

منبع: ایسنا

در شرایطی که طرح مسکن مهر هنوز پس از گذشت ۱۳ سال به اتمام نرسیده، وام ۴۰ میلیون تومانی برای تعمیر برخی واحدها به تصویب رسید.

به گزارش ایسنا، وام ۴۰ میلیون تومانی تعمیرات واحدهای مسکن مهر با مدت بازپرداخت ۵ ساله و سود ۱۸ درصد با اقساط حدود یک میلیون تومان به تصویب بانک مسکن رسید. این مسئله نشان می دهد که برخی واحدهای اولیه به شرایط فرسودگی رسیده‌اند.

اختصاص وام برای تعمیرات مسکن مهر در حالی انجام شده که از حدود ۲ میلیون و ۲۰۰ هزار واحد تعریف شده توسط دولت قبل که قرار بود ۱۸ ماهه آنها را تحویل دهد، هنوز حدود ۱۷۰ هزار واحد تحویل متقاضیان نشده است. طبق آخرین آمار از دو میلیون و ۲۰۰ هزار واحد مسکن مهر تاکنون دو میلیون و ۳۰ هزار واحد معادل ۹۲ درصد کل پروژه به متقاضیان تحویل شده است.

امروز یکشنبه ۲۸ اردیبهشت ماه ۱۳۹۹ مدیر امور اعتباری بانک مسکن از اختصاص وام ۴۰ میلیون تومانی برای تعمیرات مسکن مهر خبر داد. محمد حسن علمداری با بیان اینکه این تسهیلات توسط کارشناسان بانک مسکن، کارشناسی شده و چنانچه متقاضی واجد دریافت تسهیلات تعمیرات مسکن مهر باشد تسهیلات دریافت خواهد کرد گفت: بازپرداخت وام ۵ ساله و با سود ۱۸ درصد است. بدین ترتیب اگر متقاضیان ۴۰ میلیون تومان وام دریافت کنند باید در مدت زمان ۵ سال ماهانه حدود یک میلیون تومان بپردازند.

پرداخت تسهیلات ۱۶۰ میلیون تومانی مسکن ملی برای زوجین تهرانی

علمداری همچنین درباره پرداخت تسهیلات به متقاضیان طرح اقدام ملی مسکن گفت: پرداخت تسهیلات ساخت ۱۴۰ هزار واحد مسکونی طرح اقدام ملی مسکن در برنامه قرار دارد. افرادی که حساب سپرده صندوق یکم دارند طبق تفاهم نامه در اولویت دریافت تسهیلات هستند مشروط بر آنکه شرایط طرح اقدام ملی را داشته باشند.

به گفته وی، تسهیلات طرح اقدام ملی برای زوج های تهرانی ۱۶۰ میلیون تومان‌و زوج های سایر شهر ها ۱۲۰ میلیون تومان است. پرداخت وام منوط به این است که متقاضیان به بانک معرفی شوند و پرداختن به متقاضیان واحدها پس از دوران ساخت انجام میشود که بین ۱۸ تا ۳۶ ماه با اتمام پروژه ها به طول می انجامد.

انتهای پیام

منبع: ایسنا

مراسم یادبودی برای نجف دریابندری به صورت مجازی برگزار می‌شود.

به گزارش ایسنا، این مراسم روز چهارشنبه (۳۱ اردیبهشت ماه) از ساعت ۹ شب از صفحه اینستاگرام خانه هنرمندان پخش می‌شود.

در این مراسم با میزبانی سهراب دریابندری فرزند زنده‌یاد دریابندری است و نجل رحیم، منوچهر بدیعی، حسن کیائیان، احمد پوری، بهرام دبیری، سیمین اکرمی، ژاکلین حق‌شناس، ایرج کلانتری، ایرج صغیری،عاطفه طاهایی و اسدالله امرایی حضور خواهند داشت.

همچنین پیام تصویری محمدعلی موحد پخش خواهد شد.

نجف دریابندری، مترجم و نویسنده، متولد سال ۱۳۰۹، پس از تحمل سال‌ها بیماری در پانزدهمین روز اردیبهشت‌ماه سال ۱۳۹۹ چشم از جهان فروبست.
«پیرمرد و دریا» و «وداع با اسلحه) (ارنست همینگوی)، «بیگانه‌ای در دهکده» و «هاکلبری فین» (مارک تواین)، «یک گل سرخ برای امیلی» و «گور به گور» (ویلیام فاکنر)، «پیامبر و دیوانه» (جبران خلیل جبران)، «رگتایم» و «بیلی باتگیت»، (دکتروف)، «بازمانده روز» (کازوئو ایشی‌گورو)، «تاریخ فلسفه غرب» (برتراند راسل)، «فلسفه روشن‌اندیشی» (ارنست کاسیرر)، «خانه برناردا آلبا» (فدریکو گارسیا لورکا)، «کتاب مستطاب آشپزی، از سیر تا پیاز» (با همکاری همسر فقیدش، فهیمه راستکار) و چندین و چند کتاب دیگراز جمله آثاری هستند که از او به یادگار مانده‌اند.

انتهای پیام

منبع: ایسنا